Αστυπάλαια: Μια ωραία πεταλούδα στο Αιγαίο

Δεν είναι μόνο η πανέμορφη Χώρα της, ούτε τα εξωτικά νερά της Κουνούπας, ούτε οι παραλίες που σε κάνουν να ξεχνάς ότι έχεις κινητό, επειδή σε ορισμένες από αυτές έτσι κι αλλιώς δεν πιάνει.

Στην Αστυπάλαια, η γοητεία έγκειται στον συνδυασμό όλων αυτών με την αίσθηση ότι έχεις έρθει σε ένα νησί διαφορετικό απ’ τα άλλα. Είναι αρκετά μικρό για να το νιώσεις οικείο σε λίγες ημέρες, αλλά αρκετά μεγάλο και «δύσκολο» ώστε να σου αφήνει συνεχώς εμπειρίες για να έχεις να περιμένεις.

Και μετά είναι το φαγητό. Στην Αστυπάλαια μπορεί να πιάσεις τον εαυτό σου να αναζητά σε ποια παραλία θα (πρωτο)πας, όμως μέχρι το βράδυ, με όσα έχεις φάει, καταλήγεις να σκαρώνεις εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία για το ποιος φτιάχνει καλύτερο κολοκυθοκεφτέ στο νησί και πού έφαγες το ωραιότερο κατσικάκι ή το πιο καλοτηγανισμένο καλαμάρι. Με λίγα λόγια, έλα πεινασμένος γιατί θα φας καλά (και σχετικά οικονομικά).

Έχεις μια βδομάδα – ή και λίγο λιγότερο; Σου έχουμε συγκεντρωμένα όσα πρέπει να δεις, να φας και να βιώσεις στην «πεταλούδα του Αιγαίου».

Πρώτη μέρα: Μια Χώρα μα τι Χώρα!

Στην πρώτη γνωριμία με την Αστυπάλαια λογικά θα είσαι χώμα από το 12ωρο ταξίδι με το πλοίο. Ναι, είναι ζόρικο – αν και με καμπίνα κάπως παλεύεται - όμως χαλάλι. Γιατί με το που θα κατέβεις στο (συμπαθητικό) λιμάνι της, και θα συναντήσεις την υπέροχη Χώρα της, όλα περνάνε.

Μπορεί να βρίσκεσαι στα Δωδεκάνησα, αλλά τα κατάλευκα σπίτια, τα μπλε πορτοπαράθυρα και οι μπουκαμβίλιες θυμίζουν Κυκλάδες, ενώ τα ξύλινα μπαλκόνια και αρκετές αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες επαναφέρουν το δωδεκανησιακό στοιχείο. Η Χώρα ανεβαίνει αμφιθεατρικά από τον Πέρα Γιαλό μέχρι το Κάστρο, που στέκεται στην κορυφή αγέρωχο.

Μην κάνεις το λάθος να την περπατήσεις καταμεσήμερο, θα λιώσεις. Λίγο πριν δύσει ο ήλιος, τα δαιδαλώδη σοκάκια, οι ανεμόμυλοι και η ανάβαση προς το Κάστρο είναι πολύ πιο απολαυστικά, και φωτογενή.

Επειδή όμως σίγουρα σε έπιασε μια πείνα, προτείνουμε τσιμπολόγημα και πρώτη γνωριμία με τον γαστρονομικό πλούτο του νησιού, στο Καράι. Η φοβερή του τοποθεσία, σε μια αυλή – μπαλκόνι με υπέροχη θέα στο γαλάζιο του Αιγαίου το κάνει ιδιαίτερα λαοφιλές, όμως αν το επισκεφθείς πριν τις 20.00- 21.00 σίγουρα θα βρεις να κάτσεις. Δοκίμασε οπωσδήποτε τηγανιά συκώτι με κρέμα βαλσάμικο και δενδρολίβανο, κεφτεδάκια με σάλτσα γιαουρτιού, ντόπια λαζάνια με χλωρή (το παραδοσιακό τυρί του νησιού) και σαφράν και σαλάτα κολοκυθιού, με πεκορίνο Αμφιλοχίας. Λογαριασμός για γενναίο τσιμπολόγημα στα 25-30€ το άτομο, με χύμα κρασί ή τσίπουρο.

