Ertflix: Τι αξίζει να δεις αυτές τις μέρες στη δωρεάν πλατφόρμα

Από ταινίες που σάρωσαν τα διεθνή φεστιβάλ μέχρι μικρές ελληνικές παραγωγές που δύσκολα θα βρεις αλλού, κι από χολιγουντιανές υπερπαραγωγές μέχρι σειρές που μπορούν άνετα να ανταγωνιστούν τις πιο πολυσυζητημένες του Netflix, ο κατάλογος του Ertflix γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρων. Επειδή, όμως, οι επιλογές είναι πολλές και το ατελείωτο σκρολάρισμα δεν το λες ακριβώς τον ορισμό της ψυχαγωγίας, ξεχωρίσαμε 11 τίτλους που αξίζει να βάλεις στη λίστα σου αυτές τις μέρες.

Η Ζώνη Ενδιαφέροντος (The Zone of Interest, 2023)

Πώς είναι δυνατόν να ζεις μια απολύτως φυσιολογική οικογενειακή ζωή, ενώ λίγα μέτρα από τον κήπο σου διαπράττονται καθημερινά φρικαλεότητες; Αυτή είναι η ανατριχιαστική ερώτηση που θέτει ο Τζόναθαν Γκλέιζερ στη βραβευμένη με δύο Όσκαρ ταινία του, παρακολουθώντας την καθημερινότητα του διοικητή του Άουσβιτς, Ρούντολφ Ες, και της οικογένειάς του στο ειδυλλιακό σπίτι τους, δίπλα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Η κάμερα δεν μας δείχνει σχεδόν ποτέ όσα συμβαίνουν πίσω από τον τοίχο. Δεν χρειάζεται. Οι ήχοι αρκούν για να κάνουν αυτή την ταινία μία από τις πιο τρομακτικές κινηματογραφικές εμπειρίες των τελευταίων χρόνων. Και μία από τις πιο εύστοχες μελέτες πάνω στην κοινοτοπία του κακού.

Drive My Car (2021)

Ένας θεατρικός σκηνοθέτης αναλαμβάνει να ανεβάσει τον Θείο Βάνια του Τσέχοφ στη Χιροσίμα, δύο χρόνια μετά τον θάνατο της γυναίκας του. Οι διοργανωτές τού διαθέτουν μια νεαρή οδηγό, με την οποία αρχικά δεν έχει καμία διάθεση να μιλήσει. Σταδιακά, όμως, οι διαδρομές τους με ένα κόκκινο Saab μετατρέπονται σε μια απροσδόκητη συνάντηση δύο ανθρώπων που κουβαλούν πολύ περισσότερη θλίψη από όση μπορούν να εκφράσουν. Ο Ριουσούκε Χαμαγκούτσι μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το διήγημα του Χαρούκι Μουρακάμι, φτιάχνοντας μια υπέροχη, βαθιά ανθρώπινη ταινία για την απώλεια, τις ενοχές και όλα εκείνα που δεν προλαβαίνουμε να πούμε. Διαρκεί σχεδόν τρεις ώρες, αλλά είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις που δεν θέλεις να τελειώσει.

Apallou (2021)

Μια μικρού μήκους ταινία που χρειάζεται λιγότερο από είκοσι λεπτά για να σου μείνει στο μυαλό για πολύ περισσότερο. Ένας νεαρός επιστρέφει στο χωριό των προγόνων του για να περάσει τον χειμώνα. Την ίδια στιγμή, ο νεκρός παππούς του επιστρέφει κι εκείνος, για να δει τον εγγονό του μια τελευταία φορά. Το χωριό καλείται να διαχειριστεί δύο επιστροφές σε μια ιστορία όπου το μεταφυσικό συναντά την ελληνική επαρχία και τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη να ξαναδούμε εκείνους που χάσαμε. Ο Νίκος Αυγουστίδης υπογράφει μια τρυφερή, παράξενη, ατμοσφαιρική ταινία που αξίζει να ανακαλύψεις. Γιατί το καλό σινεμά δεν χρειάζεται υποχρεωτικά δύο ώρες για να σου πει μια μεγάλη ιστορία.

