Σαββατοκύριακο στο Βουνό: 3 εναλλακτικοί προορισμοί 2 ώρες μακριά
Ήρθε επιτέλους η ώρα να πάρουμε τα βουνά σκαρώνοντας κοντινές ορεινές αποδράσεις σε απόσταση μάξιμουμ δύο ωρών από την πρωτεύουσα.
Ήρθε επιτέλους η ώρα να πάρουμε τα βουνά σκαρώνοντας κοντινές ορεινές αποδράσεις σε απόσταση μάξιμουμ δύο ωρών από την πρωτεύουσα.
Η ανάγκη σου να αποδράσεις από την πίεση της καθημερινότητας και τον γκρίζο ορίζοντα της πόλης γίνεται συχνά πολύ πιο επιτακτική, ειδικά όταν το ημερολόγιο δείχνει Παρασκευή απόγευμα. Αν κατοικείς στην πρωτεύουσα ή στις γύρω περιοχές, έχεις την τύχη να περιβάλλεσαι από ορεινούς όγκους που κρύβουν μικρά διαμάντια, μακριά από τα κοσμοπλημμυρισμένα τουριστικά θέρετρα που έχουν χάσει την αυθεντικότητά τους. Ήρθε η ώρα λοιπόν να πάρουμε επισήμως τα βουνά, αναζητώντας τις καλύτερες εναλλακτικές ορεινές αποδράσεις σε απόσταση δύο ωρών από την Αθήνα.
Τρεις ώρες από την Αθήνα, η Αγόριανη –ή Επτάλοφος, όπως θα τη δεις στους χάρτες– σκαρφαλώνει στην απέναντι πλαγιά του Παρνασσού, αντικρίζοντας στα ίσια τη «σταρ» Αράχωβα, χωρίς να της λείπει το παραμικρό σε γοητεία. Θα έλεγε κανείς πως εδώ η ομορφιά είναι πιο αυθεντική, πιο γήινη∙ μια ορεινή αρχοντιά ανόθευτη, βγαλμένη από τα πιο ζεστά και χουχουλιάρικα σενάρια του χειμώνα.
Πετρόχτιστα σπίτια με κεραμοσκεπές που μοιάζουν ζωγραφισμένες στο χέρι, μια πλακόστρωτη πλατεία από εκείνες που αγαπάς με την πρώτη ματιά –με αιωνόβια πλατάνια να απλώνουν σκιά πάνω από τα παραδοσιακά καφενεία– και μονοπάτια που διασχίζουν τοπία άγριας, σχεδόν ατόφιας ομορφιάς, συνθέτουν το σκηνικό για μια χειμερινή απόδραση όπως την έχεις φανταστεί.
Κι αν οι πεζοπορίες είναι το στοιχείο σου, τα μονοπάτια που τρυπώνουν στα πυκνά δάση του Παρνασσού θα σε ανταμείψουν γενναιόδωρα, οδηγώντας σε έναν εντυπωσιακό καταρράκτη που ολοκληρώνει την εμπειρία με τον πιο επιβλητικό τρόπο.
Στην Ταβέρνα Σταμάτη θα στήσεις επικά κρεατοτσιμπούσια ενώ στον Ξενώνα Μπαλκόνι της Αγόριανης θα σε τρατάρουν πεντανόστιμα μαγειρευτά και παραδοσιακά πιάτα. Μπορείς να μείνεις στο Κάστρο Λιλαία, 4 χιλιόμετρα μακριά περίπου με το δίκλινο στα 90€ τη βραδιά με υπέροχο πρωινό.
Εκεί ψηλά στα 1.100 μέτρα υψόμετρο, η Καστανιά είναι ένα τοσοδούλι χωριό όλο πέτρινα σπιτάκια και μυρωδιές από το ελατοδάσος που την αγκαλιάζει. Είναι επίσης διάσημη για την πανοραμική θέα στις καταπράσινες πλαγιές της Ζήρειας από το ξωκλήσι της Κοίμησης της Θεοτόκου, και για την Τρίκρηνα, την πέτρινη βρύση στην πηγή όπου ο μύθος λέει ότι έλουζαν οι νύμφες τον νεαρό Ερμή. Κατεβαίνουμε λίγο, στα 900 μέτρα, για να βολτάρουμε στα γραφικά σοκάκια ενός από τα μεγαλύτερα χωριά της περιοχής, την στολισμένη με εντυπωσιακά αρχοντικά (ναι, δεν είναι μόνο πηλιορείτικο αυτό το προνόμιο, άσε τις φήμες να λένε) Γκούρα. Δυο στάσεις που πρέπει οπωσδήποτε να κάνεις εδώ είναι στην πέτρινη πλατεία με τον αιωνόβιο πλάτανο η οποία απολαμβάνει πανοραμική θέα στις γύρω βουνοπλαγιές, και στην εντυπωσιακή μονή της Παναγιάς των Βράχων, που είναι… αυτό που λέει το όνομά της, λίγα χιλιόμετρα έξω από το χωριό.