Αν αντέχεις και ποτάκι, αξίζει να βάλεις πλώρη προς το Κάστρο (το μπαρ), το οποίο είναι διαμορφωμένο σε δύο επίπεδα, χαρίζοντας από όπου και να κάτσεις απλόχερα θέα θάλασσα. Σερβίρει ποτά, κοκτέιλ και ωραία ντόπια μπίρα 8mills, μεταξύ άλλων, ενώ αρκετές βραδιές φιλοξενεί και Dj sets για τζέρτζελο. Πάρε ζακετούλα αν κρυώνεις εύκολα, έχει αεράκι εδώ πάνω. Το απλό ποτό στα 8€, τα κοκτέιλ από 10€.

Δεύτερη μέρα: Το πρώτο μπάνιο στο Λιβάδι

Δεν χρειάζεται να ξεκινήσεις τις δύσκολες πίστες από τη δεύτερη μέρα. Το Λιβάδι βρίσκεται μια ανάσα από τη Χώρα, είναι οργανωμένο, έχει σκιά, φαγητό και καφέ και γενικά σου ζητά να κάνεις ακριβώς όση προσπάθεια αρμόζει στις διακοπές σου, δηλαδή ελάχιστη. Ωραίο καφεδάκι, αλλά και μπραντς αν σε πιάσει λιγούρα, θα βρεις στο Locals, με ωραιότατες τιμές – στα 7€ η ομελέτα και 9€ ο καγιανάς.

Για μεσημεριανό μετά το μπάνιο, στο Γεράνι θα βρεις νόστιμα μαγειρευτά ημέρας και φρέσκο ψάρι (από 60€/ κιλό), αλλά και ωραίο τόνο φιλέτο. Υπολόγισε περί τα 25-30€ το άτομο για τσιμπολόγημα με κρασί, χωρίς φρέσκο ψάρι.

Δεν σε νοιάζει η άνεση; Λίγο πιο πέρα από το Λιβάδι βρίσκονται τα Τζανάκια. Ανοργάνωτα, βοτσαλωτά, με διάφανα νερά, ωραίο βυθό και ένα από τα καλύτερα κάδρα προς τη Χώρα και το Κάστρο. Παλαιότερα είχαν τη φήμη παραλίας γυμνιστών, σήμερα –ειδικά τον Αύγουστο– το κοινό είναι πιο μικτό, αν και υπάρχουν ακόμα κολπάκια να εξερευνήσεις για πλήρη απελευθέρωση. Πάρε μάσκα για να χαζέψεις το βυθό και κάτι για σκιά, και φρόντισε να φορέσεις παπούτσια γιατί έχει κατάβαση (και ανάβαση) από βατό μονοπατάκι προς την παραλία.

Τρίτη μέρα: Άντε να ξεμακραίνουμε

Όταν αρχίσεις να εξοικειώνεσαι με τις αποστάσεις και τους δρόμους της Αστυπάλαιας, θα έρθει η ώρα να ανοίξεις λίγο περισσότερο την ακτίνα σου (ή τα φτερά σου ωσάν ωραία πεταλούδα).

Οι Βρύσες, περί τα 20 λεπτά από τη Χώρα, είναι μια χαλαρή επιλογή για μπάνιο, με οργανωμένο κομμάτι και όμορφο beach bar. Δεν θα τις βάζαμε απαραίτητα στην κορυφή της λίστας με τις εντυπωσιακότερες παραλίες του νησιού, είναι όμως μια χαρά για άραγμα, ενώ στο μπητσόμπαρο διοργανώνουν και συχνά πάρτι με DJs.

Στην ίδια ακτογραμμή, πιο κοντά στη Χώρα, το Μπλε Λιμανάκι είναι μακράν μια από τις ωραιότερες παραλίες του νησιού. Ακόμα και όταν έχει πολύ αέρα, είναι ήρεμη, τα νερά της είναι κρυστάλλινα, σκέτη μαγεία, όμως θέλει προσοχή στο κατέβασμα και στο ανέβασμα, βάλε παπούτσια. Αν αποφασίσεις να την επισκεφτείς, έχε υπόψη σου ότι είναι πολύ μικρή και γεμίζει γρήγορα, οπότε όσο το νωρίτερο έρθεις, τόσο το καλύτερο.

Το βράδυ μπορείς να κινηθείς προς το Εν Πλω αν θέλεις ένα διάλειμμα από την ελληνική κουζίνα και έχεις όρεξη για sushi και κοκτέιλ (περί τα 25-30€ το άτομο) ή να το κρατήσεις παραδοσιακό, και να πας στο καφενείο Αργώ, σε ένα παρεϊστικο χώρο, και ιδανικό για ψημένη ρακή και νόστιμους μεζέδες, όπως συκωτάκι ριγανάτο, σωταρισμένα μανιτάρια με σκορδάκι, πουγκιά με μέλι και σαρδέλες. Λογαριασμός στα 15-20€ το άτομο, με κρασί.

