Εrtflix: Οι νέες αφίξεις που πρέπει να δεις χθες

Μάρτης γδάρτης και παλουκοκάφτης έλεγε ο θυμόσοφος λαός για να υποδείξει τα κρύα του πρώτου μήνα της άνοιξης κι εμείς δεν θα διαφωνήσουμε αφού πολλάκις κατά το παρελθόν έχουμε χουχουλιάσει αντίστοιχα εκείνη την περίοδο. Αν συνεχιστεί το σερί, τότε και φέτος μοιάζει ευκαιρία για να λιώσουμε σε σειρές και ταινίες κάτω από τα ζεστά σκεπάσματα. Το Ertflix άλλωστε έχει μπόλικο φρέσκο πράμα που σαλεύει κι εμείς ξεδιαλέξαμε σε μια λίστα τις καλύτερες επιλογές που προστέθηκαν πρόσφατα.

Κυνήγι του Χρήστου Πυθαρά (2025)

Ο Γιάννης, μοναχικός σιδεράς, βρίσκει ευχαρίστηση στο κυνήγι και τη κατασκευή χειροποίητων κοσμημάτων. Ο διπλανός του γείτονας, ο Ηλίας, κακομεταχειρίζεται το μεγαλόσωμο σκύλο του. Ενόσω ο Ηλίας δουλεύει σεκιούριτι τα βράδια, ο σκύλος μένει κλεισμένος στο μπαλκόνι και γαβγίζει και κλαίει ασταμάτητα. Ο Γιάννης δε μπορεί να κοιμηθεί. Όταν χάνει την από χρόνια αποξενωμένη μητέρα του, γεμίζει ενοχές και θυμό. Η σύγκρουση του με τον Ηλία μοιάζει αναπόφευκτη. Η ταινία του Χρήστου Πυθαρά είναι μια από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες των τελευταίων ετών με υποδειγματική σκηνοθεσία και μια αριστουργηματική ερμηνεία από τον ερασιτέχνη Γιάννη Μπελή αλλά και από τον Θύτη που μετά το πρόστιμο προσθέτει άλλη μια κινηματογραφική συμμετοχή έκπληξη στο ενεργητικό του.

Μινόρε του Κωνσταντίνο Κουτσολιώτα (2023)

Μια καυτή, καλοκαιρινή νύχτα, σε μια παραλία της Ελλάδας που είναι γεμάτη κόσμο που απολαμβάνει μουσική, φαγητό και χορούς, μια ομίχλη καλύπτει την περιοχή και παράξενα όντα πολιορκούν την πόλη, επιτίθενται σε ανθρώπους, ενώ άλλους τους παρασύρουν στην θάλασσα μετά από φρικτά όνειρα. Μια παρέα μουσικών ενώνει τις δυνάμεις της με έναν χαμένο ναύτη που αναζητά τον αλλοπρόσαλλο Έλληνα πατέρα του, μια σερβιτόρα, έναν bodybuilder, τη γιαγιά τους, μερικούς ντόπιους εγκληματίες και έναν απέθαντο ιερέα και όλοι μαζί αντιστέκονται στους εισβολείς. Από τις πλέον αλλοπρόσαλλες με την καλή έννοια ελληνικές ταινίες των 2020s το Μινόρε υπόσχεται 110 απολαυστικά λεπτά παντρεύοντας ιδανικά τα horror b’ movies με τις μαύρες κωμωδίες. Ίσως ό,τι καλύτερο έχουμε δει στο σινεμά είδους μετά την Επίθεση του Γιγαντιαίου Μουσακά του Πάνου Κούτρα.

The Mirror has two faces της Barbara Streisand (1996)

Το «The Mirror Has Two Faces» αποτελεί ένα προσωπικό στοίχημα της Barbra Streisand, η οποία αναλαμβάνει τριπλό ρόλο ως σκηνοθέτις, παραγωγός και πρωταγωνίστρια, προσφέροντας μια γλυκόπικρη ματιά στις ανθρώπινες σχέσεις. Η ιστορία ακολουθεί τη Rose, μια ευφυή αλλά παραμελημένη καθηγήτρια, που συνάπτει έναν γάμο βασισμένο αποκλειστικά στην πνευματική σύνδεση με τον ορθολογιστή Gregory, τον οποίο υποδύεται ο Jeff Bridges.

