15 πράγματα που πρέπει να κάνεις σαν βρεθείς στη Μάνη
Μάνη, Μάνη σκεφτήκαμε όχι ένα, ούτε δύο αλλά 15 πράματα που πρέπει επειγόντως να βάλεις στη λίστα με τα SOS της Μάνης όταν συναντηθούν οι δρόμοι σας.
Μάνη, Μάνη σκεφτήκαμε όχι ένα, ούτε δύο αλλά 15 πράματα που πρέπει επειγόντως να βάλεις στη λίστα με τα SOS της Μάνης όταν συναντηθούν οι δρόμοι σας.
Δεν ξέρουμε για σένα, αλλά του λόγου μας κάθε φορά που κάποιος αναφέρει τη Μάνη, ασυναίσθητα σκεφτόμαστε πλήθος λόγων για να βρεθούμε στα ευλογημένα από τη φύση μέρη της, μέχρι να χορτάσει το μάτι μας ομορφιά.
Κι αν το καλοκαίρι μοιάζει να είναι η απόλυτη εποχή της, μετά βεβαιότητας σχεδόν θα σου γράψουμε ότι η Μάνη είναι παντός καιρού κι αν ετοιμάζεσαι να αριβάρεις προς τα εκεί καλό είναι να προσθέσεις στη λίστα σου 15 πράγματα που δεν πρέπει να παραλείψεις ταξιδεύοντας σε μανιάτικους τόπους.

Μια μικρή πέτρινη πολιτεία που μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από άλλη εποχή. Λιθόστρωτα καλντερίμια, επιβλητικά πετρόχτιστα αρχοντικά και μια ατμόσφαιρα που γίνεται ακόμα πιο γοητευτική όταν πέφτει το βράδυ. Τα τραπεζάκια των café και των ταβερνών απλώνονται στα σοκάκια, τα κεράκια ανάβουν και η Αρεόπολη μεταμορφώνεται σε σκηνικό βγαλμένο από παραμύθι.
Στην κορυφή ενός λόφου, δεκάδες χαρακτηριστικοί μανιάτικοι πύργοι στέκουν αγέρωχοι κοιτάζοντας προς τη θάλασσα που απλώνεται και λαμπυρίζει στον ορίζοντα. Η Βάθεια έχει εγκαταλειφθεί εδώ και χρόνια, όμως η σιωπή και η ερημιά της δεν λειτουργούν αποτρεπτικά. Αντίθετα, προσθέτουν μια σχεδόν μυστηριακή διάσταση στην εμπειρία, ειδικά όταν περιπλανιέσαι ένα ήσυχο απομεσήμερο ανάμεσα στα πέτρινα σπίτια και τα στενά καλντερίμια.
Αν θέλεις να γνωρίσεις τη λακωνική Μάνη από τον δρόμο, η περίπου δίωρη διαδρομή που περιτρέχει το «πόδι» της χερσονήσου είναι από τις πιο ξεχωριστές αυτοκινητάδες που μπορείς να κάνεις στην Ελλάδα. Το τοπίο θυμίζει σκηνικό γουέστερν, με άγρια και άνυδρα βουνά, πέτρινους οικισμούς και δρόμους που καταλήγουν στη θάλασσα.
Στη διαδρομή θα συναντήσεις μικρά χωριά-διαμάντια, όπως το Σταυρί, που συγκεντρώνει τους περισσότερους πύργους σε ολόκληρη τη Μάνη, αλλά και τον παραθαλάσσιο Γερολιμένα. Σύμφωνα με το Γαλλικό Ινστιτούτο Ερευνών, μάλιστα, πρόκειται για το φωτεινότερο σημείο της Μεσογείου.
Όταν ακούς «Μάνη», το μυαλό σου πιθανότατα πηγαίνει πρώτα στο άνυδρο, πετρώδες τοπίο της Λακωνίας. Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά της, η μεσσηνιακή, γνωστή και ως Έξω Μάνη, όπου το σκηνικό αλλάζει θεαματικά. Εδώ κυριαρχεί περισσότερο το πράσινο, με εντυπωσιακά φαράγγια και καταπράσινες πλαγιές.
Ανάμεσά τους ξεχωρίζει το φαράγγι του Βυρού, που εκτείνεται σε περίπου 19 χιλιόμετρα, από τον Άγιο Παντελεήμονα μέχρι την πανέμορφη Καρδαμύλη. Κι αν ψάχνεις ένα χωριό που να μοιάζει να κρέμεται πάνω από το φαράγγι σαν φυσικό μπαλκόνι, θα το βρεις στα Τσέρια, ένα από τα πιο όμορφα και ατμοσφαιρικά χωριά της Έξω Μάνης.
Από εκείνα τα αξιοθέατα που δύσκολα περιγράφονται χωρίς να επιστρατεύσεις αρκετά υπερθετικά, τα σπήλαια του Διρού, ή Βλυχάδα όπως είναι η επίσημη ονομασία τους, αποτελούν μια από τις πιο εντυπωσιακές υπόγειες εμπειρίες της Ελλάδας.
Η εξερεύνησή τους γίνεται πάνω σε ξύλινα βαρκάκια, που σε μεταφέρουν μέσα σε έναν υπόγειο κόσμο γεμάτο λίμνες, σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Στη διαδρομή περνάς από τον περίφημο «Μεγάλο Ωκεανό», τα «Ροζ Διαμερίσματα», τη «Λίμνη των Νεράιδων» και άλλους σχηματισμούς με ονόματα που ταιριάζουν απόλυτα στο παραμυθένιο σκηνικό. Οι εντυπωσιακοί σταλακτίτες και σταλαγμίτες που συναντάς εκεί έχουν σχηματιστεί σε βάθος εκατομμυρίων ετών, κάνοντας την περιήγηση ακόμα πιο εντυπωσιακή.

