Μαριγώ: Ένα εδεσματοπωλείο στον Πειραιά βγαλμένο από τα πιο νόστιμά σου όνειρα

Οι γειτονιές του Πειραιά είχαν ανέκαθεν μακρά και σπουδαία γαστρονομική ιστορία φιλοξενώντας κατά καιρούς μοναδικά διαμαντάκια τα οποία τιμούν συνεχώς κι αδιαλείπτως λέσχες καλοφαγάδων, βαρελοφρόνων και δειπνοσοφιστών ανά τα χρόνια. Σαν βρεθείς λοιπόν σε κάποια πειραιώτικη ειτονιά δεν θα αργήσεις να διαπιστώσεις ευτυχώς ότι η φλόγα ταβερνακίων, μεζεδοπωλείων και λοιπών μερακλήδικων φαγάδικων όχι μόνο παραμένει ανοιχτή αλλά αντίθετα θεριεύει τα τελευταία χρόνια, πολλαπλασιάζοντας τους λόγους για τους οποίους πρέπει να στρέψεις τη γαστρονομική σου πυξίδα προς Πειραιά μεριά και τα πέριξ του.

Εμείς περπατήσαμε την αναγεννημένη γειτονιά της Τρούμπας εκεί στα σύνορα με την Τερψιθέα για χάρη της Μαριγώς η οποία άνοιξε τις αγκάλες της πριν χρόνια για να υποδεχθεί το φιλομεζέδον κοινό του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας σε ένα σκηνικό που μοιάζει βγαλμένο από vintage δεξίωση. Από το όνομα άλλωστε δηλώνονται οι προθέσεις των εμπνευστών του χώρου, αφού απερίφραστα μας δηλώνουν πως πρόκειται για ένα εδεσματοπωλείο που ποντάρει στις νοστιμιές της αθάνατης ελληνικής κουζίνας. Ο εσωτερικός χώρος απλώνεται σε δύο επίπεδα μια φιλόξενη μεγάλη σάλα και ένα παταράκι που μπορεί να φιλοξενήσει ουκ ολίγα τραπεζάκια στα sold out του χώρου. Καρέκλες, τραπέζια, σερβάντες, φωτιστικά μα και οι διακοσμητικές λεπτομέρειες στους τοίχους υπακούν πλήρως τις vintage προθέσεις της Μαριγώς, βγαλμένη θαρρείς από κάποια παλιά ελληνική ταινία των 60s όταν Λαός και Κολωνάκι φιλιώνανε σε ένα κυριακάτικο τραπέζι επάνω. Στον κάτω χώρο υπάρχουν μικρόφωνα, σκαμπό και μια αυτοσχέδια μικρή πίστα η οποία φιλοξένει μπόλικες λαϊκές βραδιές που διώχνουν στο πυρ το εξώτερον ντέρτια και καημούς.

Αφού πήραμε θέση στο τραπεζάκι μας, και βγάλαμε αρκετές φωτογραφίες τσεκάραμε τον κατάλογο με τα ποτά που έκρυβαν μια λίστα κρασιών από όλη την Ελλάδα (σε τιμές από 4€ το ποτήρι/23€ η φιάλη) και εκλεκτά εμφιαλωμένα αποστάγματα και τσίπουρα που μας έβαλαν σε δίλημμα, μέχρι να επικρατήσει η οινόφιλη πλευρά μας.

Με γεύσεις βγαλμένες από μια άλλη εποχή, το εδεσματοπωλείο χρησιμοποιεί φρέσκες πρώτες ύλες υψηλής ποιότητας και συνταγές από τα παλιά τετράδια των γιαγιάδων μας αποδίδοντάς τα μέσα από σύγχρονες μαγειρικές τεχνικές. Μόλις σίγησαν οι προπόσεις άρχισαν να φτάνουν στο τραπέζι μας τα πιάτα που παραγγείλαμε. Πρώτη η ομώνυμη σαλάτα (10,20€) με ανάμεικτα λαχανικά, ψητό μανούρι, πίκλα αχλάδι, φουντούκι, τοματίνια, μαύρο σουσάμι και μια πηχτή dressing από λευκό βαλσάμικο. Δροσερή κι ιδανική για να προϋπαντήσει το καλοκαιράκι που είναι προ των πυλών μας εξέπληξε ευχάριστα για το μέγεθός της μεταξύ άλλων. Τα ντολμαδάκια με γιαούρτι (6€) είναι από ταπλέον αγαπημένα ορεκτικά του καταλόγου δικαίως όπως και η ψητή στριφτόπιτα (9,5€) με τραγανό χωριάτικο φύλλο, λιαστή ντομάτα, μαύρο σουσάμι και σάλτσα φράουλα σε μια παραπάνω γλυκιά από όσο περιμένα σύμπραξη. Η πίτα ήρθε ζεστή και ροδαλή σχεδόν σε χρώμα, παραγεμισμένη με τυρί ως είθισται εκεί που ξέρουν και με την φράουλα να της δίνει μια υφάλμυρη ένταση ιδιαίτερα ευχάριστη.

Tα κεφτεδάκια της γιαγιάς (9,90€) ήρθαν βουτηγμένα σε μια βελούδινη κόκκινη σάλτσα San Marzano για βούτες στο repeat συνοδεία χειροποίητων τσιπς από πατάτα και μιας κρέμας με τσαλαφούτι που ισορρόπησε πλήρως τις γευστικές τους εντάσεις.

Το μανεστράκι με μελωμένο μοσχαρίσιο σιδηρόδρομο (14,90€) ήρθε για να επιβεβαιώσει ότι σαν το καλό γιουβετσάκι δεν έχει πουθενά ειδικά αν το πιάτο έρθει σωστά μαγειρεμένο και χυλωμένο χωρίς να εξοκείλουν γευστικά αχρείαστα μυρωδικά. Τα σκιoυφιχτά με κοτοπούλο, baby σπανάκι και κρέμα τρούφας (10,90€) ήταν ένα ακόμη σιγουράκι του καταλόγου που μας θύμισαν γιατί τα σκιουφιχτά ρίχνουν και θα ρίχνουν αιωνίως στα αυτιά όλων των μακαρονιών της πλάσης.