Πώς πάμε για μπάνιο χωρίς αυτοκίνητο (η ρεαλιστική εκδοχή)
Σε ποιες παραλίες της Αττικής φτάνουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς και (κυρίως) πόσες ώρες από τη ζωή σου θα σου κοστίσει αυτό; Εντός, μόνο αλήθειες.
Σε ποιες παραλίες της Αττικής φτάνουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς και (κυρίως) πόσες ώρες από τη ζωή σου θα σου κοστίσει αυτό; Εντός, μόνο αλήθειες.
Μπορεί να μην έχεις αυτοκίνητο, μπορεί να μην έχεις λεφτά να του βάλεις βενζίνη εκεί που έχει φτάσει η βενζίνη. Ή μπορεί να είσαι από τους ανθρώπους που βαριούνται να οδηγούν, και να μη θες να μπλέξεις στη δίωρη κίνηση της κυριακάτικης επιστροφής. Αυτό το τελευταίο μας δυσκολεύει λίγο την πίστα, καθότι με ελάχιστες εξαιρέσεις τύπου προαστιακού σχεδόν όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς κολλάνε στην κυριακάτικη επιστροφή όσο και το ΙΧ σου, αλλά ας είναι.
Παρακάτω σου συγκεντρώσαμε όλες τις (ρεαλιστικές) επιλογές που έχεις για να πας για μπάνιο χωρίς αυτοκίνητο, με λεπτομέρειες για τον χρόνο και το χρήμα που θα σου πάρει η καθεμία.
Η ευκολότερη, προφανέστερη και συντομότερη επιλογή είναι να πάρεις το τραμ από το Σύνταγμα και να κατέβεις (σε 30 λεπτά) στην προτελευταία στάση, που λέγεται Έδεμ και βρίσκεται ακριβώς πάνω από την παραλία του Παλαιού Φαλήρου, και δίπλα στον Μπάτη, όπου τραγουδούσε ο Νίκος Καρβέλας ότι μαζευόμασταν για μπάνιο όλοι τα πρωινά.
Και οι δύο παραλίες έχουν αμμουδιά ανακατεμένη με ψιλό βοτσαλάκι, λίγες πέτρες στο μπες-βγες, οκέι νερά αν δεν φυσάει νοτιάς (στην οποία περίπτωση βγάζουν φύκια) και άφθονο χώρο να απλώσεις ψάθες και πετσέτες αν δεν συμπαθείς τις ξαπλώστρες –θα βρεις και από αυτές, αν τις συμπαθείς. Είσοδο δεν έχουν, η πρόσβαση είναι ελεύθερη.

Το εισιτήριο του τραμ είναι το κλασικό 1,20€ με όσες μετεπιβιβάσεις από μετρό, λεωφορεία κλπ θες σε διάστημα 90 λεπτών. Χτυπάς και την κάρτα σου την τραπεζική αν προτιμάς, είναι το ίδιο πράγμα.
Στην Έδεμ και στην επόμενη στάση, που λέγεται Πικροδάφνη, μπορείς να αλλάξεις τραμ, να πάρεις τη γραμμή 7 (αυτή που έρχεται από το Σύνταγμα είναι η 6) και να πας παραπέρα, στον Άλιμο ας πούμε, τη Γλυφάδα ή τη Βούλα, για εξίσου αστικές βουτιές σε λίγο συμπαθητικότερα νερά.
Κατεβαίνοντας, για παράδειγμα, στη στάση που λέγεται Παραλία Γλυφάδας και βρίσκεται εδώ, έχεις να διαλέξεις ανάμεσα στα Αστέρια και την Β’ πλαζ Γλυφάδας: Αμφότερες έχουν δωρεάν ομπρέλες τοποθετημένες από τον Δήμο και συμπαθητική αμμουδιά, ελεύθερη πρόσβαση, πετρούλες μέσα στο νερό. Η διαδρομή από την Έδεμ ως εδώ διαρκεί ακριβώς 17 λεπτά.
Αν το καλοκαίρι στην Αθήνα ήταν λεωφορείο, θα ήταν σίγουρα το 122, που ξεκινά από τον σταθμό του μετρό στην Αργυρούπολη για να διασχίσει όλη την Αττική Ριβιέρα, φτάνοντας ως τη Σαρωνίδα.
Σε αφήνει ακριβώς πάνω σε παραλίες όπως τα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης, η πλαζ της Βάρκιζας, η Λομβάρδα, η Αλθέα και το Νησί του Ντούνη, ο Άγιος Νικόλαος της Αναβύσσου, το Πεύκο στο Λαγονήσι και την δική μας αγαπημένη Πούντα, επίσης στο Λαγονήσι.

