Στη Βλάχικη Γάστρα για αρνάκι λουκούμι και παϊδάκια όνειρο

Σαν να είσαι σε χωριό, χωρίς να περάσεις τα σύνορα της Αττικής –αν μένεις κάπου προς τον αθηναϊκό βορρά, χωρίς καν να χρειαστεί να οδηγήσεις παραπάνω από μισάωρο. Θα το διαπιστώσεις, με το που παρκάρεις το αυτοκίνητο μπροστά από τη Βλάχικη Γάστρα της Ροδόπολης, και αντικρύσεις τις κορυφογραμμές της Πεντέλης στον ορίζοντα και μυρίσεις τον καθαρό, βουνίσιο αέρα να μπλέκεται με τις μυρωδιές από τους γάστρους και τις σούβλες. Έχει και η Αττική τις δικές της, χωριάτικες γωνιές.

Το πρόσεξες ότι είπαμε τους γάστρους, και όχι τις γάστρες ε; Εξηγούμαστε: Μακρινός ξάδερφος της οικιακής γάστρας που όλοι γνωρίζουμε και αγαπάμε, ο γάστρος είναι ο κινητός σαρακατσάνικος φούρνος που κλείνει με μεταλλικό καπάκι, τοποθετείται στην φωτιά και θάβεται κάτω από τη χόβολη. Βγάζει, όπως πιθανότατα μαντεύεις, ένα φαγητό λουκούμι, αργοψημένο και μελωμένο στην εντέλεια. Τέτοιους χρησιμοποιούν στη Βλάχικη Γάστρα, και σε αυτούς –αλλά όχι μόνο σε αυτούς– χρωστάει το σουξέ της.

Καταρχάς, τέλεια αίσθηση εκδρομής φτιάχνει με την πρώτη ματιά το σκηνικό: Η πλακόστρωτη αυλίτσα που θα είναι σκέτη απόλαυση σε λίγους μήνες που θα στρώσει ο καιρός, αλλά και το έξτρα ρουστίκ εσωτερικό, με τα ξύλινα δοκάρια να τραβούν το βλέμμα ψηλά στην οροφή, τα γήινα χρώματα, το καφετί τουβλάκι να σχηματίζει καμάρες, και τις νοσταλγικές φωτογραφίες, γκλίτσες, λάμπες πετρελαίου και τεντζερέδια να στολίζουν τους τοίχους. Την μονομιάς οικεία και φιλόξενη ατμόσφαιρα ενισχύουν το ανοιχτόκαρδο καλωσόρισμα και το πάντα κεφάτο σέρβις.

Στα του φαγητού, ξεκινάς οπωσδήποτε με φρέσκες πατατούλες μαστόρικα τηγανισμένες, και απαρεγκλίτως μια τυροκαυτερή πρώτον για να τις βουτάς, και δεύτερον γιατί είναι ίσως η καλύτερη που έχουμε φάει στην Αττική, αληθινά σπιτική, με γενναία κομμάτια φέτας να εκπλήσσουν τον συνηθισμένο σε εκείνες του εμπορίου ουρανίσκο. Ωραία και τραγανά και τα τηγανιτά κολοκυθάκια, γκραν σουξέ τα μανιτάρια πλευρώτους που ψήνονται στη σχάρα, αλλά την παράσταση από τα ορεκτικά κλέβει –μαζί με την προαναφερθείσα τυροκαυτερή– το πικάντικο λουκάνικο με πράσο.

Συνεχίζεις ακάθεκτος/η με παϊδάκια, ζουμερά και μαεστρικά ψημένα (έχει αρνί και κοτόπουλο, αλλά δεν το συζητάμε, εδώ που είσαι, αρνί θα πάρεις) και βέβαια με το πιάτο-σήμα κατατεθέν του μαγαζιού, που δεν είναι άλλο από το αρνάκι που σιγοψήνεται στον γάστρο μαζί με τις πατατούλες του οι οποίες συμπληρώνουν ιδανικά ένα σύνολο σκέτη ποίηση. Πολύ δυνατό και το μοσχαρίσιο μπιφτέκι, ειδικά αν έχεις στην παρέα την συμπαθή κατηγορία των αρνητών αρνιού.

Τα συνοδεύεις όλα με γλυκόπιοτο κρασί, ή ωραιότατο τσίπουρο Μαύρο Ρόδο, που ταιριάζει γάντι με τις χειμωνιάτικες εξόδους σου, και με κερασμένο γλυκάκι στο τέλος, πληρώνεις γύρω στα 30€ το άτομο.