Γιατί είναι τόσο άβολα τα πρώτα ραντεβού;

Λίγη αμηχανία, μερικά κακά αστεία και εκείνο το «και τώρα τι λέμε;». Τα πρώτα ραντεβού είναι πάντα άβολα. Γιατί όμως;

Γιατί είναι τόσο άβολα τα πρώτα ραντεβού;

Αν έχεις βγει έστω και μία φορά πρώτο ραντεβού, ξέρεις ακριβώς το συναίσθημα. Εκείνα τα μικρά κενά στη συζήτηση, το «και τώρα τι;», τα νευρικά χαμόγελα και η αίσθηση ότι προσπαθείς λίγο παραπάνω απ’ όσο θα ήθελες. Και κάπου εκεί γεννιέται η απορία: είναι άβολο επειδή δεν ταιριάζουμε ή απλώς έτσι είναι τα πρώτα ραντεβού;

Δύο άγνωστοι με πολλές προσδοκίες

Η αλήθεια είναι ότι το άβολο είναι σχεδόν αναπόφευκτο. Δύο άνθρωποι που στην ουσία είναι άγνωστοι βρίσκονται ξαφνικά σε ένα περιβάλλον με προσδοκίες. Δεν είναι μια τυχαία γνωριμία, ούτε μια φιλική έξοδος. Υπάρχει μια υποδόρια πίεση να υπάρξει χημεία, να «δουλέψει» το πράγμα, να φανεί αν υπάρχει κάτι περισσότερο. Αυτό και μόνο αρκεί για να φορτίσει την ατμόσφαιρα.

Το άγχος της πρώτης εντύπωσης

Σε αυτό προστίθεται και το άγχος της εντύπωσης. Σπάνια είμαστε απολύτως ο εαυτός μας στο πρώτο ραντεβού. Φιλτράρουμε αυτά που λέμε, σκεφτόμαστε πώς ακουγόμαστε, προσπαθούμε να δείξουμε την καλύτερη εκδοχή μας. Όλη αυτή η εσωτερική επεξεργασία μπλοκάρει τον αυθορμητισμό και κάνει τη συζήτηση να μοιάζει πιο «στημένη» απ’ ό,τι θα ήταν φυσιολογικά.

Η σιωπή δεν είναι πάντα κακό σημάδι

Ένα από τα πιο παρεξηγημένα στοιχεία είναι η σιωπή. Τα μικρά κενά στη συζήτηση συχνά εκλαμβάνονται ως κακό σημάδι, όμως δεν είναι απαραίτητα έτσι. Πολλές φορές απλώς σημαίνουν ότι και οι δύο προσπαθείτε να βρείτε ρυθμό ή ότι υπάρχει μια φυσιολογική αμηχανία επειδή γνωρίζεστε τώρα.

Άλλο άβολο από άγχος, άλλο από έλλειψη χημείας

Δεν είναι όλες οι άβολες καταστάσεις ίδιες πάντως. Υπάρχουν ραντεβού που είναι αμήχανα αλλά ταυτόχρονα ευχάριστα, με μικρές στιγμές σύνδεσης και διάθεση για προσπάθεια. Εκεί το άβολο συνήθως προέρχεται από νευρικότητα. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου η κουβέντα δεν κυλά, δεν υπάρχει ενδιαφέρον και η σιωπή γίνεται βαριά. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το άβολο ίσως δείχνει ότι δεν υπάρχει ουσιαστική χημεία.

Ο ρόλος της προσωπικότητας

Η άνεση σε ένα πρώτο ραντεβού εξαρτάται πολύ και από την προσωπικότητα. Κάποιοι άνθρωποι έχουν ευκολία στην επικοινωνία και κάνουν τη συζήτηση να ρέει φυσικά, ενώ άλλοι χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να ανοιχτούν. Αν δύο πιο εσωστρεφείς άνθρωποι συναντηθούν, είναι απολύτως φυσιολογικό το πρώτο ραντεβού να έχει περισσότερη αμηχανία.

Οι υπερβολικές προσδοκίες μας

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι ότι περιμένουμε το πρώτο ραντεβού να είναι τέλειο. Να υπάρχει άνεση, χημεία, χιούμορ και σύνδεση από την πρώτη στιγμή. Στην πραγματικότητα, το πρώτο ραντεβού είναι απλώς μια πρώτη γνωριμία. Όσο πιο χαλαρά το δεις, τόσο πιο πιθανό είναι να κυλήσει φυσικά.

Τελικά, σημαίνει κάτι το άβολο;

Αν έχεις υπάρξει πάντως σε αντίστοιχη θέση, να ξέρεις πως ένα άβολο πρώτο ραντεβού δεν είναι από μόνο του ένδειξη αποτυχίας. Πολλές σχέσεις ξεκίνησαν με αμηχανία και εξελίχθηκαν σε κάτι ουσιαστικό όταν έφυγε το αρχικό άγχος. Το πιο σημαντικό ερώτημα δεν είναι αν υπήρξε αμηχανία, αλλά αν θέλεις να ξαναδείς τον άλλον. Αν η απάντηση είναι ναι, τότε αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία.

Μπείτε στη συζήτηση

σχόλια

v