Αν σταθείς στην πλατεία της Γκούρας και κοιτάξεις στην απέναντι βουνοπλαγιά, θα δεις ένα μικρό χωριουδάκι κρεμασμένο σαν μπαλκόνι. Αυτός είναι ο Φενεός, Συβίστα για τους παλαιότερους, ένα πανέμορφο χωριό με ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον, και αξιοθέατα που περιλαμβάνουν τον παλιό νερόμυλο με τη νεροτριβή στην είσοδο του χωριού, ένα μικρό αλλά άκρως ενδιαφέρον Λαογραφικό Μουσείο, και την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα που χτίστηκε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.
Για φαγητό σημείωσε την παραδοσιακή ταβέρνα Τρίκρηνα στον Φενεό για κοψίδια μέχρι τελικής πτώσης. Αν θες να μείνεις κάπου καλά τότε το Pasithea Mountain Chalet στον Φενεό έχει ωραιότατα δίκλινα σαλέ με το κόστος της διανυκτέρευσης να ανέρχεται στα 81,50€ τη βραδιά.
Η Αρβανίτσα απλώνεται στις πλαγιές του Ελικώνα, του βουνού της Βοιωτίας που συγκαταλέγεται στα πιο προσιτά από την Αθήνα και κερδίζει διαρκώς έδαφος στις προτιμήσεις των εκδρομέων. Καθώς οι οικονομικές ισορροπίες μας ευνοούν όλο και περισσότερο τις σύντομες αποδράσεις αντί για πολυήμερα ταξίδια, τέτοιοι κοντινοί προορισμοί γνωρίζουν τη δική τους μικρή αναγέννηση. Σε υψόμετρο περίπου 1.000 μέτρων, η Αρβανίτσα δεν είναι οικισμός με την κλασική έννοια, αλλά μια καταπράσινη έκταση αφιερωμένη στη φύση και την αναψυχή. Το όνομά της έχει συνδεθεί, μεταξύ άλλων, και με το Μουσικό Φεστιβάλ Δάσους, που ζωντανεύει τα καλοκαίρια το τοπίο με συναυλίες μέσα στο πυκνό πράσινο.
Το πρώτο πράγμα που θα εκτιμήσεις είναι το πόσο εύκολα φτάνεις: σε περίπου δύο ώρες από την Αθήνα, αφήνεις πίσω σου την πόλη και βρίσκεσαι σε ένα τοπίο που μοιάζει σχεδόν απίθανο για τόσο κοντινή απόσταση. Μόλις κατέβεις από το αυτοκίνητο, θα βρεθείς μπροστά σε ένα μεγάλο, καταπράσινο ξέφωτο, όπου άλλοι έχουν απλώσει κουβέρτες και ετοιμάζουν πικνίκ, άλλοι απολαμβάνουν τον ήλιο, και κάποιοι παίζουν ή χαζεύουν τη φύση χωρίς πρόγραμμα. Παιδιά τρέχουν προς κάθε κατεύθυνση, γεμίζοντας τον αέρα με φωνές και ενέργεια, ενώ η παιδική χαρά προσφέρει μια εύκολη λύση αν έχεις μικρούς συνοδοιπόρους.
Αν συνεχίσεις πιο μέσα, θα μπεις σε ένα πυκνό ελατοδάσος που μοσχοβολά ρετσίνι και υγρασία. Χωμάτινα μονοπάτια ξεδιπλώνονται ανάμεσα στα δέντρα, προσκαλώντας σε να τα ακολουθήσεις χωρίς άγχος ή βιασύνη. Δεν χρειάζεται να είσαι έμπειρος πεζοπόρος· ακόμα και μια σύντομη διαδρομή είναι αρκετή για να σε βάλει σε εκείνη τη σπάνια, ευεργετική σιωπή που μόνο το βουνό ξέρει να προσφέρει.
Εδώ, τρως σαν να μην υπάρχει αύριο στο Café εστιατόριο Αρβανίτσα που στήνει χειμώνα καλοκαίρι πικνίκ σκηνικό για καλοφαγάδες, με χορτόπιτες, αγριογούρουνο στιφάδο, κόκορα κρασάτο αλλά και κοντοσούβλια και κοκορέτσια για τους πιο μερακλήδες. Για τη διαμονή σου το Ελικώνιο στην κοντινή Αγία Άννα είναι ταμάμ και value for money με το κόστος του δικλίνου δωματιου στα 56€ τη βραδιά.
Περισσότερα εδώ