Αθώοι: Είδαμε κι αναμεταδίδουμε
Οι Αθώοι έκαναν την εμφάνισή τους πριν λίγες φιλοδοξώντας να γίνουν η απάντηση στο μόνιμο ερώτημα: «παίζει τίποτα καλό η τηλεόραση»;
Οι Αθώοι έκαναν την εμφάνισή τους πριν λίγες φιλοδοξώντας να γίνουν η απάντηση στο μόνιμο ερώτημα: «παίζει τίποτα καλό η τηλεόραση»;
Για πολλά χρόνια οι ελληνικές σειρές έμοιαζαν φτωχοί συγγενείς των αντίστοιχων ευρωπαϊκών κι αμερικάνικων παραγωγών. Ευτυχώς τον τελευταίο καιρό το κλίμα αυτό έχει αντιστραφεί υπέρ των ελληνικών σειρών με το Maestro και τις Σέρρες μεταξύ άλλων να κάνουν λαμπρή πορεία στο Netflix ενώ και φέτος Τα Φαντάσματα, η Μεγάλη Χίμαιρα και φυσικά το Ριφιφί έχουν ήδη κλέψει τις καρδιές των τηλεθεατών. Μια από τις πλέον αναμενόμενες παραγωγές της φετινής σεζόν είναι και οι Αθώοι οι οποίοι έκαναν πριν λίγες μέρες το τηλεοπτικό τους ντεμπούτο φιλοδοξώντας να βρουν μια θέση στη λίστα με τις καλύτερες ελληνικές σειρές των τελευταίων ετών.
Στην Κέρκυρα των αρχών του 20ου αιώνα, ένας αθώος άνδρας, στιγματισμένος για την καταγωγή του, βρίσκεται άδικα καταδικασμένος για ένα έγκλημα πάθους. Σε μια κοινωνία που θέτει με ανάλγητο τρόπο τους ανθρώπους στο περιθώριο, μια μοιραία γυναίκα ορίζει τις ζωές τριών ανδρών. Ο πρότερος παράδεισος του έρωτα γίνεται η δική τους φυλακή και κόλαση, οδηγώντας τους σε ένα ταξίδι ανάμεσα στο ψυχογραφικό δράμα, το αστυνομικό θρίλερ και το μεταφυσικό μυστήριο. Η σειρά σε σκηνοθεσία Νίκου Κουτελιδάκη και σενάριο της Ελένης Ζιώγα βασίζεται στο πεζογράφημα «Ο Κατάδικος» του Κωνσταντίνου Θεοτόκη που γράφτηκε πριν από 107 χρόνια και συγκεκριμένα το 1919.
Με γλώσσα δωρική και βλέμμα αμείλικτο, ο «Κατάδικος» γίνεται ένα κατηγορώ απέναντι σε μια κοινωνία που καταδικάζει πριν καταλάβει και τιμωρεί χωρίς να συγχωρεί μέσα από ένα κείμενο σκληρό, ανθρώπινο και τρομακτικά επίκαιρο.
Μια ατιμασμένη γυναίκα βρίσκει καταφύγιο στο νησί, όπου θα αναθρέψει τον γιο της, Γιάννο (Κώστας Νικούλι). Παρότι καλόκαρδος και ευγενικός, ο Γιάννος μεγαλώνει στιγματισμένος, καθώς οι συγχωριανοί του τον αντιμετωπίζουν με καταφρόνια και καχυποψία ως «νόθο» και «ξένο». Μεγαλώνοντας γεννάται μέσα του το πιο αγνό συναίσθημα για ένα κορίτσι που διαφέρει από τα υπόλοιπα της εποχής του: τη Μαργαρίτα (Χριστίνα Χειλά Φαμέλη). Η ικανότητά της στα γράμματα, η εξυπνάδα και η ομορφιά της, τη γεμίζουν με υπερηφάνεια, αλλά και με μια βαθιά ανάγκη για ανεξαρτησία. Το ερωτικό τρίγωνο που περίτεχνα καταγράφει ο Θεοτόκης συμπληρώνει ο Πέτρος (Γιάννης Νιάρρος) – όμορφος, γοητευτικός και παράφορα ερωτευμένος με τη Μαργαρίτα.