Πού είναι η παγίδα, σε ακούμε να ρωτάς, και ερχόμαστε να απαντήσουμε: Η απόσταση από την αφετηρία ως το Πεύκο για παράδειγμα είναι μία ώρα και 6 λεπτά, κι αν το λεωφορείο πέσει σε κίνηση εύκολα διπλασιάζεται. Επίσης, η συχνότητα του 122 είναι ανά 15 με 20 λεπτά τις καθημερινές, και ανά περίπου μισάωρο τα Σαββατοκύριακα. Εισιτήριο, το κλασικό 1,20€ με την καρτούλα σου και τις μετεπιβιβάσεις σου, άρχοντας.
Έχει ένα βαθμό δυσκολίας, καθότι και οι δύο στάσεις που σε ενδιαφέρουν, η Κινέτα και οι Άγιοι Θεόδωροι, έχουν λίγο περπάτημα (της τάξης του ενός-ενάμιση χιλιομέτρου) από το σημείο που σε αφήνει το τραίνο ως την παραλία.
Αν αυτό δεν σε πειράζει, τον Προαστιακό τον παίρνεις από τον Πειραιά (ο σταθμός βρίσκεται στην επόμενη γωνία από εκεί που σε βγάζει το μετρό), από τον Σταθμό Λαρίσης (όπου επίσης σε αφήνει το μετρό) ή από το Ρουφ. Το εισιτήριο κοστίζει 5,50€ (έχει έκπτωση αν το βγάλεις με επιστροφή, βγαίνει 8,80€ το πήγαινε-έλα) και η διαδρομή διαρκεί περίπου μία ώρα –ακατέβατη, καθότι τα μέσα σταθερής τροχιάς έχουν το προνόμιο να μην πέφτουν στην κίνηση. Η γραμμή που σε ενδιαφέρει, για να μην μπερδευτείς, λέγεται Πειραιάς-Κιάτο.
Και οι δύο παραλίες, της Κινέτας και των Αγίων Θεοδώρων, είναι βοτσαλωτές, με ωραία νερά, χωρίς είσοδο και με άπλετο ελεύθερο χώρο να απλώσεις τις πετσέτες και τα κουβαδάκια σου. Θα βρεις όμως και ξαπλώστρες και μπητσόμπαρα αν είναι αυτή η φάση σου.

Θα ξεκινήσουμε από τα αρνητικά: Τα δρομολόγια είναι αραιά και οι αποστάσεις μεγάλες, καθότι το ΚΤΕΛ πέφτει στην κίνηση, με αποτέλεσμα ας πούμε το Αθήνα-Λαύριο να φτάνει και τις δύο ώρες, και το Αθήνα-Μαραθώνας τη μιάμιση.
Αν ο χρόνος σου είναι άπλετος, ή η λαχτάρα σου για ωραίες παραλίες μεγάλη, το ΚΤΕΛ που θα σε πάει σε Ραφήνα, Νέα Μάκρη και Μαραθώνα (δρομολόγια εδώ) το παίρνεις από το Νομισματοκοπείο, ακριβώς έξω από τον σταθμό του μετρό, ενώ εκείνο που πηγαίνει Ωρωπό, Δήλεσι και Κάλαμο (ώρες εδώ) από το Πεδίο του Άρεως, στη γωνία Μαυροματαίων και Ιουλιανού.
Υπάρχει και μια τρίτη γραμμή, που πηγαίνει Σούνιο ακολουθώντας την παραλία (κάνει στην ουσία τη διαδρομή του 122, συνεχίζοντας όμως και μετά την Σαρωνίδα) έχει όμως μόνο δύο δρομολόγια τη μέρα, στις 10.30 και στις 16.30. Ξεκινά από την πλατεία Αιγύπτου, ακριβώς απέναντι από το Πεδίο του Άρεως. Το εισιτήριο κοστίζει 15€ πήγαινε-έλα.