Τέταρτη μέρα: Κρουαζιέρα θα σε πάω

Αν θες να ανακαλύψεις παραλίες που δεν είναι προσβάσιμες αλλιώς, τότε οφείλεις να αφιερώσεις μια μέρα στα νησάκια που βρίσκονται κοντά στην Αστυπάλαια.

Η Κουνούπα με τη στενή λωρίδα στεριάς που δημιουργεί δύο παραλίες αντικριστά και τα γαλαζοπράσινα νερά γύρω της είναι ταμάμ για καρτποσταλικές φωτογραφίες, ενώ στον μικροσκοπικό Κουτσομύτη τα νερά μοιάζουν ακόμα περισσότερο με φυσική πισίνα. Η κρουαζιέρα ολοκληρώνεται με τον Κόκκινο Γκρεμό, ένα φυσικό ορόσημο της Αστυπάλαιας, μια άγρια ακτογραμμή με ζωηρά κόκκινα βράχια που έρχονται σε όμορφη αντίθεση με το βαθύ μπλε της θάλασσας.

Μερικά από τα σκάφη που κάνουν το τουρ είναι το Perla και το Θαλασσοπούλι με τιμές που ξεκινούν από 35€ το άτομο, για μια επτάωρη κρουαζιέρα, συμπεριλαμβανομένων φρουτακίων, νερών και λοιπών παρελκόμενων που διαφέρουν ανά εταιρεία.

Επειδή όμως με φρούτα δε χόρτασε κανείς, όταν επιστρέψεις στο νησί, θα πιάσεις τραπέζι στο Αντίκαστρο. Η θέα προς τη Χώρα και το Κάστρο γίνεται ακόμα καλύτερη αν φτάσεις γύρω στο ηλιοβασίλεμα, ενώ η κουζίνα του φημίζεται για τα κρεατικά, με αποκορύφωμα τα εξαιρετικά παϊδάκια, το κατσικάκι και τα μπιφτέκια. Εξαιρετικοί και οι κολοκυθοκεφτέδες, όπως και η παντζαροσαλάτα για συνοδεία. Λογαριασμός στα 30-35€ το άτομο, με κρασί. Κράτηση απαραίτητη.

Πέμπτη μέρα: Στενό και Πλάκες

Δέκα λεπτά από τη Χώρα, το Στενό είναι ό,τι πρέπει για εύκολο μπανάκι: άνετη πρόσβαση, αμμουδιά που δε βαθαίνει, ζεστή θάλασσα, ιδανική για πιτσιρίκια και οργανωμένο κομμάτι με beach bar.

Στον αντίποδα όμως, οφείλεις να βάλεις στο πρόγραμμα και τις Πλάκες, οι οποίες ξεπερνούν σε ομορφιά και γοητεία το Στενό και είναι στο τοπ των ωραιότερων παραλιών του νησιού. Αφήνεις το αυτοκίνητο στον δρόμο και κατηφορίζεις λίγο με τα πόδια σε μια «παραλία» με βραχάκια, όπου απλώνεις πετσέτα επάνω στις χαρακτηριστικές φαρδιές, επίπεδες πλάκες και βουτάς κατευθείαν στα κρυστάλλινα νερά. Μετά, μπορείς να συνεχίσεις χαμηλότερα προς τη μικρή βοτσαλωτή παραλία, με εξίσου κρυστάλλινα, διάφανα νερά, η οποία όμως γεμίζει γρήγορα. Και στις δύο, ο βυθός απαιτεί μάσκα.

Για φαγητό, η Αλμύρα στη Μαλτεζάνα βγάζει τραπεζάκια μια ανάσα από τη θάλασσα και σερβίρει ελληνική κουζίνα σε πειραγμένες εκδοχές. Σκέψου μπέργκερ τόνου, μπριζόλα ξιφία, σνίτσελ μπακαλιάρου, ριζότο με λαβράκι και σουπιά cacio e pepe. Λογαριασμός στα 35-40€ το άτομο, με κρασί και καπάκια πηγαίνεις στον Μαρίνο, επίσης στη Μαλτεζάνα, για κολασμένα γλυκά, με ναυαρχίδα το μιλφέιγ που φτιάχνουν σε διάφορες γεύσεις (βύσσινο, σοκολάτα, καραμέλα κ.α.).

