Στην Ταβέρνα Ραμνούς για προβατίνα στη λαδόκολλα και παϊδάκια… όπως στο χωριό

Με ιστορία που ξεκινά από το 1950, και την τρίτη γενιά ιδιοκτητών πλέον στην κουζίνα, η ταβέρνα Ραμνούς, δυο βήματα από τον ομώνυμο αρχαιολογικό χώρο, στην καρδιά ενός τοπίου που μοιάζει βγαλμένο από τα πιο ανοιξιάτικα όνειρά σου, είναι η τέλεια επιλογή για μονοήμερη εκδρομή.

Εδώ, κάτω από τις φουντωτές μουριές της πλακόστρωτης αυλής, θα πιάσεις τραπεζάκι ανάμεσα σε λιθόχτιστα τειχάκια, και θα αφήσεις το βλέμμα να περιπλανηθεί στις διακόσιες διαφορετικές αποχρώσεις του πράσινου που συνθέτουν το γύρω σκηνικό. Χαμηλά λοφάκια πλαισιώνουν τις λουλουδιασμένες αυτή την εποχή εκτάσεις, και κανένα άλλο ίχνος σύγχρονου πολιτισμού δεν διακρίνεται πουθενά στον ορίζοντα. Ατόφια αίσθηση κυριακάτικης εκδρομής στο χωριό –κάθε μέρα, κι ας μην είναι Κυριακή η μέρα που θα οδηγήσεις ως εδώ.

Το καλωσόρισμα είναι πάντα ζεστό και ανοιχτόκαρδο, όσο γεμάτο και αν το πετύχεις το μαγαζί, και το σέρβις σβέλτο και κεφάτο, πρόθυμο να λύσει όλες τις απορίες σου, που βάζουμε και στοίχημα θα ξεκινήσουν ήδη από το ψωμί –γιατί πόσο καιρό έχεις να δοκιμάσεις σε ταβέρνα ψωμί που να μην είναι επιεικώς αδιάφορο; Το ζυμώνουν μόνοι τους και το ψήνουν εδώ, είναι η απάντηση, μην σε κρατάμε σε αγωνία, γι’ αυτό βγαίνει συναρπαστικό, και τόσο διαφορετικό από ό,τι έχεις δοκιμάσει.

Δεν είναι, βέβαια, μόνο το ψωμί: Οι περισσότερες πρώτες ύλες είναι δικής τους παραγωγής, τα λαχανικά έρχονται από το μποστάνι, τα κρέατα είναι επίσης δικά τους, εξ ου και η διαφορά στο αποτέλεσμα που γίνεται αμέσως αντιληπτή και διά γυμνού οφθαλμού. Ξεκινάς με μυρωδάτη χωριάτικη (8€) που έρχεται σε πιατέλα γίγας και με ένα πεντανόστιμο λάδι ό,τι πρέπει για τις βούτες του προαναφερθέντος ζυμωτού ψωμιού, συνεχίζεις με άψογα τηγανισμένες πατατούλες (4€) χρυσαφένιες και κομμένες στο χέρι, και σπιτικό τζατζίκι (5€) με ένα γιαούρτι χάρμα ουρανίσκου, που θα ενθουσιάσει όσους δεν είναι φαν του περίσσιου σκόρδου.

Στα μαγειρευτά, δύο είναι τα γκραν σουξέ του Ραμνούντα, ίδια κι απαράλλαχτα από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του ως σήμερα: Ο κοκκινιστός κόκορας με μακαρόνια (11€) και η φοβερή και τρομερή προβατίνα (35€ το κιλό) με πατατούλες φούρνου, που ψήνεται στη λαδόκολλα για ώρες έτσι ώστε να φτάνει στο τραπέζι σου μελωμένη, έτοιμη να λιώσει μόνο που την κοιτάς.

Η συνέχεια έχει αρνίσια παϊδάκια (38€ το κιλό) ζουμερά και μαστόρικα ψημένα, καθόλου δεν θα υπερβάλλουμε αν πούμε από τα καλύτερα της Αττικής. Πολύ δυνατό και το λουκάνικο (9€) και σπιτικότατο το μπιφτέκι (11€) έρχονται αμφότερα με έξτρα πατάτες τηγανιτές, γιατί η μια μερίδα της αρχής δεν είναι ποτέ αρκετή. Για την επόμενη φορά αφήσαμε το κοντοσούβλι (12€) που μας έσπαγε τη μύτη από τα διπλανά τραπέζια, ενώ αν είσαι μερακλής σημείωσε ότι παίζει επίσης κοκορέτσι (12€).

Για να τα συνοδεύσεις όλα αυτά θα βρεις φανταστικό, γλυκόπιοτο κρασί, κι αυτό δικής τους παραγωγής, είτε ξηρό είτε ημίγλυκο στα 8€ το λίτρο (εμείς δοκιμάσαμε ένα δροσερό κόκκινο ημίγλυκο, που μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις) αλλά και τσίπουρα, ουζάκια και μπύρες. Στο τέλος, με τον λογαριασμό που κυμαίνεται γύρω στα 30€ το άτομο, έρχεται κερασμένο ξυλάκι παγωτό και η άνοιξη, όπως και η ζωή, είναι ωραία.