Στόχοι, όνειρα και σκέψεις για τη «νέα σεζόν»

των Έλενας Μπούλια, Ηρώς Κουνάδη

Όσα χρόνια κι αν έχουν περάσει από τότε που ξεμπερδέψαμε με σχολεία, σπουδές και άλλες ακαδημαϊκές δραστηριότητες, όλοι μας λίγο πολύ συνηθίζουμε να «μετράμε» την καινούργια χρονιά από Σεπτέμβρη. Και γιατί, δηλαδή, πρέπει να γιορτάζουμε τον καινούργιο χρόνο κάθε πρώτη Γενάρη; Τι το «καινούργιο» γίνεται τότε; Τίποτα. Ο χειμώνας συνεχίζεται κανονικότατα, η δουλειά έχει πλέον μπει σε μια σειρά και το μόνο που έχουμε να περιμένουμε είναι… το τριήμερο της Αποκριάς.

Ενώ ο Σεπτέμβρης, όπως και να το κάνουμε, προσφέρεται για νέα ξεκινήματα. Καταρχήν, ξεκινά μία νέα ημερολογιακή εποχή: Το Φθινόπωρο. Διακοπές τέλος, η θερμοκρασία επιτέλους πέφτει, να βάλουμε και κανένα ζακετάκι, κανένα κλειστό παπούτσι. Σκάσαμε πια! Έπειτα, νέο ακαδημαϊκό έτος (για κάποιους), νέο επαγγελματικό βήμα (για κάποιους άλλους), νέος κρατικός -και κατά συνέπεια οικογενειακός- προϋπολογισμός (ποιος δεν πήρε την πρώτη κρυάδα της σεζόν με τις τελευταίες εξαγγελίες του υπουργού οικονομίας;). Αλλά και νέες δραστηριότητες για τον ελεύθερο χρόνο μας. Νέα τηλεοπτική σεζόν (αλήθεια η ζωή της Αλίκης πότε ξεκινάει;), νέα θεατρική σεζόν (μην αργήσετε να κλείσετε εισιτήρια για Μήδεια), νέα σεζόν για τα clubs, τις πίστες, τις ζωντανές σκηνές, για τα μουσεία, τις γκαλερί κ.ο.κ.

Και επειδή χρόνος για να κάτσουμε τώρα να δημιουργήσουμε κίνημα, για την ανακήρυξη της 1ης Σεπτέμβρη ως πρώτης ημέρας του νέου χρόνου, δεν υπάρχει, σκεφτήκαμε κάτι άλλο. Έναν γενικό προγραμματισμό, μία φρέσκια στοχοθέτηση, με σκοπό όχι τόσο να βάλουμε τη ζωή μας σε καλούπια (τύπου πρέπει να κάνω αυτό, αυτό και αυτό) αλλά να καταπολεμήσουμε το λεγόμενο post-holiday depression (κατάθλιψη μετά τις διακοπές), να κάνουμε όνειρα και πλάνα (αλλά να μην στεναχωρηθούμε αν δεν πραγματοποιηθούν) και να υποδεχθούμε τη νέα σεζόν με ένα χαμόγελο ως τ’αυτιά!

Σπουδές – Καριέρα
Όσο σπουδάζαμε είχαμε βαρεθεί να ακούμε όλους να μας λένε ότι διανύουμε την καλύτερη περίοδο της ζωής μας. Και αναρωτιόμασταν «τι λένε; Με τόσο διάβασμα, με προβληματισμούς για το μεταπτυχιακό, με άγχος για το μετά…». Όταν ήρθε το "μετά" καταλάβαμε πόσο δίκιο είχαν. Προτείνουμε, λοιπόν, ως ακαδημαϊκό στόχο για τη νέα σεζόν να οργανωθείτε: Μη βιαστείτε (εκτός αν είστε 45) να τελειώσετε τις σπουδές σας, αλλά βάλτε ένα πλάνο. Υπολογίστε πόσα μαθήματα σας μένουν, υποσχεθείτε στον εαυτό σας να τα περάσετε μέχρι «τότε» και χρησιμοποιήστε τον υπόλοιπο ελεύθερο χρόνο σας πιο εποικοδομητικά από τις βόλτες και τους καφέδες. Προγραμματίστε ένα ταξίδι, ένα road trip στην Ευρώπη, παρακολουθήστε ένα σεμινάριο για ένα hobby που σας ενδιαφέρει (π.χ. γλυπτική ή φωτογραφία), πάρτε εντατικά μαθήματα μιας ξένης γλώσσας. Κάντε το τώρα, που ο τίτλος «φοιτητής» μπορεί να δικαιολογήσει (σχεδόν) τα πάντα. Για «μετά», πάρτε μία ιδέα από τα Σχετικά Άρθρα για το πώς να επιλέξετε μεταπτυχιακό και ρίξτε μια ματιά στον Οδηγό Σπουδών και Επαγγελμάτων.