Έκτη μέρα: Ι <3 Καμινάκια

Το καλό πράγμα αργεί να γίνει, όμως έφτασε η στιγμή να ανακαλύψεις την ωραιότερη (κατά την ταπεινή μας γνώμη) παραλία του νησιού, τα Καμινάκια.

Η πρόσβαση προς αυτά δεν είναι εύκολη, αλλά όχι και ακατόρθωτη. Έχει περί τα 20 λεπτά χωματόδρομο και θέλει προσοχή, όμως ρίχνεις ταχύτητα, αποδέχεσαι ότι δεν βιάζεσαι και συνεχίζεις «τσούκου τσούκου» μέχρι να φτάσεις, δίνοντας έξτρα βάση σε ορισμένα σημεία, ιδιαίτερα αν έχεις χαμηλό όχημα. Η διαδρομή από μόνη της είναι εμπειρία. Το γυμνό τοπίο του νησιού σε χρώματα καφεκόκκινα θυμίζει έρημο της Μέσης Ανατολής, ενώ αν είναι σινεφίλ, ίσως βρεις ομοιότητες με την έρημο που γυρίστηκε το rave party του Sirat. Όπως κα να’χει, βάλε το sountrack και άστο να σε ταξιδέψει μέχρι να φτάσεις στην παραλία.

Τα Καμινάκια είναι ένα φυσικό λιμανάκι, με βαθιά γαλαζοπράσινα νερά, γκρίζο χαλικάκι ανακατεμένο με άμμο, λίγη σκιά και beach bar το οποίο βγάζει ξαπλώστρες σε ένα σημείο της παραλίας, ενώ σερβίρει και ωραιότατα κοκτέιλ.

Η ταβέρνα της Λίντας πάνω στην παραλία θα άξιζε ξεχωριστό άρθρο. Χρησιμοποιεί δικά της κρέατα και τυριά, έχει δικό της ψωμί που βγαίνει κατευθείαν από τον ξυλόφουρνο και ζαρζαβατικά από τη φάρμα. Έχει και φρέσκο ψάρι, το οποίο ψαρεύουν καθημερινά με το τρεχαντήρι και ψήνουν τέλεια. Δοκίμασε οπωσδήποτε κοπανιστή με δικό τους τυρί, κατσικάκι φούρνου, γεμιστά, μουσακά, παστίτσιο, ραδίκια της θάλασσας (τραγανά, διαφορετικά από τα κανονικά, σαν τουρσάκια), κολοκυθοκεφτέδες και ωραίο συκωτάκι τηγανιτό. Λογαριασμός περί τα 20-25€ το άτομο, με κρασί για να φας αρχοντικά.

Μετά τη Λίντα, πιθανότατα δεν θα χρειαστεί να φας και το βράδι. Πιθανότατα. Γιατί στα κιτάπια μας έχουμε σημειώσει και τρία ακόμα ωραιότατα καφενεία.

Ο Ναυαγός, σε μια πλατεία με πλάτανο που θυμίζει χωριό, σερβίρει λίγα και ωραία μεζεδάκια, όπως ταμπουλέ καρότο, ντακοσαλάτα, ντόπιο λουκάνικο με τζατζίκι, ρεβιθάδα με ξύσμα λεμονιού και σπανακοκεφτέδες, σε πολύ καλές τιμές (15-20€ το άτομο, με κρασί).

Οι Μύλοι – πρώην καφενείο του Μουγκού- στην άτυπη «πασαρέλα» δίπλα στους μύλους της Χώρας, έχει μια πανέμορφη βεράντα με θέα -όνειρο και ετοιμάζει κάθε λογής μεζεκλίκια, όπως κεφτεδάκια, ντόπια τυριά, χειροποίητα ντολμαδάκια, κοτόπουλο με πράσο και κους κους, γαύρο μαρινάτο και άλλα τέτοια ωραία. Επίσης σε πολύ καλές τιμές – περί τα 15-20€ το άτομο, με ωραίο ρακόμελο.

Ο Σαλής, ο «μαύρος βαρκάρης» των Χανίων, δανείζει το όνομά του σε έναν ακόμα (κρητικό αυτή τη φορά) καφενέ, στον οποίο θα δοκιμάσεις χοχλιούς, απάκι και λοιπά μεζεδο-καλούδια της Κρήτης, αλλά και ωραία κεφτεδάκια, ντολμαδάκια και κάποια πιάτα ημέρας, σε τιμές περί τα 12-15€ το άτομο, με ωραία ρακή.