Η σκηνοθεσία της Streisand είναι κλασική, εστιάζοντας στις ερμηνείες και την ανάπτυξη των χαρακτήρων. Η Lauren Bacall, στον ρόλο της φιλάρεσκης μητέρας, προσθέτει μια απαραίτητη δόση κυνισμού και βάθους, κερδίζοντας δίκαια τις εντυπώσεις. Παρόλο που το σενάριο φλερτάρει με τα κλισέ της «μεταμόρφωσης», το κάνει με έναν τρόπο που μοιάζει ειλικρινής και βαθιά ανθρώπινοςΜε φόντο τη Νέα Υόρκη και μια αξέχαστη μουσική επένδυση, παραμένει ένα νοσταλγικό δείγμα του 90s κινηματογράφου που αγαπήσαμε.

Ηell or High Water του David Mackenzie (2016)

Το Hell or High Water είναι ένα από τα πιο στιβαρά και αυθεντικά δείγματα του σύγχρονου αμερικανικού κινηματογράφου, το οποίο καταφέρνει να αναβιώσει το είδος του γουέστερν μεταφέροντάς το στο σήμερα. Η ιστορία ακολουθεί δύο αδέρφια στο Τέξας, τον ορθολογιστή Τόμπι και τον παρορμητικό Τάνερ, οι οποίοι ξεκινούν μια σειρά από στοχευμένες ληστείες σε μικρά υποκαταστήματα μιας συγκεκριμένης τράπεζας.

Στο κατόπι τους βρίσκεται ένας έμπειρος Ranger, τον οποίο υποδύεται με μοναδική εσωτερικότητα ο Jeff Bridges, ενσαρκώνοντας τον νόμο που καταλαβαίνει, αλλά οφείλει να κυνηγήσει τους ενόχους. Το σενάριο του Taylor Sheridan είναι αριστοτεχνικά δομημένο, γεμάτο κοφτερούς διαλόγους και μια υποβόσκουσα μελαγχολία, ενώ η σκηνοθεσία του David Mackenzie αποτυπώνει το σκονισμένο και άγριο τοπίο του Τέξας με έναν τρόπο σχεδόν ποιητικό. Must see!

Blackwater (1 σεζόν)

Το Blackwater (Händelser vid vatten), βασισμένο στο εμβληματικό μυθιστόρημα της Kerstin Ekman, είναι μια σειρά που επαναπροσδιορίζει το σκανδιναβικό νουάρ, αποφεύγοντας τα κλισέ των γρήγορων καταδιώξεων για χάρη μιας βαθιάς, ατμοσφαιρικής ενδοσκόπησης. Η ιστορία ξεδιπλώνεται σε δύο χρονικά επίπεδα, ξεκινώντας από τις αρχές της δεκαετίας του ’70, όταν μια διπλή δολοφονία σε μια σκηνή κοντά σε ένα απομονωμένο χωριό της βόρειας Σουηδίας στοιχειώνει την τοπική κοινότητα και αλλάζει τις ζωές των πρωταγωνιστών για πάντα.

Η σειρά διακρίνεται για την αργή, σχεδόν υπνωτιστική καύση της κι είναι χαρακτηριστικό δείγμα grower σειράς που όσο περνούν τα επεισόδια γίνεται ακόμη καλύτερη.

Οι ερμηνείες είναι εξαιρετικές, με το εύρημα της χρησιμοποίησης πραγματικών συγγενών για τους ρόλους σε διαφορετικές ηλικίες (όπως η Pernilla και η Alba August) να προσδίδει μια σπάνια αυθεντικότητα. Το Blackwater είναι ένα nord-noir αστυνομικό διαμαντάκι που δεν πρέπει να ξεφύγει από τη watchlist σου.