Στο νοτιότερο άκρο της βαλκανικής χερσονήσου βρίσκεται το Ακρωτήριο Ταίναρο, ή Κάβο Ματαπά, ένας τόπος που συνδέεται εδώ και αιώνες με μύθους και ιστορίες. Εδώ τοποθετείται η πύλη προς τον Άδη, από την οποία ο Ορφέας κατέβηκε στον Κάτω Κόσμο αναζητώντας την Ευρυδίκη, ενώ από το ίδιο σημείο λέγεται πως επέστρεψε ο Ηρακλής έχοντας μαζί του τον Κέρβερο.
Το αυτοκίνητο σταματά στον αρχαιολογικό χώρο, από όπου ξεκινά περίπου 40 λεπτά πεζοπορίας μέχρι το Ακροταίναρο, το πραγματικό άκρο της χερσονήσου. Η διαδρομή είναι πανέμορφη, αλλά και αρκετά εκτεθειμένη στον ήλιο, οπότε το νερό είναι απολύτως απαραίτητο, αφού η σκιά είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Στον αρχαιολογικό χώρο βρισκόταν κατά την αρχαιότητα το Ιερό του Ποσειδώνα, ενώ περίπου στη μέση της πεζοπορίας θα συναντήσεις και το «Άστρο της Αρίας», ένα εντυπωσιακό ψηφιδωτό που ανήκε σε ρωμαϊκή έπαυλη του 1ου αιώνα μ.Χ.

Βρίσκεται σε ένα γραφικότατο κολπίσκο στη Λακωνική Μάνη στο Λιμένι Αρεόπολης (και όχι… Αερόπολης όπως το αποκαλούν λανθασμένα αρκετοί) και κυριολεκτικά… δεν υπάρχει μιας και δεν έχει αμμουδιά, ούτε είναι οργανωμένη. Παρ’ όλα αυτά, ενδείκνυται για βουτιές από τα βράχια όταν ο καιρός το επιτρέπει αλλιώς κάνε χάζι με τις ώρες τα φουρτουνιασμένα κύματα να σκάνε στην βραχώδη προκυμαία του.
Το «Νησάκι» όπως αποκαλούν οι ντόπιοι την παραλία, έχει γαλαζοπράσινα νερά στα οποία καθρεφτίζονται οι ελιές και οι χαρουπιές, λευκά βότσαλα και είναι μια από τις δημοφιλέστερες παραλίες της Λακωνικής Μάνης. Βρίσκεται σε έναν όμορφο βοτσαλωτό κολπίσκο ανάμεσα στον οικισμό του Κότρωνα και στο χωριό Φλομοχώρι

Το εντυπωσιακό ναυάγιο «Δημήτριος» βρίσκεται από τις 23 Δεκέμβρη 1981 προσαραγμένο στην παραλία Σελινίτσας, σε απόσταση περίπου 5 χιλιομέτρων από το Γύθειο. Έχουν ακουστεί πολλοί μύθοι για το γνωστό και ως πλοίο φάντασμα όμως κανένας εξ αυτών δεν τρομάζει τους επισκέπτες που βουτούν στην πανέμορφη αμμώδη παραλία απολαμβάνοντας μοναδικά νερά, γεμάτα στα αφρόψαρα κι ένα ηλιοβασίλεμα χάρμα οφθαλμών αν δεν είσαι σε κολυμβητικό mode.