Close (2022)

Ο Λεό και ο Ρεμί είναι δεκατριών χρονών, αχώριστοι φίλοι από παιδιά, και περνούν τα καλοκαίρια τους τρέχοντας στα χωράφια και περνώντας τα βράδια ο ένας στο σπίτι του άλλου. Όταν ξεκινά η νέα σχολική χρονιά, τα σχόλια των συμμαθητών τους για τη στενή τους σχέση αρχίζουν να αλλάζουν τις ισορροπίες. Ο Βέλγος Λούκας Ντοντ φτιάχνει μια συγκλονιστική ταινία ενηλικίωσης για την ανδρική φιλία, την κοινωνική πίεση και την ευαλωτότητα που μαθαίνουμε από πολύ μικροί να κρύβουμε. Οι ερμηνείες των δύο αγοριών είναι καθηλωτικές, η φωτογραφία πανέμορφη και το συναισθηματικό αποτύπωμα της ταινίας δυσανάλογα μεγάλο για τη διάρκειά της. Προειδοποίηση: Καλύτερα να έχεις πρόχειρα χαρτομάντιλα.

Παράλληλες Μητέρες (Madres Paralelas, 2021)

Δύο γυναίκες γεννούν την ίδια μέρα στο ίδιο μαιευτήριο της Μαδρίτης. Η μία είναι μια ώριμη φωτογράφος που υποδέχεται με χαρά την απροσδόκητη εγκυμοσύνη της, η άλλη μια έφηβη που αντιμετωπίζει τη μητρότητα με φόβο. Οι ζωές τους θα μπλεχτούν με τρόπους που καμία δεν θα μπορούσε να φανταστεί. Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: Μιλά για γυναίκες, μητέρες, οικογενειακά μυστικά και σχέσεις, σε μια ιστορία που ξεκινά από το προσωπικό για να φτάσει στη συλλογική μνήμη και στις ανοιχτές πληγές του ισπανικού εμφυλίου. Η Πενέλοπε Κρουζ είναι καταπληκτική στον πρωταγωνιστικό ρόλο και τα χρώματα, οι μουσικές και οι ανατροπές είναι όσο αλμοδοβαρικά περιμένεις.

Ο Εχθρός Δίπλα Μου (As Bestas, 2022)

Ένα ζευγάρι Γάλλων εγκαθίσταται σε ένα μικρό χωριό της Γαλικίας, ονειρεύεται να καλλιεργήσει τη γη και να ζήσει ήσυχα μακριά από τη μεγαλούπολη. Μόνο που οι γείτονές τους δεν είναι καθόλου ενθουσιασμένοι με την παρουσία τους, ειδικά όταν οι νεοφερμένοι αντιτίθενται σε μια επένδυση που θα έφερνε χρήματα στην περιοχή. Η ένταση αρχίζει να κλιμακώνεται, οι καθημερινές συναντήσεις αποκτούν απειλητικές διαστάσεις και η ειδυλλιακή εξοχή μετατρέπεται σε σκηνικό εφιάλτη. Ο Ροδρίγο Σορογκογιέν σκηνοθετεί ένα από τα καλύτερα ευρωπαϊκά θρίλερ των τελευταίων χρόνων, με αγωνία που σε κάνει να σφίγγεις τα μπράτσα του καναπέ και μια ενδιαφέρουσα ματιά στις κοινωνικές συγκρούσεις που κρύβονται πίσω από την ιστορία.

Bram Stoker's Dracula (1992)

Αν έχεις καιρό να δεις τον Δράκουλα του Φράνσις Φορντ Κόπολα, αυτή είναι η ευκαιρία να θυμηθείς πόσο υπέροχα υπερβολικό μπορεί να γίνει το σινεμά. Ο Γκάρι Όλντμαν υποδύεται τον θρυλικό κόμη που, αιώνες μετά τον χαμό της αγαπημένης του, πιστεύει πως την ξαναβρίσκει στο πρόσωπο της Μίνα, την οποία ενσαρκώνει η Γουινόνα Ράιντερ. Ο Κιάνου Ριβς είναι ο άτυχος Τζόναθαν Χάρκερ και ο Άντονι Χόπκινς ο κυνηγός βρικολάκων Βαν Χέλσινγκ. Γοτθική ατμόσφαιρα, εκπληκτικά κοστούμια, θεατρικότητα, ερωτισμός και εικόνες που μοιάζουν με πίνακες ζωγραφικής συνθέτουν μια εκθαμβωτική ταινία που, περισσότερο από τριάντα χρόνια μετά, παραμένει χάρμα οφθαλμών.