Ο γάμος της Μαργαρίτας με τον Αράθυμο (Κίμων Κουρής) οδηγεί τον Γιάννο στη φυγή και φουντώνει την ζήλια του Πέτρου. Η αγνή αγάπη αναμετράται με τον πόθο και μόνο η αλήθεια της καρδιάς μπορεί να δείξει τον δρόμο προς την εξιλέωση. Θα βρουν άραγε λύτρωση οι «Αθώοι»;
Οι κριτικές που ακολούθησαν την προβολή ήταν στην πλειονότητά τους διθυραμβικές, με τους ειδικούς να στέκονται στην ικανότητα της Ελένης Ζιώγα να ζωντανεύει πιστά τον λόγο του Θεοτόκη και το κλίμα της εποχής χωρίς να τον κάνει να ακούγεται παρωχημένος. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το κλίμα ήταν εξίσου ενθουσιώδες, καθώς οι τηλεθεατές αποθέωσαν τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Η Αμαλία Καβάλη, στον ρόλο της Αρετής, κατάφερε να συγκλονίσει με την εκφραστικότητά της, συγκεντρώνοντας τα περισσότερα εγκωμιαστικά σχόλια για την ερμηνευτική της δεινότητα, ενώ η χημεία της με τον Κώστα Νικούλι και τη Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη δημιούργησε μια ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα που κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον.
Παρά τον έντονο ανταγωνισμό της Prime Time, η σειρά κατάφερε να σταθεί με αξιώσεις στους πίνακες τηλεθέασης, κερδίζοντας ένα σημαντικό μερίδιο του κοινού. Το 17,7% στο γενικό σύνολο δείχνει μια ξεκάθαρη δυναμική, η οποία αναμένεται να αυξηθεί καθώς το word of mouth θα εξαπλώνεται.
Είναι σαφές από το πρώτο κιόλας επεισόδια ότι η παραγωγή της σειράς έγινε με γνώμονα την πιστή αποτύπωση του κλίματος της εποχής με τη συμμετοχή συνολικά περισσότερων από 300 βοηθητικών ηθοποιών. Η φωτογραφία του Γιάννη Φώτου σε πλήρη σύμπνοια με την σκηνοθεσία του Κουτελιδάκη δημιούργησαν από κοινού κάδρα που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε σε κινηματογραφικές παραγωγές κι όχι τηλεοπτικά σίριαλ, δίνοντας πολλούς έξτρα πόντους στην προσπάθειά τους. Η μεταφορά του «Κατάδικου» του Κωνσταντίνου Θεοτόκη στις οθόνες μας είναι ένα στοίχημα που για να κερδηθεί αλλά και να αναδείξει τη σκληρότητα και την εσωτερική δύναμη των ηρώων του κλασικού έργου θα πρέπει να αποφευχθούν τα εύκολα κλισέ που συνοδεύουν συνήθως τηλεοπτικά παρόμοιες διασκευές.
Η βεντάλια του κοινού ανοίγει όταν μιλάμε για τηλεόραση επομένως θέλοντας και μη γίνεται μια πιο οικεία σε αυτό διασκευή. Τα πρώτα δείγματα της σειράς έχουν θετικό πρόσημο κι όπλο τους τις στιβαρές κι ευτυχώς όχι μελοδραματικά κλισέ ερμηνείες του πρωταγωνιστικού τριγώνου(Νικούλι, Χειλά- Φαμέλη, Νιάρρος), οι οποίοι συγκαταλέγονται δικαίως στη φουρνιά των πιο ταλαντούχων ηθοποιών της γενιάς τους. Η σχεδόν κινηματογραφική παραγωγή, το καστ που συμπληρώνουν εξαιρετικοί ηθοποιοί όπως η Μαρία Καλλιμάνη, ο Χρήστος Καλαβρούζος και η Λουκία Μιχαλοπούλου και φυσικά το πρωτόλειο κείμενο μοιάζουν σίγουροι άσσοι στο μανίκι των Αθώων για να πάρουν στο τέλος την πολυπόθητη τηλεοπτική παρτίδα.