Μόνο εύκολο δεν είναι να βλέπεις να πεθαίνουν τα είδωλά σου το ένα μετά το άλλο για αυτό κι εμείς είπαμε να βάλουμε ένα χεράκι στη διαχείριση του προσωρινού θανάτου των αναμνήσεών σου.
γράφει:
Την εποχή των social media μια είδηση για την απώλειας ενός αγαπημένου καλλιτέχνη, αθλητή ή δημόσιου προσώπου έρχεται συνήθως στην αρχική του feed μας με μορφή βομβαρδισμού ποστ και δημοσιεύσεων.
Παρά το γεγονός ότι δεν γνώρισες ποτέ προσωπικά αυτόν τον άνθρωπο, η εσωτερική σου αντίδραση είναι άμεση και βαθιά συναισθηματική. Βλέπεις, πέρα από το αυθόρμητο αίσθημα θλίψης κι ένα ανεξήγητο κενό που νιώθεις στιγμιαία εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιείς ότι θρηνείς κι ένα ολόκληρο κομμάτι της δικής σου ζωής.
Τα είδωλα μας άλλωστε πάντοτε λειτουργούν ως οι αόρατοι σταθμοί της μνήμης μας, συνδεδεμένοι με τα εφηβικά μας χρόνια, τους πρώτους έρωτες, τις δύσκολες στιγμές ή τις πιο ανέμελες αναμνήσεις μας. Η απώλειά τους λοιπόν μοιάζει με έναν πρόσκαιρο θάνατο όλων αυτών των αναμνήσεων.
Αυτό που βιώνεις όταν φεύγει από τη ζωή ένα είδωλό σου δεν είναι υπερβολή κι ούτε ενδείκνυται να το υποτιμάς. Στην ψυχολογία, η συγκεκριμένη αντίδραση ονομάζεται παρακοινωνικό πένθος και περιγράφει τη συναισθηματική οδύνη που αισθάνεται ένα άτομο μετά την απώλεια μιας προσωπικότητας με την οποία είχε αναπτύξει μια μονομερή αλλά εξαιρετικά ισχυρή σχέση.
Οι παρακοινωνικές αλληλεπιδράσεις έχουν ενταθεί θεαματικά στην ψηφιακή εποχή. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία και μελέτες του National Institute of Mental Health (NIMH) για τη συναισθηματική ευημερία και την κοινωνική σύνδεση, τα δίκτυα υποστήριξης και τα κοινά πολιτισμικά βιώματα διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην ψυχική ανθεκτικότητα των ενηλίκων.
Παράλληλα, τα δεδομένα του Pew Research Center σχετικά με την ψηφιακή ζωή και την κουλτούρα αποκαλύπτουν ότι η συνεχής έκθεση μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ενισχύει την αίσθηση οικειότητας, με αποτέλεσμα οι απώλειες δημόσιων προσώπων να βιώνονται από την πλειονότητα των χρηστών ως προσωπικά, συλλογικά τραύματα.
Όταν πεθαίνει ένας καλλιτέχνης που θαύμαζες, στην πραγματικότητα έρχεσαι αντιμέτωπος με τη δική σου θνητότητα. Ο καλλιτέχνης λειτουργεί πάνω από όλα ως ένας καθρέφτης του παρελθόντος σου. Ακούγοντας το αγαπημένο σου τραγούδι ή βλέποντας ξανά μια ταινία, μεταφέρεσαι αυτόματα στην ηλικία που ήσουν όταν το πρωτοανακάλυψες.
Ο θάνατος του ειδώλου διακόπτει απότομα αυτή τη νοητή γέφυρα. Σου υπενθυμίζει ότι ο χρόνος περνά αμείλικτα και ότι οι σταθερές πάνω στις οποίες έχτισες την ταυτότητά σου αρχίζουν να κλονίζονται. Επιπλέον, χάνεται η προσδοκία για το μέλλον. Ξέρεις πλέον ότι δεν θα ακούσεις ποτέ ξανά ένα νέο άλμπουμ, δεν θα δεις μια νέα ερμηνεία και δεν θα ζήσεις τη συγκίνηση μιας ζωντανής συναυλίας.
Ξεκινώντας πρέπει να γνωρίζεις πως για να διαχειριστείς αυτή τη συναισθηματική κατάσταση είναι η αποδοχή. Μην προσπαθείς να υποτιμήσεις λοιπόν το συναίσθημά σου σκεπτόμενος/η ότι δεν τον γνώριζες προσωπικά. Άσε τον εαυτό σου να λυπηθεί και να επεξεργαστεί την απώλεια χωρίς ενοχές.
Μια εξαιρετικά θεραπευτική διαδικασία είναι να διοχετεύσεις τη θλίψη γράφοντας τις σκέψεις σου και μοιράζοντάς τες με άλλους ανθρώπους που είχαν το ίδιο πάθος με σένα για τον εκλιπόντα καλλιτέχνη και συνεπακόλουθα λάτρευαν το έργο του. Άλλωστε, η τέχνη και η κληρονομιά που άφησε πίσω του είναι ο τρόπος με τον οποίο η παρουσία του παραμένει ανεξίτηλη στο διηνεκές.
Αν και η πρώτη αντίδραση στην είδηση του θανάτου εμπεριέχει την αίσθηση ότι οι αναμνήσεις σου χάνουν τη λάμψη τους, η πραγματικότητα είναι κατά τι διαφορετική. Ο θάνατος των ειδώλων είναι προσωρινός όσον αφορά την επίδρασή του στη μνήμη. Με την πάροδο του χρόνου, η αρχική θλίψη μετατοπίζεται και δίνει τη θέση της στη βαθιά ευγνωμοσύνη για όσα σου προσέφερε αυτό το άτομο και πώς συνέβαλλε στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και των ενδιαφερόντων σου.
Το έργο των σπουδαίων προσωπικοτήτων είναι δεδομένο ότι υπερβαίνει τη φυσική τους υπόσταση. Οι αναμνήσεις σου όχι μόνο δεν πεθαίνουν μαζί τους, αλλά αντίθετα κλειδώνουν στην ιστορία και γίνονται μέρος της δικής σου προσωπικής διαδρομής.
Για αυτό κάθε φορά που θα ανατρέχεις στο έργο τους, θα ανακαλείς πέρα από τη δική τους ιδιοφυΐα, και μια καλύτερη, πιο αυθεντική εκδοχή του εαυτού σου.
