Πώς να επιβιώσεις στους γάμους του Ιουνίου

Ο Ιούνιος είναι ο μήνας που ξεκινάς να μετράς τα Σαββατοκύριακά σου όχι με μπάνια, αλλά με γάμους. Εκκλησίες- θερμοκήπια, κτήματα στην άκρη του κόσμου, τραπέζια με αγνώστους, θείες που εύχονται «και στα δικά σου» και DJ που κάποια στιγμή θα παίξει το «Single Ladies» της Beyonce, λες και είναι εθνική υποχρέωση.

Δεν λέμε, χαρά μεγάλη. Δύο άνθρωποι αγαπιούνται, αποφάσισαν να το γιορτάσουν (κι ας έχουν μπει μέσα κατά 20 χιλιάρικα και βάλε) και σε κάλεσαν να είσαι εκεί. Μόνο που εσύ πρέπει να βρεις τι θα φορέσεις, πόσα θα βάλεις στον φάκελο ή σε ΙΒΑΝ, πώς θα πας μέχρι το κτήμα που βρίσκεται κάπου μεταξύ Βαρυμπόμπης και Μόρντορ, και πώς θα επιβιώσεις χωρίς να λιώσεις από τη ζέστη ή να πεις σε λάθος άνθρωπο ότι βαριέσαι θανάσιμα και θες να πας σπιτάκι σου.

Ακολουθεί λοιπόν ένας πρακτικός, τίμιος και ελαφρώς απελπισμένος οδηγός για να βγεις ζωντανός από τους γάμους του Ιουνίου.

Μην πεις ναι σε όλους

Πρώτος και βασικός κανόνας: δεν είναι όλοι οι γάμοι υποχρεωτικοί. Αν παντρεύεται ο κολλητός σου, η αδερφή σου ή ένας άνθρωπος που όντως χαίρεσαι με τη χαρά του, εννοείται πως θα πας. Αν όμως σε κάλεσε ένας παλιός συμφοιτητής που έχεις να δεις από τότε που έπαιρνες σημειώσεις με στυλό Bic, μπορείς ευγενικά να αρνηθείς.

Το «δεν θα μπορέσω, αλλά σας εύχομαι τα καλύτερα» είναι απολύτως αποδεκτή απάντηση. Και, μεταξύ μας, το ζευγάρι μπορεί να χαρεί κιόλας. Ένα άτομο λιγότερο στο τραπέζι σημαίνει λιγότερο κόστος. Καλό θα τους κάνεις.

Ντύσου σαν άνθρωπος

Οι γάμοι του Ιουνίου έχει ένα βασικό πρόβλημα: δεν ξέρεις αν θα έχει ήλιο ή συννεφιά, υγρασία ή κρύο ή και τα δύο. Άρα το outfit θέλει στρατηγική. Αν πρέπει να αγοράσεις κάτι, πάρε κάτι που θα ξαναφορέσεις. Και, κυρίως, σκέψου τα παπούτσια. Ο γάμος δεν τελειώνει στην τελετή. Έχει δεξίωση, έχει χορό, έχει πήγαινε-έλα, έχει πιθανό περπάτημα σε χαλίκι, γρασίδι ή πλακόστρωτο. Φόρα κάτι άνετο λοιπόν.

Φτάσε στην ώρα σου, αλλά όχι υπερβολικά στην ώρα σου

Υπάρχουν δύο είδη καλεσμένων: αυτοί που φτάνουν τόσο νωρίς ώστε βλέπουν τον φωτογράφο να στήνει καλώδια, και αυτοί που μπαίνουν στην εκκλησία την ώρα που το ζευγάρι έχει ήδη στεφανωθεί. Κανένα από τα δύο δεν είναι ιδανικό.

Πήγαινε λίγο πριν την ώρα που γράφει το προσκλητήριο, αλλά μην εμφανιστείς μισή ώρα νωρίτερα μέσα στη ντάλα. Θα σταθείς αρκετή ώρα όρθιος, θα ιδρώσεις, θα αρχίσεις να μισείς ανθρώπους που δεν σου έχουν κάνει τίποτα και μέχρι να φτάσει η νύφη θα έχεις χάσει κάθε διάθεση για ζωή.

Έχε σχέδιο για το τραπέζι

Το τραπέζι στη δεξίωση είναι πάντα ρίσκο. Μπορεί να κάτσεις με φίλους και να περάσεις υπέροχα. Μπορεί να κάτσεις με ένα ζευγάρι που τσακώνεται συνέχεια, έναν συνάδελφο του γαμπρού που εξηγεί τι είναι τα crypto, μια θεία που σε ρωτάει αν έχεις σχέση και ένα παιδί που έχει αποφασίσει να χρησιμοποιήσει το ψωμάκι ως όπλο για ρίψεις.

Εδώ χρειάζεται ψυχραιμία. Βρες γρήγορα τον πιο φυσιολογικό άνθρωπο του τραπεζιού και πιάσε κουβέντα μαζί του. Μίλα για το φαγητό, για το μέρος, για το πόσο ωραίο ήταν το ζευγάρι, για οτιδήποτε δεν έχει να κάνει πολιτική, ακρίβεια, πρώην, δουλειές και γάμους γενικότερα. Αν όλα αποτύχουν, πήγαινε τουαλέτα, κάνε μια βόλτα, πάρε αέρα και γύρνα έτοιμος για όλα.

