Τι σημαίνει όταν βαριέσαι τους πάντες

Υπάρχουν φάσεις που οι άνθρωποι γύρω σου μοιάζουν σαν να παίζουν σε επανάληψη. Τα ίδια αστεία, οι ίδιες ιστορίες, οι ίδιες αντιδράσεις. Κι εσύ εκεί, να χαμογελάς μηχανικά, ενώ μέσα σου κάτι χασμουριέται ηχηρά. Αν έχεις πιάσει τον εαυτό σου να σκέφτεται «βαριέμαι τους πάντες», δεν είσαι ούτε αντικοινωνικός/ή ούτε κακός άνθρωπος. Απλώς, ο εγκέφαλός σου κάτι προσπαθεί να σου πει.

Μπορεί να έχεις κουραστεί (και να το λες βαρεμάρα)

Πριν βγάλεις διάγνωση τύπου «οι άνθρωποι είναι βαρετοί», κοίτα λίγο την ενέργειά σου. Η κούραση φοράει συχνά τη μάσκα της βαρεμάρας. Όταν είσαι εξαντλημένος/η –σωματικά ή συναισθηματικά– δεν έχεις το κουράγιο να επενδύσεις σε συζητήσεις, να δείξεις ενδιαφέρον, να μπεις στη διαδικασία της σύνδεσης. Όλα μοιάζουν επίπεδα, όχι γιατί είναι, αλλά γιατί εσύ δεν έχεις μπαταρία να τα δεις αλλιώς.

Έχεις αλλάξει, αλλά ο κύκλος σου όχι

Οι άνθρωποι δεν μένουμε ίδιοι, οι παρέες μας όμως συχνά μένουν στάσιμες. Αν εσύ έχεις εξελιχθεί –άλλα ενδιαφέροντα, άλλες προτεραιότητες, άλλες ανησυχίες– είναι λογικό να μην «κουμπώνεις» πια με όλους όπως παλιά. Δεν σημαίνει ότι οι άλλοι είναι λιγότερο ενδιαφέροντες· σημαίνει ότι δεν μιλάτε πια την ίδια γλώσσα. Και αυτό, όσο άβολο κι αν είναι, είναι μέρος της ζωής.

Δεν βαριέσαι τους άλλους – βαριέσαι τον εαυτό σου μαζί τους

Σκληρό, αλλά συχνά αληθινό. Υπάρχουν σχέσεις στις οποίες παίζουμε έναν ρόλο: τον αστείο, τον ψύχραιμο, τον «βολικό». Αν αυτός ο ρόλος έχει αρχίσει να σε στενεύει, κάθε αλληλεπίδραση γίνεται αγγαρεία. Δεν βαριέσαι τον άλλον, βαριέσαι την εκδοχή του εαυτού σου που εμφανίζεται δίπλα του. Και αυτό είναι καλό καμπανάκι ότι ήρθε η ώρα να αλλάξεις δυναμικές.

Έχεις ανάγκη από κάτι καινούριο

Ο εγκέφαλος λατρεύει τη ντοπαμίνη, και η ρουτίνα τη ρίχνει σε χαμηλές πτήσεις. Αν η καθημερινότητά σου είναι μια λούπα από δουλειά - ίδιους ανθρώπους - ίδιες δραστηριότητες, η πλήξη είναι αναμενόμενη. Δεν είναι κοινωνικό πρόβλημα, είναι έλλειψη ερεθισμάτων. Νέοι άνθρωποι, νέα μέρη, νέες εμπειρίες λειτουργούν σαν reset. Όχι επειδή οι παλιοί δεν αξίζουν, αλλά επειδή εσύ χρειάζεσαι ανανέωση.

Μπορεί να αποφεύγεις κάτι

Καμιά φορά, η βαρεμάρα είναι ένας κομψός τρόπος να αποφύγεις βαθύτερα συναισθήματα. Αν κάτι σε δυσκολεύει –μια σχέση που δεν σε καλύπτει, μια εσωτερική ανησυχία, μια απόφαση που δεν παίρνεις– το μυαλό βρίσκει καταφύγιο στο «δεν με ενδιαφέρει τίποτα». Είναι πιο εύκολο να βαριέσαι, παρά να αντιμετωπίζεις.

Πότε να το πάρεις πιο σοβαρά

Αν η αίσθηση ότι βαριέσαι τους πάντες συνοδεύεται από γενικευμένη απάθεια, έλλειψη χαράς ακόμα και σε πράγματα που παλιά σου άρεσαν, ή απόσυρση από τους άλλους, ίσως δεν μιλάμε απλώς για βαρεμάρα. Εκεί αξίζει να το δεις λίγο πιο προσεκτικά, και με τη βοήθεια ειδικού. Η πλήξη μπορεί να είναι σύμπτωμα, όχι αιτία.

Και τώρα τι κάνεις;

Δεν χρειάζεται να διαγράψεις κόσμο από τη ζωή σου με συνοπτικές διαδικασίες. Δοκίμασε πρώτα να αλλάξεις τον τρόπο που σχετίζεσαι:

– Κάνε διαφορετικές κουβέντες, όχι τις ίδιες.
– Πρότεινε άλλες δραστηριότητες.
– Δώσε χώρο σε ανθρώπους που σε εξιτάρουν (ναι, επιτρέπεται).
– Και κυρίως, κοίτα λίγο μέσα σου: τι σου λείπει πραγματικά;

Γιατί, τελικά, το «βαριέμαι τους πάντες» σπάνια αφορά τους πάντες. Είναι περισσότερο ένα μήνυμα από μέσα σου, που λέει: «έτσι όπως είμαστε τώρα, δεν μου φτάνει».