Τα περιοδικά που διαβάζαμε στα 80s

Μνημονεύουμε συχνά τα περιοδικά που διαβάζαμε πιτσιρίκια, Μανίνα, Κατερίνα, Μπλεκ και Αγόρι και Σαΐνια και δε συμμαζεύεται. Αν όμως ήσουν ενήλικας στα 80s, το σημερινό λουτρό νοσταλγίας είναι για σένα.

Ρομάντσο

Το απόλυτο περιοδικό του οικογενειακού τραπεζιού, εκεί που συνυπήρχαν φωτορομάντσα, συνταγές, συμβουλές, κοσμικά νέα και ιστορίες για κάθε γούστο. Το Ρομάντσο του Νίκου Θεοφανίδη ερχόταν φορτσάτο από τις προηγούμενες δεκαετίες και παρέμενε στα 80s ένα από τα δημοφιλέστερα έντυπα της χώρας, πριν η ιδιωτική τηλεόραση αλλάξει για πάντα το τοπίο.

Ντομινό

Αν το Ρομάντσο ήταν οικογενειακή υπόθεση, το Ντομινό, που εξέδιδε ο Νέος Παρνασσός, έγερνε λίγο περισσότερο προς το γυναικείο κοινό: φωτορομάντσα, κεντήματα, πρακτικές συμβουλές και μπόλικη ύλη για το σπίτι. Στο πρώτο μισό των 80s γνώριζε μεγάλη επιτυχία, πριν αρχίσει κι αυτό να παραχωρεί έδαφος στα καινούρια γούστα.

Ταχυδρόμος

Η ναυαρχίδα του ελληνικού περιοδικού Τύπου, με τη βαριά σφραγίδα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, είχε σχεδόν τα πάντα: πολιτική, κοινωνία, πολιτισμό, μόδα, μεγάλες συνεντεύξεις, εντυπωσιακές φωτογραφίες και υπογραφές πρώτης γραμμής. Στα 80s ο Ταχυδρόμος παρέμενε σημείο αναφοράς, ένα περιοδικό που μπορούσες να αφήσεις στο τραπεζάκι και να το διαβάζουν όλοι.

Ένα

Μοντέρνο, πολιτικό και πολύ πιο φρέσκο αισθητικά από ό,τι είχε συνηθίσει μέχρι τότε ο ελληνικός περιοδικός Τύπος, το Ένα δημιουργήθηκε στις αρχές των 80s από τον Παύλο Μπακογιάννη, με εκδότη τον νεαρό τότε Γιώργο Κοσκωτά (ναι, του γνωστού μετέπειτα σκανδάλου). Δεν έφτασε ποτέ τον Ταχυδρόμο σε κυκλοφορία, άφησε όμως έντονο αποτύπωμα.

Εικόνες

Το 1984 ο εκδότης Γιώργος Μπόμπολας ξαναζωντανεύει έναν ιστορικό τίτλο και οι Εικόνες μπαίνουν δυναμικά στα περίπτερα. Πολύχρωμες, λαϊκότερες από τον Ταχυδρόμο και γεμάτες πρόσωπα, επικαιρότητα και μεγάλα θέματα, γίνονται γρήγορα ένας από τους βασικούς παίκτες της δεκαετίας και παραμένουν έτσι μέχρι τα 90s.

Γυναίκα

Μπορεί να είχε πρωτοκυκλοφορήσει το μακρινό 1950, στα 80s όμως η Γυναίκα του εκδότη Άρη Τερζόπουλου ήταν πιο στιλάτη από ποτέ. Μόδα, εντυπωσιακές φωτογραφίσεις, συνεντεύξεις και καλοδουλεμένα κείμενα την έκαναν κάτι πολύ περισσότερο από «γυναικείο περιοδικό», πριν έρθουν οι ελληνικές εκδόσεις των μεγάλων διεθνών τίτλων (Cosmopolitan, Marie Claire και πάει λέγοντας) να αλλάξουν τον ανταγωνισμό.

Το Τέταρτο

Από όλα τα περιοδικά της λίστας, αυτό ήταν μάλλον το πιο ιδιαίτερο. Το Τέταρτο του Μάνου Χατζιδάκι, που κυκλοφορούσε υπό την εκδοτική σκέπη της «Γραμμής» του Γιώργου Κοσκωτά, έφερε στα περίπτερα τέχνη, μουσική, πολιτική και ιδέες με έναν τρόπο που έμοιαζε να έρχεται από κάπου αλλού. Η χατζιδακική περίοδος υπήρξε σύντομη, το αποτύπωμά της όμως καθόλου.

Πάνθεον

Ένα γυναικείο περιοδικό που δεν θεωρούσε ότι οι αναγνώστριές του ενδιαφέρονταν αποκλειστικά για μόδα, ομορφιά και νοικοκυριό. Το Πάνθεον, έκδοση του συγκροτήματος Θεοφανίδη που έβγαζε και το Ρομάντσο, έβαζε στα 80s στο ίδιο τραπέζι πολιτική, κοινωνικά ζητήματα και φεμινισμό, δίπλα σε πιο κλασικά γυναικεία θέματα, αποτυπώνοντας μια Ελλάδα που άλλαζε.

Ποπ & Ροκ

Πριν το Spotify, το YouTube και το Shazam, αν ήθελες να ξέρεις τι παίζει στη μουσική, αγόραζες Ποπ & Ροκ. Το περιοδικό, που είχαν ιδρύσει οι Γιάννης Πετρίδης, Κώστας Ζουγρής και Βάσος Τσιμιδόπουλος, έγινε για μια ολόκληρη γενιά παράθυρο στη διεθνή μουσική σκηνή, από νέους δίσκους μέχρι καλλιτέχνες και τάσεις.

Κλικ

Και κάπου εκεί, προς το τέλος της δεκαετίας, έσκασε το Κλικ και άρχισε να αλλάζει τους κανόνες. Με εκδότη τον Άρη Τερζόπουλο και τον νεαρό Πέτρο Κωστόπουλο στο τιμόνι, ξεκίνησε το 1987 με διαφορετική, σχεδόν avant-garde αισθητική, πριν αγκαλιάσει την πρόκληση και το lifestyle που θα απογειωνόταν στα 90s.