Μην απαντάς σοβαρά στο «και στα δικά σου»

Το «και στα δικά σου» θα ακουστεί. Αν είσαι single, θα ακουστεί με νόημα. Αν είσαι σε σχέση, θα ακουστεί με πίεση. Αν είσαι παντρεμένος, θα μεταλλαχθεί σε «και με ένα παιδάκι». Δεν υπάρχεις σωτηρία.

Η καλύτερη απάντηση είναι χαμόγελο και αλλαγή θέματος. «Να είμαστε καλά», «όλα στην ώρα τους», «σήμερα γιορτάζουμε τα παιδιά» και φεύγεις προς την κατεύθυνση του μπουφέ για ένα ακόμα καναπεδάκι ή Spritz. Μην μπεις σε ανάλυση. Μην εξηγήσεις τη συναισθηματική σου διαθεσιμότητα στη θεία Σούλα.

Πιες, αλλά μη γίνεις κουρούμπελο

Το open bar είναι παγίδα. Ναι, το ποτό βοηθάει αν δεν την παλεύεις μία. Κάνει τις αμήχανες συζητήσεις πιο υποφερτές, τον DJ πιο ανεκτό και τον χορό πιο πιθανό. Όμως υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στο «πέρασα καλά» και στο «με βγάλανε βίντεο να τραυλίζω μαζί με την μητέρα της νύφης». Πιες νερό ανάμεσα στα ποτά, φάε κάτι πριν και μην χρησιμοποιήσεις τον γάμο ως ευκαιρία να λύσεις όλα σου τα υπαρξιακά με τζιν τόνικ.

Φλέρταρε, αλλά με αξιοπρέπεια

Οι γάμοι είναι και για κοινωνικοποίηση αν είσαι single. Φλέρταρε λοιπόν αν σου βγαίνει, αλλά κράτα επαφή με την πραγματικότητα. Μην κάνεις σκηνές, μην την πέφτεις μόνο για να την πέσεις, για το Θεο μην στέλνεις μηνύματα σε πρώην επειδή σε πιάσανε τα feelings. Ο γάμος άλλων ανθρώπων δεν είναι σημάδι από το σύμπαν για να γίνεις ξεφτίλα.

Μη μαλώσεις με τον DJ

Κάποια στιγμή θα παίξει μουσική που δεν αντέχεις. Θα έρθουν τα νησιώτικα, τα λαϊκά, τα μπιτάκια, τα τραγούδια που ξέρουν οι θείες, οι κουμπάροι και ο άνθρωπος που πάντα χορεύει ζεϊμπέκικο χωρίς να του το ζητήσει κανείς.

Μην πας στον DJ για να τον τραμπουκίσεις, κι ας παίζει χάλια (που μάλλον θα παίζει). Ο DJ έχει να ικανοποιήσει νύφη, γαμπρό, γονείς, πεθερικά, παιδιά, ξαδέρφια, γιαγιάδες και τρεις παρέες που δεν συμφωνούν μεταξύ τους ούτε στο αν το να μπει για πολλοστή «Freed from Desire» είναι καλή ιδέα. Αν θες να χορέψεις, χόρεψε. Αν όχι, κάτσε κάτω και κρίνε διακριτικά.

Χρησιμοποίησε τον μπουφέ ως ασφαλές καταφύγιο

Ο μπουφές είναι φίλος. Είναι αφορμή για διάλειμμα, τρόπος να αποφύγεις ερωτήσεις, ευκαιρία να γεμίσεις πιάτο και να σταθείς κάπου απασχολημένος. Κανείς δεν μπορεί να σου ζητήσει σοβαρή κουβέντα όταν κρατάς ένα γεμάτο πιάτο με πατάτες, σαλάτα, ριζότο και χοιρινά φιλετάκια.

Απλώς μην κάνεις το λάθος να φορτώσεις το πιάτο λες και είσαι σε all inclusive μετά από λιμό. Πάρε λίγο φαγητό, γύρνα, ξαναπάρε. Είναι πιο κομψό και σου δίνει περισσότερες αφορμές να αποχωρείς από άβολες συζητήσεις.

Θυμήσου γιατί είσαι εκεί

Ναι, οι γάμοι κουράζουν. Ναι, η ζέστη μπορεί να σε κάνει να σέρνεσαι. Ναι, το τραπέζι μπορεί να είναι άβολο και το «και στα δικά σου» να σου ξυπνήσει επιθετικότητα. Όμως, ιδανικά, είσαι εκεί επειδή δύο άνθρωποι που συμπαθείς ζουν μια σημαντική στιγμή και σε θέλουν κοντά τους.

Δεν χρειάζεται να λατρέψεις τον θεσμό, να συγκινηθείς με όλα ή να χορέψεις μέχρι το πρωί. Αρκεί να είσαι ευγενικός, να περάσεις όσο καλύτερα μπορείς και να φύγεις πριν αρχίσεις να λες αλήθειες που κανείς δεν (σου) ζήτησε.