Θυμόμαστε με δάκρια στα μάτια τα δισκάδικα της νιότης μας

Υπήρξε μια εποχή που με το χαρτζιλίκι στην τσέπη αλώνιζες την Αθήνα για να βρεις τι νέο CD (ή και βινύλιο) θα αγοράσεις, χωρίς να ξέρεις τι σου ξημερώνει η ακρόασή του. Τότε η μουσική δεν διαδιδόταν τόσο εύκολα και το μοναδικό streaming ήταν οι προακροάσεις των δίσκων με ακουστικά στο μαγαζί.

Ακολουθούσε συζήτηση με τον ιδιοκτήτη για τις νέες κυκλοφορίες, μπόλικο ψάξιμο και εν τέλει η πολυπόθητη αγορά, που σε έφερνε σπίτι περιχαρή, με χαμόγελο ως τα αυτιά για το νέο σου μουσικό απόκτημα. Κι εκεί, με το discman ανά χείρας, χανόσουν στους ήχους της αγαπημένης σου μπάντας.

Κι ίσως γι’ αυτό εκείνες οι επισκέψεις στα Rock City, τα Metropolis, τα Happening και τα υπόλοιπα δισκάδικα της Αθήνας έμειναν τόσο έντονα χαραγμένες στη μνήμη όσων τις έζησαν.

Πάμε να θυμηθούμε μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά μουσικά στέκια της νιότης μας, μερικά από τα οποία στέκουν ακόμα αγέρωχα, σε πείσμα των καιρών και των πλατφορμών.

Metropolis

Ένα όνομα, χιλιάδες CD και αναμνήσεις. Για όσους έζησαν στα 90s την εφηβεία τους, το πολυώροφο, μυθικό κατάστημα στην Πανεπιστημίου ήταν σημείο συνάντησης, τόσο χαρακτηριστικό, ώστε ακόμη και χρόνια μετά το κλείσιμό του το «τα λέμε έξω από το Metropolis» εξακολουθεί να βγάζει απόλυτο νόημα σε μια ολόκληρη γενιά. Είχε μάλιστα έναν ολόκληρο όροφο αφιερωμένο στην κλασική μουσική, αλλά και ειδικά απομονωμένο χώρο για να ακούσεις τις κυκλοφορίες. Η τεράστια επιτυχία του, οδήγησε στο να ανοίξουν και άλλα καταστήματα στην Κηφισιά, στη Γλυφάδα, στον Πειραιά, στο Περιστέρι και στο Κολωνάκι.

Virgin Megastores

Η απόλυτη εκδοχή του μουσικού πολυκαταστήματος. Το πρώτο ελληνικό Virgin άνοιξε το 1996 στη Σταδίου 7-9 και έγινε αμέσως σημείο αναφοράς, πριν η αλυσίδα εξαπλωθεί σε αρκετές ακόμη περιοχές της Αθήνας και της Ελλάδας, ανάμεσά τους Μαρούσι στα Village Cinemas και Γλυφάδα. Τεράστιοι χώροι, αμέτρητα CD, ακουστικά για προακροάσεις, ταινίες και αργότερα games δημιουργούσαν ατμόσφαιρα… λούνα παρκ για τους μουσικόφιλους. Και μια λεπτομέρεια που θυμούνται πολλοί από τότε: έβγαζαν και δωρεάν μηνιαίο περιοδικό, με ελληνικά και ξένα charts, νέες κυκλοφορίες, συνεντεύξεις και μουσικά νέα, το οποίο γινόταν ανάρπαστο.

Rock City

Αν υπήρξαν πραγματικοί «ναοί» του metal στην Αθήνα των late ’80s και των ’90s, αυτοί ήταν τα Rock City. Το πρώτο βρισκόταν στη Σωκράτους και ακολούθησε εκείνο της Ακαδημίας. Για μια ολόκληρη γενιά μεταλλάδων, το σαββατιάτικο προσκύνημα εκεί ήταν τελετουργία: νέες κυκλοφορίες, το περιοδικό Metal Hammer ανά χείρας, χαρτζιλίκια που γίνονταν CD στο άψε σβήσε και μπόλικη αγωνία για το αν ο δίσκος που αγόραζες χωρίς να έχεις ακούσει νότα θα αποδεικνυόταν διαμάντι ή πατάτα.