Μια Ζωή (One Life, 2023)

Ο Άντονι Χόπκινς πρωταγωνιστεί σε μια συγκινητική αληθινή ιστορία που ίσως δεν γνωρίζεις: Λίγο πριν ξεσπάσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ένας νεαρός Βρετανός χρηματιστής, ο Νίκολας Γουίντον, ταξιδεύει στην Πράγα και συγκλονίζεται από την κατάσταση των παιδιών που κινδυνεύουν από τη ναζιστική επέλαση. Αποφασίζει να κάνει ό,τι μπορεί για να τα μεταφέρει με ασφάλεια στη Βρετανία, οργανώνοντας μια επιχείρηση διάσωσης απέναντι σε σχεδόν ανυπέρβλητα εμπόδια. Δεκαετίες αργότερα, ο ηλικιωμένος πια Γουίντον εξακολουθεί να βασανίζεται από τις ζωές που δεν κατάφερε να σώσει. Μια ταινία για τον ανθρωπισμό, τη δύναμη της ατομικής πρωτοβουλίας και το πόσα μπορεί τελικά να αλλάξει ένας άνθρωπος όταν αποφασίσει να μην κοιτάξει αλλού.

The Good House (2021)

Για να μην καταλήξει η λίστα μας σε υπαρξιακό αδιέξοδο, έχουμε και μια γλυκόπικρη κομεντί με τη Σιγκούρνεϊ Γουίβερ και τον Κέβιν Κλάιν. Η Χίλντι είναι μια εξηντάρα μεσίτρια στη Νέα Αγγλία που έχει άποψη για τους πάντες, μεγάλη ιδέα για τον εαυτό της και μια μάλλον προβληματική σχέση με το αλκοόλ, την οποία προτιμά να μη συζητά. Όταν ένας παλιός έρωτας επιστρέφει στη ζωή της, οι βεβαιότητές της αρχίζουν να κλονίζονται. Η Γουίβερ είναι απολαυστική, συχνά απευθύνεται κατευθείαν στην κάμερα σαν να σε έχει βάλει συνένοχο στις εξομολογήσεις της, και η ταινία ισορροπεί ανάμεσα στο χιούμορ, τη μελαγχολία και τις δεύτερες ευκαιρίες.

Νυχτερινός Εκφωνητής (2024)

Ένας ραδιοφωνικός παραγωγός κλείνει τα πενήντα και αποφασίζει να αφιερώσει τη νυχτερινή εκπομπή του στην αναζήτηση μιας παλιάς του αγάπης. Επιστρατεύει έναν ξεχασμένο τηλεφωνητή με ηχογραφημένα μηνύματα από τη δεκαετία του '90, ανοίγει το μικρόφωνο και ξεκινά ένα παράξενο ταξίδι στις αναμνήσεις του, με φόντο την Αθήνα που κοιμάται. Ο Ρένος Χαραλαμπίδης γράφει, σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί σε μια νοσταλγική ιστορία για τους έρωτες που έμειναν στη μέση, το πέρασμα του χρόνου και τη μαγεία του ραδιοφώνου. Αν αγαπάς τις νυχτερινές βόλτες στην Αθήνα και τις ιστορίες που μοιάζουν με παλιά τραγούδια, δύσκολα θα αντισταθείς στην ατμόσφαιρά της.

Αύριο (2026)

Μια ελληνική σειρά οκτώ επεισοδίων που έχει την αγωνία κινηματογραφικού θρίλερ. Ένα ζευγάρι χάνεται σε έναν ποταμό και μια επιχείρηση έρευνας και διάσωσης ξεκινά, ενώ ο χρόνος μετρά αντίστροφα. Ο Αντρέας και η Μαριάν προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα αφιλόξενο φυσικό περιβάλλον, την ώρα που οι διασώστες παλεύουν με τις καιρικές συνθήκες, τα περιορισμένα μέσα και την αυξανόμενη πίεση. Ο Γιώργος Γκικαπέππας σκηνοθετεί μια ιστορία που εκτυλίσσεται σχεδόν σε πραγματικό χρόνο, με τα γυρίσματα σε φυσικές τοποθεσίες να προσθέτουν αυθεντικότητα στην αγωνία. Μια ενδιαφέρουσα απόδειξη ότι η ελληνική τηλεοπτική μυθοπλασία μπορεί να δοκιμάζει και πιο απαιτητικά είδη, πέρα από τα οικογενειακά δράματα στα οποία έχουμε συνηθίσει.