«Ας αναρωτηθούμε πώς είναι να καληνυχτίζεις τους δικούς σου σε μια εμπόλεμη ζώνη»

Μια βραδιά στα Εξάρχεια γίνεται αφορμή για αλληλεγγύη σε έναν λαό που δοκιμάζεται εδώ και χρόνια. Μουσική, τέχνη και αλληλεγγύη ενώνονται για τη στήριξη ανθρώπων στον Λίβανο.

Πίσω από την πρωτοβουλία βρίσκεται ο Fahd-Αλέξανδρος Hassan Kassem, ένας σεφ που έχει αφήσει το δικό του αποτύπωμα στη γαστρονομική σκηνή της Αθήνας. Τον γνωρίσαμε μέσα από τη συμμετοχή του σε δημοφιλή γαστρονομικά φεστιβάλ, την ομάδα των Tip the Chef, το ιδιαίτερο λιβανέζικο πρωινό που σύστησε στο 6 d.o.g.s. και φυσικά το Guerilla Chef Burgers στα Εξάρχεια και τον Νέο Κόσμο.

Με αφορμή τα γενέθλιά του, ο Fahd μετατρέπει μια προσωπική στιγμή σε πράξη αλληλεγγύης, διοργανώνοντας ένα event στο 1982 artspace bar (Κάνιγγος 27, Εξάρχεια) την Πέμπτη 16 Απριλίου, με στόχο τη συγκέντρωση χρημάτων για τους εκτοπισμένους στον Λίβανο.

Και αν δεν ξέρεις τι συμβαίνει στο Λίβανο να αναφέρουμε ενδεικτικά πως, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, τα ισραηλινά αεροπορικά πλήγματα έχουν στοιχίσει τη ζωή σε περισσότερους από 2000 ανθρώπους από τις αρχές Μαρτίου. Μεταξύ των νεκρών συγκαταλέγονται 165 παιδιά, 248 γυναίκες και 85 εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας. Την ίδια στιγμή, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί, εγκαταλείποντας τα σπίτια τους υπό τον φόβο των βομβαρδισμών από το Ισραήλ, το οποίο συνεχίζει να σφάζει λαούς.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Fahd επιλέγει να κινητοποιηθεί. «Πρόσφατα κάναμε ένα μεγάλο κάλεσμα σε καλλιτέχνες να μας προσφέρουν έργα τέχνης τους και τα έσοδα από τις πωλήσεις τους στάλθηκαν στον Λίβανο. Η ανταπόκριση ήταν εντυπωσιακή», λέει, εξηγώντας πως αυτή η εμπειρία τον ώθησε να επαναλάβει τη δράση, αυτή τη φορά με αφορμή τη δική του γιορτή.

Η κατάσταση στη χώρα του, άλλωστε, δεν τον αφήνει αδιάφορο ούτε στιγμή. «Δυστυχώς αυτή η κατάσταση δεν είναι καινούρια στον Λίβανο, αλλά η κλίμακα της σφοδρότητας εξελίσσεται σε κάτι τρομακτικό. Είναι κάτι που σκέφτομαι κάθε στιγμή της ημέρας», σημειώνει.

Τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν θα διατεθούν άμεσα σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη, μέσω μιας αυτοοργανωμένης πρωτοβουλίας. «Δημιουργήσαμε μια άμεση συλλογικότητα, το For Them, μία multinational ομάδα ανθρώπων που συνδέονται άμεσα, έμμεσα αλλά και καθόλου με τον Λίβανο», εξηγεί.

Μέσω της πλατφόρμας fundahope.com, τα χρήματα αποστέλλονται σε έμπιστους ανθρώπους στη χώρα, οι οποίοι τα διοχετεύουν σε δύο ανεξάρτητες συλλογικότητες, το The Popular Committee Lebanon και το AgriMovement, χωρίς πολιτικές διασυνδέσεις, για την κάλυψη βασικών αναγκών όπως τρόφιμα, φάρμακα, στρώματα, κουβέρτες και βασικά είδη πρώτης ανάγκης.

Η ίδια η βραδιά στο 1982 artspace bar δεν φιλοδοξεί να είναι κάτι βαρύ ή επιτηδευμένο. Αντίθετα, διατηρεί τον γνώριμο χαρακτήρα του χώρου. «Δεν θα είναι κάτι διαφορετικό από τις άλλες βραδιές μας. Το 1982 είναι ένας συνοικιακός χώρος που φιλοξενεί τέχνη και μουσική. Οι fan των oldschool Εξαρχείων πιάνουν τη διάθεση. Λιτά και fun», λέει.

Πίσω από τη χαλαρή ατμόσφαιρα, ωστόσο, υπάρχει μια σαφής πολιτική και ανθρώπινη διάσταση. Ο ίδιος δεν κρύβει την απογοήτευσή του για τη στάση της διεθνούς κοινότητας: «Η αδιαφορία, η καιροσκοπία και η διαφθορά έχουν πλέον γίνει νόρμα στην παγκόσμια πολιτική». Όπως συμπληρώνει, ο Λίβανος μοιάζει να είναι «άλλο ένα έθνος σε μία τεράστια λίστα αμάχων πολιτών που τους στέλνουμε ευχές και hashtags μέσω μέσων κοινωνικής δικτύωσης», τονίζοντας ότι «η αδιαφορία πλέον εργαλειοποιείται».

Παρά το γεγονός ότι δεν πιστεύει πως τέτοιες δράσεις μπορούν από μόνες τους να αλλάξουν τα πράγματα σε μαζικό επίπεδο, επιμένει στη σημασία τους: «Η αντίσταση και η ευαισθητοποίηση θα έπρεπε να έρθουν από πολύ πιο ‘ψηλά’. Εμείς στην φαρέτρα μας έχουμε την τέχνη και τη γαστρονομία και με αυτά πορευόμαστε».

Το μήνυμα που θέλει να στείλει είναι απλό, σχεδόν αυτονόητο: «Επειδή η ζωή δεν σταματάει, μπορούμε να βρίσκουμε μικρές αφορμές για να θυμόμαστε και να στηρίζουμε τους συνανθρώπους μας».

Στο τι θα ήθελε να καταλάβει ο κόσμος στην Ελλάδα για την κατάσταση στον Λίβανο, σημειώνει πως δεν πρόκειται για κάτι περίπλοκο που απαιτεί βαθιά ανάλυση.

Όπως λέει, αρκεί πριν κοιμηθεί κανείς το βράδυ να αναρωτηθεί πώς θα ένιωθε αν αποχαιρετούσε τους δικούς του ανθρώπους γνωρίζοντας ότι βρίσκονται σε μια εμπόλεμη ζώνη.