Happening

Επίσης θρυλικό, το Happening της Χαριλάου Τρικούπη υπήρξε σημείο αναφοράς για rock και heavy metal ακροατές ήδη από τη δεκαετία του ’80, ενώ το όνομα Happening συνδέθηκε και με δισκογραφική εταιρεία η οποία είχε κυκλοφορήσει δουλειές συγκροτημάτων της τότε ελληνικής rock σκηνής, μεταξύ αυτών των Vavoura Band. Στα ’90s ήταν ιδιαίτερα αγαπητό για τις προσφορές του σε CD, όπου με λίγες εκατοντάδες δραχμές μπορούσες να ξετρυπώσεις εξαιρετικούς δίσκους.

Τζάμπας και 7+7

Για μεταχειρισμένο βινύλιο, η Μέκκα ήταν -και παραμένει σήμερα αν και κατά πολύ πιο φτωχή - στο Μοναστηράκι. Θρυλικές διευθύνσεις, που δεν υπάρχουν πια, ήταν ο Τζάμπας μέσα στη στοά και το 7+7, απαραίτητες στάσεις για όποιον αναζητούσε παλιότερες κυκλοφορίες που είχαν εξαφανιστεί προ πολλού από τα ράφια των μεγάλων δισκάδικων. Το 7+7 μάλιστα ήταν ανοιχτό όλες τις ημέρες της εβδομάδας, εξ ου και το όνομα, ενώ πολλοί το ήξερα και ως «Βασιλάκας».

Ζαχαρίας

Από τα πιο ανθεκτικά ονόματα του Μοναστηρακίου, ο Ζαχαρίας στην Ηφαίστου 20 εξακολουθεί να αποτελεί προορισμό για όσους έχουν την υπομονή να ψάξουν. Βινύλια παντού, CD, κασέτες και ένα απόθεμα που μοιάζει σχεδόν ανεξάντλητο, σε ένα μαγαζί που βαστά ακόμα.

Mr Vinylios

Λίγα μέτρα παρακάτω, στην Ηφαίστου 24, ο Mr Vinylios είναι ένας ακόμη από τους βετεράνους της βινυλιο-πιάτσας του Μοναστηρακίου και παραμένει ενεργός μέχρι σήμερα. Η συλλογή του ξεπερνά πλέον, σύμφωνα με το ίδιο το κατάστημα, τα 50.000 βινύλια, ενώ παραδοσιακά το δυνατό του χαρτί ήταν το προσεγμένο μεταχειρισμένο και οι πολλές επιλογές σε rock και progressive και πολλές ακόμη μουσικές.

Discobole

Το θρυλικό Discobole άνοιξε το 1984 και ξεκίνησε ως το πρώτο αθηναϊκό δισκάδικο αφιερωμένο στην ηλεκτρονική μουσική, πριν ανοίξει το ρεπερτόριό του σε rock, jazz, soul, funk, hip hop και κλασική. Σταθερά στη Χαριλάου Τρικούπη 24, έζησε από κοντά όλες τις μεταμορφώσεις της αγοράς: την άνθηση του βινυλίου, την κυριαρχία του CD, την ψηφιακή εποχή και τελικά την επιστροφή του βινυλίου.

Record House και Λα Σι Ντο

Νέα Σμύρνη ακούει; Φυσικά και ακούει και συνεχίζει ακάθεκτη. Μακριά από το κέντρο, το Record House στη Νέα Σμύρνη είναι ένα από τα ιστορικότερα δισκάδικα της Αθήνας. Άνοιξε το 1971 και συνεχίζει ακάθεκτο, έχοντας επιβιώσει απέναντι σε αλυσίδες και streaming. Τα ράφια του καλύπτουν σχεδόν κάθε μουσικό είδος, όμως το σκληρό rock είχε (και έχει) σταθερά τη θέση του. Ειδική μνεία αξίζει και στο Λα Σι Ντο, στην Ομήρου, το οποίο επίσης μεγάλωσε γενιές μουσικόφιλων στην περιοχή, όμως δυστυχώς δεν υπάρχει πια.