Το κελάηδισμα ενός πουλιού την στιγμή που ξυπνάς, οι πρώτες ανοιξιάτικες λιακάδες, το γέλιο των ανθρώπων σου και άλλα πράγματα… που δεν είναι πράγματα, αλλά σε κάνουν χαρούμενο/η.
γράφει:
Δεν είναι ο γκράντε καφές με σιρόπι καραμέλα που παίρνεις στο δρόμο για τη δουλειά, ή τα καλαμαράκια που πάνε με το ούζο στο ποτήρι σου σε κάποια ακροθαλασσιά. Δηλαδή, εντάξει, είναι κι αυτά. Είναι όμως και πολλά πράγματα που δεν κοστίζουν τίποτα, ικανά να σου φτιάξουν τη διάθεση, την ημέρα, ενίοτε και την εβδομάδα ανάλογα τι χαρακτήρας είσαι και πόσο σε έχει πιάσει η άνοιξη. Στη λίστα που ακολουθεί τα συγκεντρώσαμε, έτσι χωρίς λόγο, απλά για να σε κάνουμε να χαμογελάσεις –ή επειδή εμάς μας έχει πιάσει πολύ.
Οι πρώτες ανοιξιάτικες λιακάδες, εκείνες που σε βάζουν σε πειρασμό να κάνεις κοπάνα από τη δουλειά –ή έστω, να ανυπομονείς για το Σαββατοκύριακο.
Ένα πουλί που κελαηδάει έξω από το παράθυρό σου, την ώρα που ξυπνάς.
Οι αποχρώσεις που έχει ο ουρανός όταν ξημερώνει.
Ένα μήνυμα που λέει «μου έλειψες, πότε θα σε δω;».
Οι αγκαλιές.
Οι μισοκοιμισμένες, μισομεθυσμένες κουβέντες που κάνεις πριν κοιμηθείς.
Το γέλιο εκείνο που το νιώθεις στους κοιλιακούς σου.
Η πρώτη βουτιά της χρονιάς (ναι, ξέρουμε, μόλις μπήκε η άνοιξη, βιαζόμαστε λίγο, άντε καλά, να παραφράσουμε): Η πρώτη βουτιά της χρονιάς σε παγωμένα νερά.
Το άρωμα των ανθισμένων νεραντζιών.
Οι κουτσουπιές που κάνουν αυτές τις μέρες την πόλη φούξια.
Τα μισοφωτισμένα δρομάκια με τα παλιά νεοκλασικά στα στενά της Αθήνας.
Η Πλάκα, τα βράδια που ησυχάζει.
Κάθε βόλτα στα Αναφιώτικα.
Η θέα της πόλης από ψηλά.
Ένα τραγούδι που κάποτε αγαπούσες πολύ, και το ακούς μετά από καιρό τυχαία.
Το να σου τραγουδάει κάποιος.
Τα (πρώτα) φιλιά.
Η θέση πάρκινγκ ακριβώς έξω από εκεί που πας.
Οι βόλτες χέρι-χέρι.
Οι λεπτομέρειες που προσέχεις για πρώτη φορά.
Μια αστεία κουβέντα με ένα παιδί.
Οι προσκλήσεις για πάρτι.
Το να χορεύεις.
Τα λουλούδια σε αναπάντεχα σημεία της πόλης –στο πιο μικρό μπαλκόνι, στην πιο γκρίζα γειτονιά, στη χωμάτινη άκρη ενός μικρού δρόμου που δεν φανταζόσουν πως θα μπορούσε να υπάρχει στον Βοτανικό, ή στα Πετράλωνα, ή στο Παγκράτι.
Οι ωραίες, μεγάλες, ενδιαφέρουσες συζητήσεις.
Μια γάτα που γουργουρίζει στην αγκαλιά σου.
Μια οικεία μυρωδιά –είτε είναι το άρωμα κάποιου που αγαπάς πολύ, είτε γεμιστά που ψήνονται στον φούρνο, δεν κρίνουμε εμείς εδώ.
Η φωτισμένη Ακρόπολη.
Η αισιοδοξία που έχουν τα ανοιξιάτικα βράδια.
Οι συμπτώσεις που πάντα θα νιώθεις ότι κάτι σημαίνουν.