Οι υπόλοιποι από εμάς τώρα… Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας που γίνονται οι περισσότερες επαγγελματικές μεταγραφές. Αν εδώ και καιρό φλερτάρετε με την ιδέα μιας άλλης δουλειάς, αν δεν είστε ευχαριστημένοι με την ήδη υπάρχουσα, τώρα είναι η κατάλληλη εποχή να κάνετε το μεγάλο βήμα. Στα Σχετικά Άρθρα θα βρείτε συμβουλές για το πώς να αντιμετωπίσετε καλύτερα την παραίτηση, πώς να αποφασίσετε αν η νέα δουλειά που εξετάζετε είναι η κατάλληλη για εσάς, πώς θα διεξάγετε ένα επιτυχημένο interview, καθώς και όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε αλλάζοντας επαγγελματική πορεία.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, αποφασίστε να αλλάξετε δουλειά με την προϋπόθεση ότι αυτή η αλλαγή θα είναι καλύτερη για εσάς. Ότι θα επιφέρει θετικά αποτελέσματα στη ζωή σας γενικότερα. Μην το κάνετε μόνο για τον καλύτερο μισθό ή μόνο για την υψηλότερη θέση. Τα χρήματα και το κύρος δεν είναι το παν. Αναζητήστε μια δουλειά (όσο εξωπραγματικό και να ακούγεται αυτό) που θα σας αφήνει περιθώριο να ζήσετε, να έχετε ελεύθερο χρόνο, να επιστρέφετε στο σπίτι πριν δύσει ο ήλιος και να έχετε ακόμα δυνάμεις για να παίξετε με τα παιδιά, ή να κάνετε γυμναστική, ή να δείτε φίλους. Φροντίστε να διατηρήσετε την ψυχική σας ηρεμία, γιατί έτσι κι αλλιώς, όπως φαίνεται, μια ζωή θα δουλεύουμε, ας μην υποφέρουμε κι από πάνω.

Οικονομικά
Εδώ δυσκολεύουν τα πράγματα. Ο υπουργός οικονομίας ανακοίνωσε τις προάλλες τα νέα φορολογικά μέτρα φέρνοντας πάλι στο μυαλό μας την τρομοέκφραση «σφίγγει το ζωνάρι» και εμείς… ετοιμαζόμαστε να του ανοίξουμε νέες τρύπες. Το να αποφασίσουμε ότι πρέπει να κάνουμε οικονομία μια κουβέντα είναι. Ειδικά για την πλειοψηφία των εργαζομένων που, όπως έχουμε πει και σε προηγούμενα άρθρα μας με δυσκολία τα βγάζουν πέρα.

Περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, ο τομέας των οικονομικών απαιτεί οργάνωση και προγραμματισμό. Θα σας προτείναμε, λοιπόν, να ξεκινήσετε ξεχρεώνοντας πρώτα τις κάρτες σας (και γενικά τις οφειλές σας). Σταματήστε να κάνετε υπεραναλήψεις μετρητών με σκοπό να αποκτήσετε κι άλλα ρούχα, παπούτσια, καλλυντικά κ.λ.π. Αποφασίστε ότι για ένα διάστημα, όσο χρειάζεται για να ξεχρεώσετε, θα φοράτε τα ίδια (τόσο τρομερό είναι;). Έπειτα, υπολογίστε τα μηνιαία έσοδα και έξοδα του σπιτιού για να ξέρετε πόσα χρήματα τελικά σας περισσεύουν για άλλες δραστηριότητες και αφήστε ένα μέρος από αυτά στην άκρη για έκτατες περιστάσεις (ξέρετε, πράγματα που χαλάνε, κάποιο φάρμακο που ίσως χρειαστείτε κ.λ.π.). Και τέλος, βάλτε προτεραιότητες στο budget των προσωπικών εξόδων σας. Ένα ταξίδι, για παράδειγμα, ή ένα δώρο για έναν φίλο που γιορτάζει, είναι σημαντικότερα από ένα ζευγάρι Manolo Blahnik (που έρχονται σε λίγο καιρό στην Ελλάδα –τι θέλαμε και σας το θυμίσαμε, ε;). Στα Σχετικά Άρθρα θα βρείτε ένα πολύ χρήσιμο άρθρο για το πώς να οργανώσετε τα οικονομικά σας, τις 10 ωραιότερες δωρεάν απολαύσεις, πόσο κοστίζει να ζει κανείς μόνος καθώς και τα φθηνότερα βενζινάδικα της πόλης.

Προσωπική ζωή – Ελεύθερος Χρόνος
Ίσως ο πλέον… παραγνωρισμένος τομέας της καθημερινότητάς μας, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους στόχους που θέτουμε για το μέλλον, είναι κατά πάσα πιθανότητα και ο σημαντικότερος –κι εκείνος που θα επηρεάσει περισσότερο τους άλλους δύο και την επίτευξη ή μη των στόχων μας.