Έβδομη μέρα: Βάτσες και αντίο

Αν πρέπει να σημειώσεις μία παραλία για την τελευταία σου γεμάτη ημέρα, ψήφος στις Βάτσες, περί τα 20 λεπτά από τη Χώρα.

Χωμένες σε ένα άγριο τοπίο, ανάμεσα σε δύο βραχώδη υψώματα, είναι ανοργάνωτες στο μεγαλύτερο κομμάτι τους, έχουν όμως ένα μικρό και ήσυχο beach bar αν θες ξαπλώστρα. Κινητό εδώ δεν πιάνει, εκτός αν κάνεις ακροβατικά εκεί που αφήνεις το αυτοκίνητο, ενώ η διαδρομή για εδώ περνά από χωματόδρομο, σαφώς πιο ήπιο από εκείνο για τα Καμινάκια.

Αν ο αέρας τις πιάσει, τότε θα περάσεις ζόρικες στιγμές, όμως ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι τίμια εναλλακτική. Βλέπει προς τη Χώρα, έχει beach bar και ταβερνάκι, ενώ τα αρμυρίκια του προσφέρουν φυσική σκιά. Την προσεγγίζεις περί τα 10 λεπτά από τη Χώρα, με το τελευταίο σημείο της διαδρομής να είναι ήπιος χωματόδρομος.

Ειδική μνεία: Το Μαράκι στο Βαθύ

Μη και φύγεις από Αστυπάλαια, αν δεν πας στην άλλη άκρη της, στο Βαθύ, περί τα 30 λεπτά από τη Χώρα για να πιάσεις τραπέζι σε μια από τις καλύτερες ψαροταβέρνες που έχουμε δει σε νησί, χωρίς υπερβολή. Το Μαράκι είναι ένα ταβερνάκι βγαλμένο από τα παλιά, με αυθεντική νησιωτική ατμόσφαιρα, που βγάζει τραπεζάκια πάνω σε χαλικάκι μπροστά στην απόλυτη ηρεμία της πρασινογάλαζης θάλασσας που το καδράρει.

Εδώ θα φας ίσως το καλύτερο ψάρι στο νησί, αναλόγως τη μέρα. Φαγκρί και λαβράκι μεταξύ άλλων ψήνονται στην εντέλεια, και συνοδεύονται από βλήτα, χωριάτικη, σπιτική τυροκαυτερή, χταπόδι λιαστό ψητό, φρέσκα καλαμαράκια και πεντανόστιμες πατάτες τηγανιτές. Λογαριασμός άκρως value for money, στα 35-40€ το άτομο, με κρασί και φρέσκο ψάρι.

Και μερικά tips

Το αυτοκίνητο βοηθά πολύ, ειδικά αν θέλεις να κινηθείς ελεύθερα προς πιο απομακρυσμένες παραλίες όπως τα Καμινάκια και οι Βάτσες. Οι αποστάσεις δεν είναι τεράστιες, όμως το οδικό δίκτυο σε αρκετά σημεία είναι στενό και προς ορισμένες παραλίες θα συναντήσεις χωματόδρομο.

Από την άλλη, υπάρχει η Δημοτική Συγκοινωνία με συγκεκριμένα δρομολόγια και το ASTYBUS, το ηλεκτρικό σύστημα μετακίνησης on demand του νησιού, που λειτουργεί μέσω της εφαρμογής astyMOVE. Αντί να περιμένεις λεωφορείο σε συγκεκριμένη γραμμή και ώρα, επιλέγεις μέσα από την εφαρμογή αφετηρία και προορισμό και ένα ηλεκτρικό shuttle σε παραλαμβάνει την ώρα που έχεις επιλέξει.

Οι τιμές για ενοικίαση οχήματος ξεκινούν από 50-55€ και φτάνουν μέχρι τα 90-100€ για SUV/ ηλεκτροκίνητα.

Στα του φαγητού/ποτού, οι τιμές είναι νορμάλ για νησί, ήτοι όπως θα είδες και παραπάνω, με 20-25€ τρως και πίνεις ωραιότατα, ίσως και με λιγότερα αν δεν είσαι καλοφαγάς.

Κι αν δεν θες να χάσεις την προπόνησή σου, στο κέντρο της Χώρας λειτουργεί δημοτικό γυμναστήριο με ελεύθερη είσοδο, ανοικτό από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ (το πετύχαμε ανοικτό στις 22.00!) και με εξοπλισμό που θα σου επιτρέψει να δουλέψεις όλες τις μυϊκές ομάδες – αλτήρες, μπάρα, πάγκοι, τροχαλίες, πρέσα.