Παρά την εξαιρετική ερμηνεία της Οντρεΐ Τοτού και την εικαστική της αρτιότητα, η δεύτερη ταινία της χρονιάς για τη βασίλισσα του στυλ παραμένει μία βαρετή βιογραφία.
Παλαιότερο των 360 ημερών
του Λουκά Τσουκνίδα
Δύο ταινίες για την Κοκό Σανέλ σε μία χρονιά, ίσως και να μην είναι κάτι τόσο υπερβολικό όσο ακούγεται. Η γυναίκα, προφανώς, ήταν προσωπικότητα στο χώρο της και, αν μη τι άλλο, το στιλ που καθιέρωσε αποτελεί σημείο αναφοράς. Στην Ελλάδα, είδαμε πρώτα την αργόσυρτη, ποζεράδικη ταινία του Γιαν Κουνέν, “Chanel Coco & Igor Stravinsky”, που περιστρέφεται γύρω απ' το περιβόητο ειδύλλιο των δυο τους. Η συνέχεια έρχεται με το “Coco Before Chanel” της Αν Φοντέν, που είναι η ιστορία της διάσημης μοδίστρας πριν γίνει διάσημη. Μήπως θα 'πρεπε να έχουμε δει αυτό πρώτα;
Η Γκαμπριέλ “Κοκό” Σανέλ (Οντρεΐ Τοτού) είναι ένα ορφανό κορίτσι που, έφηβη πλέον, τριγυρνά σε μικρά νάιτ-κλαμπ με την αδερφή της Αντριέν (Μαρί Γκιγιέν) όπου τραγουδούν χαριτωμένα μαζεύοντας πουρμπουάρ από μεθυσμένους θαμώνες που σαλιαρίζουν με τα κάλλη τους παρά με τη φωνή τους. Ένας απ' αυτούς, είναι κι ο Ετιέν Μπαλσάν (Μπενουά Πουλβούρ), ένας πλεϊμπόι με πλατύ μέτωπο που δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ατίθαση κι εύστροφη Κοκό ενόσω ο Βαρόνος φίλος του τάζει λαγούς με πετραχήλια στην αδερφή της.
Τελικά, η Αντριέν πείθεται ν' αφήσει τα όνειρα για καριέρα στη σόουμπιζ και να κυνηγήσει τον πλούσιο γάμο, αφήνοντας την Κοκό ξεκρέμαστη. Εκεί μπαίνει ο Ετιέν που επιχειρεί να την βοηθήσει να γίνει περφόρμερ χωρίς επιτυχία. Η Κοκό όμως έχει κι άλλες ικανότητες που έχουν να κάνουν με την κοπτική και ραπτική καθώς και μερικές ιδιαίτερες απόψεις για το γυναικείο στιλ. Σε μια προσπάθεια να πλησιάσει την αδερφή της και το όνειρό της συγχρόνως, η μικρή εμφανίζεται στο αρχοντικό του Ετιέν και τον πείθει να τη σπιτώσει. Εκεί γνωρίζει τις πρώτες της πελάτισσες, αλλά και τον πρώτο της μεγάλο έρωτα (Αλεσάντρο Νίβολα). Πολύ πριν τον Ίγκορ...