Αν και δεν αποτελεί νέο το γεγονός ότι αν τα αισθηματικά ή οι κοινωνικές μας επαφές δεν πηγαίνουν όπως θα θέλαμε η ψυχολογία μας δεν είναι καλή και άρα οποιαδήποτε πρόοδος σε καριέρα ή σπουδές είναι από περιορισμένη έως ανύπαρκτη –για να μη συζητήσουμε την επιρροή της κακής ψυχολογίας στα οικονομικά, όλοι ξέρουμε τις επιπτώσεις του shopping therapy στο μηνιαίο προϋπολογισμό– οι περισσότεροι παραβλέπουμε τη θέσπιση συγκεκριμένων στόχων για τον ελεύθερο χρόνο μας, ή περιοριζόμαστε σε ένα απλό «θα βλέπω συχνότερα τους φίλους μου» που δεν πραγματοποιούμε ποτέ.

Φέτος το σκεφτόμαστε καλύτερα. Διαβάζουμε –και ενστερνιζόμαστε– τις απόψεις του κινήματος enoughism που κάνει αυτή τη στιγμή πάταγο σε όλο το δυτικό κόσμο, και πρεσβεύει, σε γενικές γραμμές, το αξίωμα ότι η παραπάνω δουλειά για να βγάλουμε περισσότερα λεφτά και να αποκτήσουμε περισσότερα υλικά αγαθά δε μας κάνει, τελικά, ευτυχισμένους.

Σταματάμε να κυνηγάμε το αμερικάνικο όνειρο –ούτως ή άλλως, εδώ είναι Βαλκάνια, ποιος το χρειάζεται;– δουλεύοντας υπερωρίες και «αξιοποιώντας» τα Σαββατοκύριακα για να προλάβουμε τα deadlines για τα project που τρέχουν και αφιερώνουμε, όντως, κάποιες ώρες την ημέρα, κάθε ημέρα στην αναψυχή μας –κάποιοι, κάποτε σκοτώθηκαν γι’ αυτόν ακριβώς το «στόχο» κι εμείς τον έχουμε ξεχάσει ακόμη και σαν επιλογή; είναι ποτέ δυνατόν;– στα πράγματα που μας κάνουν πραγματικά ευτυχισμένους: σε ένα καφέ με φίλους, σε ένα καλό βιβλίο, σε μια ευχάριστη ταινία, σε μια βόλτα σε μια γειτονιά της πόλης που δεν έχουμε ξαναπερπατήσει –η Αθήνα έχει άπειρες–, σε ένα ολόκληρο απόγευμα στο σπίτι με το έτερον ήμισυ χωρίς να κάνουμε τίποτα το ιδιαίτερο, σε μια αυθόρμητη εξόρμηση σε κάποια παραλία ή στην πλησιέστερη «εξοχή» το απόγευμα μετά τη δουλειά.

Αν το καλοσκεφτείτε, τις περισσότερες καθημερινές καταλήγουμε να μην κάνουμε τίποτα, και την επόμενη να παραπονιόμαστε ότι η δουλειά μας «τρώει» όλη την ημέρα, επειδή γυρίζουμε στο σπίτι κατά τις 6-7 το απόγευμα και μέχρι να γκρινιάξουμε στο τηλέφωνο σε κανά δυο φίλους για το πόσο κουραστήκαμε, να κάνουμε μερικές δουλειές που έπιασε η γωνία του ματιού μας, να ξεκολλήσουμε από την τηλεόραση την οποία ανοίξαμε για να δούμε τις ειδήσεις και τελικά παρακολουθήσαμε και το μισάωρο των διαφημίσεων και το σίριαλ που τις ακολούθησαν, η μέρα έχει περάσει.

Αν θέλετε να πετύχετε το στόχο της πολυπόθητης ισορροπίας μεταξύ υποχρεώσεων και προσωπικής ζωής, εντάξτε στην καθημερινότητά σας τον εξής «κανόνα»: τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα θα πηγαίνετε κατευθείαν από το γραφείο κάπου αλλού, αντί για το σπίτι. Αν αυτό είναι για καφέ, σινεμά, για ψώνια, γυμναστήριο, ψάρεμα ή στο σπίτι κάποιου φίλου, μικρή σημασία έχει. Κάντε το μία φορά σαν πείραμα και θα δείτε ότι θα περάσετε πολύ καλύτερα απ’ ότι αν είχατε πάει σπίτι για να «χαλαρώσετε λίγο», καταλήγοντας τελικά να βγείτε πολύ πιο κουρασμένοι και με πολύ λιγότερη διάθεση, χωρίς την υπερένταση της δουλειάς.

Θέστε ως νούμερο ένα στόχο της νέας σεζόν που ξεκινά ότι θα αφιερώνετε πολύ περισσότερο χρόνο στα πράγματα που θέλετε και λιγότερο σε εκείνα που πρέπει να κάνετε, ότι θα βλέπετε όντως συχνότερα τους φίλους σας, ότι θα πηγαίνετε μόνο στα πάρτι εκείνα που ξέρετε ότι θα περάσετε καλά, ότι θα βλέπετε ταινίες που σας φτιάχνουν τη διάθεση και όχι εκείνες που σας τη χαλούν, ότι θα ψωνίζετε λιγότερο και θα γελάτε περισσότερο. Αν δεν το κάνετε, καλύτερα μη βάζετε στόχους. Θα είναι πολύ δυσκολότερο να τους πραγματοποιήσετε.