Τέλος εποχής: Πέθανε ο Βασίλης Λεβέντης

Ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων, που χάρισε απλόχερα κατάρες και μπινελίκια στο πολιτικό κατεστημένο των 90s, ο αξιοσέβαστος Βασίλης Λεβέντης, δεν βρίσκεται πια μαζί μας.

Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή ο γιος του, Μάριος Γεωργιάδης, με ανάρτησή του το μεσημέρι της Τετάρτης 1η Ιουλίου.

Όπως έγραψε:

«Δεν περίμενα ποτέ ότι αυτή η στιγμή θα ερχόταν τόσο νωρίς.

Μόλις στα 75 σου.

Με μεγάλο πόνο σήμερα αποχαιρετώ τον πατέρα μου.

Τον άνθρωπο που με μεγάλωσε, με στήριξε σε κάθε βήμα της ζωής μου και μου έμαθε, με το παράδειγμά του, τι σημαίνει αξιοπρέπεια, επιμονή, υπομονή, συνέπεια και θάρρος.

Για πολλούς ήσουν ο Πρόεδρος.

Για μένα ήσουν απλώς ο πατέρας μου.

Δεν ήμουν το βιολογικό σου παιδί.

Όμως ποτέ δεν με έκανες να αισθανθώ ότι ήμουν κάτι λιγότερο από γιος σου.

Και σήμερα, κοιτάζοντας πίσω σε μια ολόκληρη ζωή, συνειδητοποιώ ότι το αίμα μπορεί να δημιουργεί συγγένεια.

Όμως η αγάπη, η φροντίδα και η παρουσία είναι αυτές που δημιουργούν έναν πατέρα.

Και εσύ ήσουν ο πατέρας μου.

Σε ευχαριστώ που με μεγάλωσες σαν δικό σου παιδί.

Σε ευχαριστώ για όλα όσα μου δίδαξες, όχι μόνο με τα λόγια σου, αλλά με τον τρόπο που έζησες.

Η μεγαλύτερη παρακαταθήκη σου δεν είναι όσα κατάφερες.

Είναι ο τρόπος που έζησες.

Ο τρόπος που αγωνίστηκες.

Ο τρόπος που έμεινες πιστός στις αρχές σου.

Καλό ταξίδι, πατέρα.

Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.»

Πρώτα χρόνια και σπουδές

Ο Βασίλης Λεβέντης γεννήθηκε στη Μεσσήνη και ήταν το τέταρτο παιδί του Απόστολου και της Γρηγορίας Λεβέντη. Η οικογένειά του, με καταγωγή από τον Δρυμώνα Κυθήρων, εγκαταστάθηκε στον Πειραιά μετά την καταστροφή της περιουσίας της κατά την Κατοχή. Εκεί ολοκλήρωσε τη σχολική του εκπαίδευση.

Το 1969 εισήχθη ένατος στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, από όπου αποφοίτησε με άριστα, ενώ συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Μόναχο. Υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό την περίοδο 1976-1978 και μιλούσε Αγγλικά και Γερμανικά.

Πολιτική πορεία

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα ως φοιτητής του Πολυτεχνείου, ενώ το 1974 ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Στη συνέχεια διαφώνησε με την πολιτική του κόμματος και το 1982 έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος Πειραιά.

Το 1984 ίδρυσε το πρώτο οικολογικό κόμμα στην Ελλάδα και συμμετείχε στις ευρωεκλογές με τον συνδυασμό «Ελεύθεροι». Ακολούθησαν υποψηφιότητες για τον Δήμο Αθηναίων και τη Β΄ Αθήνας, ενώ το 1990 ίδρυσε τους Οικολόγους Ειρηνιστές Πράσινους και τον τηλεοπτικό σταθμό Κανάλι 67.

Το 1992 συνίδρυσε την Ένωση Κεντρώων, με στόχο να εκφράσει τον κεντρώο χώρο και την παραδοσιακή βάση του ΠΑΣΟΚ. Έγινε ευρύτερα γνωστός στις αναπληρωματικές εκλογές της Β΄ Αθήνας την ίδια χρονιά, όταν συγκέντρωσε περισσότερες από 114.000 ψήφους.

Παρέμεινε επικεφαλής της Ένωσης Κεντρώων, παρουσίαζε τον «Πολιτικό Μαραθώνιο», αρθρογραφούσε και εξέδιδε την κομματική εφημερίδα «Αντιδιαπλοκή». Το 2015 η Ένωση Κεντρώων εισήλθε στη Βουλή με ποσοστό 3,43% και εννέα βουλευτές. Στις εκλογές του 2019 το κόμμα έμεινε εκτός Κοινοβουλίου, συγκεντρώνοντας 1,24%.