Πού να πάμε να περπατήσουμε πλάι στη θάλασσα;

Μια δημώδης σοφία που μπορεί μόλις να εφηύραμε αλλά μπορεί και όχι, λέει πως «αν δε λύνεται με θάλασσα, σεξ ή αλκοόλ, παράτα το, δε λύνεται». Κι επειδή για τα δύο τελευταία έχουμε επιληφθεί πολλάκις, εδώ θα εστιάσουμε στη νούμερο ένα λύση για όλα σου τα προβλήματα –την θάλασσα, και τις ανοιξιάτικες βόλτες πλάι της, με παγωμένο καφεδάκι στο ένα χέρι και (ιδανικά) το χέρι κάποιου που γουστάρεις στο άλλο. Το πού θα πας, άφησέ το πάνω μας.

Κάτω στον Πειραιά…

Έξι θαλασσινά χιλιόμετρα απολαυστικής πειραιοσύνης, σε μια χορταστική διαδρομή που ξεκινά από την Πειραϊκή για να καταλήξει στην Καστέλλα, κινούμενη αρχικά πάνω από τα βράχια της Πειραϊκής και εν συνεχεία πάνω (ή μέσα, αν σου αρέσει να χαζεύεις σκάφη) από τη Μαρίνα Ζέας. Κάθε λίγα μέτρα, σκαλάκια κατηφορίζουν προς την θάλασσα, για την περίπτωση που θέλεις ένα διάλειμμα ή λίγη έξτρα ρομαντζάδα.

Στις στάσεις που αξίζει να κάνεις αν αγαπάς την Ιστορία, περιλαμβάνονται το Ναυτικό Μουσείο στην είσοδο της Μαρίνας Ζέας, και (με μια μικρή παράκαμψη) το Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά. Ιδανικό κλείσιμο της βόλτας, καφεδάκι ή μπύρα στον θρυλικό Δον Κιχώτη της Καστέλλας, που αγναντεύει από την πανέμορφη ταράτσα του την θάλασσα και τον κόλπο του Μικρολίμανου.

Στου γιαλού τα βοτσαλάκια κάθονται δυο Καβουράκια

Το Καβούρι το ξέρεις πιθανότατα για τα ηλιοβασιλέματά του, αλλά και για τις βραδινές βουτιές τα βράδια με Πανσέληνο που ξεμένεις στην Αθήνα. Αυτό που ίσως δεν ξέρεις είναι πως κατά μήκος της μεγάλης αμμουδιάς του απλώνεται ένα απολαυστικό πλακόστρωτο, που κινείται διαρκώς παράλληλα με την θάλασσα, περνώντας πάνω από κρυφά κολπάκια και απολαμβάνοντας τη γνωστή θέα σε ένα φαντασμαγορικό ηλιοβασίλεμα.

Η διαδρομή είναι μικρή πλην απολαυστική, εκτείνεται σε κάτι παραπάνω από ένα χιλιόμετρο, και βάζουμε στοίχημα πως θα σε βάλει σε πειρασμό να δοκιμάσεις την πρώτη βουτιά –έστω, το πρώτο πλατσούρισμα– της χρονιάς. Τα νερά είναι ως γνωστόν σούπερ ρηχά, αρά και ζεστά, πράγμα που τα κάνει ιδανικά. Αν τώρα το περπάτημα σου ανοίξει την όρεξη, θα πιάσεις τραπεζάκι στην Τρύπια Βάρκα πάνω στην παραλία, για νόστιμα θαλασσινά με τέλεια θέα στην θάλασσα. Για κάτι πιο λάιτ/ low budget, η καντίνα πάνω στην παραλία έχει μπύρες και ωραιότατα σαντουιτσάκια, σε μια χαρά τιμές.

Πού μαζευόμασταν όλοι για μπάνιο τα πρωινά;

Αν είσαι παιδί των 80s, ελπίζουμε να απάντησες αυθόρμητα «στον Μπάτη», κατά το γνωστό άσμα του Νίκου του Καρβέλα. Από εκεί ξεκινά και η ωραία θαλασσινή διαδρομή της Παραλιακής, κατά κόσμον Λεωφόρου Ποσειδώνος, που κινείται διαρκώς επάνω σε φαρδιά, περιποιημένα πεζοδρόμια αγκαλιάζοντας την θάλασσα, από την «κάτω» πλευρά όπως κοιτάς τις γραμμές του τραμ.

Αν την ακολουθήσεις για περίπου δυόμιση χιλιόμετρα, ή 40 λεπτά, θα σε φέρει στο Bolivar, αν θέλεις να επιχειρήσεις ένα πρώτο πλατσούρισμα, ή απλώς να αράξεις με ένα μπυρόνι στην άμμο. Εναλλακτικά, προς το τέλος της διαδρομής θα βρεις και το Peñarrubia (το παλιό Όστρια, σημειώστε οι παλιοί) για καφεδάκι, brunch, μπύρες ή και φαγητό με ωραία θέα στη θάλασσα.

Να σου συστήσουμε την Κερατέα;

Σου την έχουμε ξανασυστήσει πολλές φορές για τις παραλίες της, έχει όμως και ωραιότατη θαλασσο-διαδρομή να περπατήσεις, που μπορεί να μην κινείται πάνω σε πλακόστρωτα και φαρδιά πεζοδρόμια όπως οι προηγούμενες, έχει όμως έντονη την αίσθηση νησιού να αναπληρώνει και με το παραπάνω.

Ξεκινάς, που λες, από την Τσονίμα, μια από τις ωραιότερες αμμουδιές της Αττικής, και ακολουθείς την (όνομα και πράγμα) Λεωφόρο Γαλήνης η οποία θα σε περάσει διαδοχικά από το υπέροχο κολπάκι που λέγεται Περιγιάλι και από τον λόφο του απολύτως κυκλαδίτικου Προφήτη Ηλία, προτού καταλήξει, μετά από δυόμιση χιλιόμετρα, στην αμμουδιά της Αγίας Μαρίνας Μικρολίμανου.

Εδώ έχεις δύο επιλογές: Είτε να επιχειρήσεις την πρώτη βουτιά της χρονιάς, είτε να πιάσεις τραπεζάκι για φαγητό στη Ντελένια, που απλώνει τραπεζάκια σχεδόν πάνω στην άμμο, και εμπνέει τα πρώτα διακοποσχέδια συνοδεία ούζου και θαλασσινών μεζέδων, για τα οποία σου τα έχουμε πει αναλυτικότερα εδώ - Η Ντελένια είναι το ψαροταβερνάκι πάνω στο κύμα που έψαχνες