Ένα τραπέζι, δύο ρακέτες, ένα φιλέ, ένα μπαλάκι, πολλές ώρες παιχνιδιού και ατόφιας διασκέδασης. Σερβίρουμε την ιστορία, καρφώνουμε τις αγορές και επιστρέφουμε στις ακαδημίες του πιο δημοφιλούς επιτραπέζιου αθλήματος.
Οι μιας κάποιας ηλικίας μάθαμε το πινγκ πονγκ από τον δικό μας ροκ σταρ του αθλήματος, Καλλίνικου Κρεάνκα. Το πινγκ πονγκ ή επιτραπέζια αντισφαίριση ελληνιστί, δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Μπορεί να μην απολαμβάνει την φήμη και τις δάφνες αθλημάτων όπως το μπάσκετ ή το ποδόσφαιρο, όμως είναι το ίδιο εθιστικό με αυτά, μπορεί κάλλιστα να παιχτεί κατ’ οίκον και προσφέρει ίσο βαθμό διασκέδασης σε αρχάριους και προχωρημένους.
Το πινγκ πονγκ «γεννήθηκε» στην Μεγάλη Βρετανία περίπου το 1880, όταν και παιζόταν από ανθρώπους της ανώτερης τάξης μετά από το δείπνο. Μια σειρά από βιβλία τοποθετούνταν στην μέση ενός τραπεζιού αντί για φιλέ, άλλα δύο βιβλία έπαιρναν την θέση των σημερινών ρακετών, ενώ για μπαλάκι χρησιμοποιούσαν εκείνο του γκολφ. Οι πρώτες ρακέτες που παρασκευάστηκαν ήταν από κομμάτια δέρματος τεντωμένα σε ένα ξύλινο πλαίσιο, ενώ ο ήχος που έκανε το μπαλάκι όταν χτυπούσε σε αυτές, ήταν εκείνος που έδωσε και στο παιχνίδι την σημερινή του ονομασία “ping – pong”. Η ονομασία αυτή κατοχυρώθηκε το 1901 από τον κατασκευαστή παιχνιδιών J. Jaques & Son, ενώ άλλοι κατασκευαστές χρησιμοποιούσαν τον όρο “table tennis”. Το άθλημα διαδόθηκε πολύ γρήγορα και το 1902 διοργανώθηκε το πρώτο ανεπίσημο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Το 1921 ιδρύθηκε η Βρετανική Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης και ακολούθησε το 1926 η δημιουργία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης. Το πρώτο επίσημο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης φιλοξενήθηκε στο Λονδίνο το 1926, ενώ η Ελληνική Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης ιδρύθηκε το 1956. Το πινγκ πονγκ συμπεριλαμβάνεται για πρώτη φορά στο Ολυμπιακό πρόγραμμα στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ.
Οι κανονισμοί του ping pong μοιάζουν αρκετά με αυτούς του τένις, όμως το βάρος της μπάλας, η μικρή περιοχή του τραπεζιού και ο περιορισμένος χρόνος που έχει ο παίκτης για να αντιδράσει, το καθιστούν αρκετά διαφορετικό. Ένα σετ κερδίζεται όταν ο παίκτης φτάσει πρώτος τους έντεκα πόντους (εκτός και αν το σκορ γίνει 10-10 οπότε θα πρέπει να έχει διαφορά δύο πόντων για να «πάρει» το σετ), ενώ ο αγώνας τελειώνει στα τρία ή πέντε νικηφόρα σετ. Η σειρά των σερβίς αλλάζει ανά δύο πόντους και μέχρι ο παίκτης να κερδίσει το σετ. Στο τέλος του σετ οι παίκτες αλλάζουν πλευρές και ο παίκτης που σέρβιρε πρώτος στο προηγούμενο σετ, αποκρούει πρώτος. Οι παραπάνω κανόνες νίκης και σειράς σερβίς μπορούν να μεταβληθούν σε «παρεΐστικα» παιχνίδια, ανάλογα με το τι θα συμφωνήσουν οι παίκτες μεταξύ τους.
Το μπαλάκι κατά την διάρκεια του σερβίς θα πρέπει να χτυπήσει τόσο στην πλευρά του παίκτη όσο και του αντιπάλου του για να θεωρηθεί έγκυρο, ενώ αν το μπαλάκι αγγίξει φιλέ τότε θα πρέπει να γίνει επανάληψη. Μια επιτυχημένη απόκρουση γίνεται όταν ο παίκτης χτυπήσει το μπαλάκι αφού αυτό έχει αναπηδήσει μια φορά στην πλευρά του, ώστε να επιστρέψει στο «γήπεδο» του αντιπάλου. Στην απόκρουση, το μπαλάκι επιτρέπεται να χτυπήσει στο φιλέ, αρκεί βέβαια να περάσει από την πλευρά του αντιπάλου. Ο παίκτης χάνει πόντο και αντίστοιχα ο αντίπαλος κερδίζει έναν όταν αποτύχει στο σερβίς, όταν αποτύχει να επιστρέψει το μπαλάκι στον αντίπαλο, όταν χτυπήσει το μπαλάκι πριν αυτό αναπηδήσει στην πλευρά του, και αν το μπαλάκι χτυπήσει δύο φορές στην πλευρά του.