Κάστρο Κελεφάς | Φωτό: Kastra.eu
Όταν ο Γουλιέλμος Βιλεαρδουίνος ηττήθηκε στη Μάχη της Πελαγονίας και κατέληξε αιχμάλωτος στα χέρια του Μιχαήλ Παλαιολόγου, χρειάστηκε να πληρώσει ακριβά για την ελευθερία του. Αντάλλαγμα ήταν τρία από τα σημαντικότερα κάστρα που είχε δημιουργήσει η οικογένειά του: η Μονεμβασιά, ο Μυστράς και η Μαΐνη.
Κι εδώ αρχίζει το μυστήριο. Γιατί ενώ γνωρίζουμε την ύπαρξη της Μαΐνης, κάπου στην πορεία τα ίχνη της χάθηκαν. Μέχρι σήμερα, μάλιστα, οι ερευνητές δεν έχουν καταλήξει με βεβαιότητα στο ποιο από τα κάστρα της Μάνης ήταν εκείνο το περίφημο φρούριο που παραδόθηκε στους Βυζαντινούς. Το σχετικό αίνιγμα εξακολουθεί να απασχολεί τους μελετητές.
Μήπως πρόκειται για την Κελεφά, το κάστρο που πέρασε αργότερα στα χέρια των Οθωμανών και αποτελεί σήμερα χαρακτηριστικό δείγμα οθωμανικής οχυρωματικής αρχιτεκτονικής; Ή μήπως πρέπει να κοιτάξεις προς το δυσπρόσιτο Τηγάνι, που δεσπόζει πάνω από τον κόλπο του Μέζαπου; Μια άλλη πιθανότητα είναι το Κάστρο του Πόρτο Κάγιο, χτισμένο πάνω από το φυσικό λιμάνι, ή ακόμη η επιβλητική Άνω Πούλα, που υψώνεται πάνω από το Κάβο Γκρόσσο.
Η οριστική απάντηση πιθανότατα θα συνεχίσει να ξεφεύγει από τους ιστορικούς. Αυτό, όμως, δεν είναι απαραίτητα κακό. Άλλωστε, μέρος της γοητείας της Μάνης είναι ακριβώς αυτά τα μυστήρια που σε βάζουν στη διαδικασία να ψάξεις, να περιπλανηθείς και να σχηματίσεις τη δική σου θεωρία, εξερευνώντας ένα προς ένα τα κάστρα της.

Το όνομά της προέρχεται από το «τσούχτρα» (το καυτό λάδι ή βούτυρο που "καίει" και τσιγαρίζει τη μυζήθρα πάνω στα μακαρόνια) ενώ σερβίρεται με έναν πλούσιο κρόκο αυγού μελάτο στην κορυφή, ο οποίος σπάει και αναμιγνύεται με τα ζυμαρικά και το τυρί, δημιουργώντας μια κρεμώδη, φυσική σάλτσα.
Στην Καλή Καρδιά στο Χωσιάρι στη Δυτική Μάνη θα φας μια από τις πιο νόστιμες της ζωής σου.
Οι κριτικές στη Google δεν λένε πάντα την αλήθεια όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση οι περίπου 2000 άνθρωποι που βαθμολόγησαν με 4,8 στα 5 το Μικρό Αλγέρι δεν λάθεψαν, καθώς έχει συγκλονιστικά ψαρομεζεδάκια πάνω στο κύμα.
Τα λαλάγγια (ή αλλιώς μανιάτικες τηγανίτες) είναι παραδοσιακά, τραγανά τηγανητά κορδόνια ζύμης που θα φέρουν οργασμικά ρίγη συγκίνησης στον ουρανίσκο σου. Από την άλλη οι τραβηχτές είναι μανιάτικα τηγανόψωμα. Παίρνουν το όνομά τους από τον τρόπο που ανοίγεται η ζύμη, καθώς οι ειδήμονες «τραβούν» το ζυμάρι με τα χέρια τους για να γίνει λεπτό πριν το ρίξουν στο καυτό λάδι. Φάε και στόκαρε όσα μπορείς.