Ο εξοπλισμός που χρειάζεστε για «σπιτικά» καρφιά και σερβίς στις επιτραπέζιες μάχες σας με φίλους είναι, όπως αναφέραμε και πιο πάνω, ένα τραπέζι, φιλέ, δύο ρακέτες και αρκετά μπαλάκια. Αξιόπιστα τραπέζια εσωτερικού χώρου, σε τιμές που ξεκινούν από 119€ και φτάνουν μέχρι και τις 2000€, με αυτό της Sponeta να αποτελεί μια value for money επιλογή στα 328€ Είναι πτυσσόμενο με σύστημα κλειδώματος για την ασφαλή μεταφορά του και διαθέτει ειδικά διαμορφωμένες θήκες και στις δύο πλευρές για την ρακέτα και το μπαλάκι.
Ένα σετ με ρακέτες και μπαλάκια ξεκινά από 4€ και φτάνει μέχρι τα 83€ για τις επαγγελματικές καλύπτοντας ένα μεγάλο εύρος ικανοποιώντας κάθε πορτοφόλι.
Αν η κατ’ οίκον εξάσκηση δεν σου φτάνει και θες να βελτιώσεις την τεχνική σου και να μάθεις λίγα (ή αρκετά) παραπάνω πράγματα πάνω στο άθλημα, υπάρχουν πάντα οι κατά τόπους ακαδημίες εκμάθησης πινγκ πονγκ, η πλειοψηφία των οποίων έχουν και παιδικά τμήματα. Άπαντες όσοι ασχολούνται είτε ερασιτεχνικά είτε επαγγελματικά με το άθλημα ωστόσο έχουν τμήματα ενηλίκων (αρχαρίων και προχωρημένων). Ακολούθως θα βρεις κάποιους από τους πλέον ιστορικούς από αυτούς.
Α.Σ. Πέρα (Παλαιό Φάληρο): Ένας από τους ιστορικότερους συλλόγους στην Ελλάδα με τεράστια παράδοση. Έχουν εξαιρετικούς προπονητές που μπορούν να σε αναλάβουν από το μηδέν.
Παναθηναϊκός / ΑΕΚ / Ολυμπιακός: Τα μεγάλα σωματεία διατηρούν ενεργά τμήματα επιτραπέζιας αντισφαίρισης με προπονήσεις που γίνονται συνήθως σε κλειστά γυμναστήρια (π.χ. στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας ή στη Νέα Φιλαδέλφεια).
Φοίνικας Αγίας Σοφίας: Αν κινείσαι στις γειτονιές του Πειραιά, είναι μια εξαιρετική επιλογή με πολύ καλή οργάνωση.
Ο Δήμος Αθηναίων προσφέρει δωρεάν προγράμματα άθλησης για ενήλικες και παιδιά σε συνεργασία με τον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο (Πεδίον του Άρεως) προσφέροντας 10+ προγράμματα εκγύμνασης ενηλίκων (πρωινές ώρες, Δευτέρα-Σάββατο) όπως γυμναστική, κολύμβηση, yoga, pilates, χορός, ping pong, τρέξιμο, και ειδικά προγράμματα για άτομα άνω των 60 ετών.Τα προγράμματα απευθύνονται σε κατοίκους/δημότες, με αιτήσεις μέσω eservices.cityofathens.gr.
Αντίστοιχα στον χώρο των "Outdoor Games" του ΚΠΙΣΝ υπάρχουν μόνιμα τραπέζια πινγκ πονγκ. Μπορείς να παίξεις δωρεάν, αρκεί να έχεις μαζί σου τις ρακέτες και τα μπαλάκια σου (ή να δανειστείς από το σημείο πληροφοριών με την ταυτότητά σου).
Τι θα χρειαστείς;
Παπούτσια: Μη φοράς running παπούτσια με ψηλή σόλα. Προτίμησε sneakers με επίπεδη σόλα για να αποφύγεις στραμπούληγμα στις γρήγορες πλάγιες κινήσεις.
Ρακέτα: Μην αγοράσεις μια ακριβή ρακέτα από την αρχή. Οι σύλλογοι παρέχουν εξοπλισμό, και όταν μάθεις το στυλ σου (επιθετικό ή αμυντικό), τότε επενδύεις.
Ένδυση: Οτιδήποτε άνετο και αθλητικό. Απόφυγε το λευκό χρώμα σε μπλούζες, γιατί η μπάλα είναι συνήθως λευκή και "χάνεται" στο οπτικό πεδίο του αντιπάλου.
Bonus Tip: Αν θέλεις να δεις το επίπεδό σου σε συνθήκες αγώνα χωρίς να είσαι επαγγελματίας, τσέκαρε τα τουρνουά ανεξάρτητων αθλητών (ΠΑΣΕΑΔ). Εκεί αγωνίζονται άνθρωποι κάθε ηλικίας που απλά αγαπούν το άθλημα.
