Στα Καλά Καθούμενα πήγαμε στο λαοφιλές κερατσινιώτικο κουτούκι και ερωτευτήκαμε με την πρώτη μπουκιά την κοκκινιστή προβατίνα, το φρυγαδέλι και τον μερακλήδικο γκιουζλεμέ.
γράφει:
Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε με σκληρές αλήθειες και να τα γράψουμε έξω από τα δόντια με όλη την καλή διάθεση φυσικά. Οι γειτονιές του Πειραιά έκρυβαν πάντα τα καλύτερα φαγάδικα της πρωτεύουσας κι όπου φαγάδικα μην βάλεις με τον νου σου μισελενάτα fine dining εστιατόρια κι ασιατικές gastro pubs με εξεζητημένο bar food. Μιλάμε για ταβερνάκια, μεζεδοπωλεία, καφενέδες και κουτούκια που καλοταΐζουν γενιές και γενιές θαμώνων από κάθε μέρος της Αττικής. Ανάμεσα τους ξεχωρίζει το Κουτούκι Στα Καλά Καθούμενα στα νοητά σύνορα Κερατσινίου και Αμφιάλης με μια τουλάχιστον εντυπωσιακή βαθμολογία στα google reviews με 4,8/5 σε σύνολο 2100 κριτικών έως τώρα.
Για αυτόν τον λόγο βρισκόταν πάντα πολύ ψηλά στη λίστα μας κι εμείς αδράξαμε τη μέρα και την ευκαιρία να το επισκεφθούμε με σκοπό να «μελετήσουμε» ενδελεχώς τον έξτρα μερακλήδικο και λαχταριστό κατάλογο του. Ο χώρος είναι υπέροχος καθώς στα ξύλινα τραπέζια του, κάτω από τα τεράστια δρύινα βαρέλια, θα απολαύσεις παραδοσιακές γεύσεις και μεζέδες απ' όλη την Ελλάδα. Από την είσοδο του μαγαζιού, ο νους ταξιδεύει σε εικόνες και γεύσεις του χθες με τα αυτοσχέδια βρυσάκια να μεταφέρουν γλυκόπιοτο κρασάκι στα τραπέζια μας. Πλάι σε κάθε βρυσάκι υπάρχει κι ένας μαυροπίνακας για να σημειώνει ο καθείς μας πόσο κρασί ήπιαμε νέτα, σκέτα και σωστά υπολογισμένα.
Όλος ο χώρος μοιάζει να βγήκε από μια χρονομηχάνη με το ημερολόγιο να γράφει 1950 ή 1960 όταν οι μπακαλοταβέρνες και τα κουτούκια μεσουρανούσαν αποτελώντας πόλο έλξης για μερακλήδες και καλοφαγάδες που ξόρκιζαν τα ντέρτια και τους καημούς με λαϊκά γλέντια και μεζεδοκατανύξεις. Πίσω από το γαστρονομικό πρότζεκτ που ξεκίνησε πριν 30 χρόνια βρισκόταν ο Λευτέρης Κελαδίτης ο οποίος έφυγε δυστυχώς από τη ζωή πριν λίγες μέρες με την οικογένεια του να συνεχίζει το όραμά του.
Το κρασάκι μας ήρθε σε ένα μικρό κατρούτσο και δίπλα του πήρε θέση μια σακούλα με φρέσκα αρτοπαρασκευάσματα που περιλάμβαναν ριγανισμένες πιτούλες και ξεροψημένες φετούλες ψωμιού για τις απαραίτητες βούτες που θα ακολουθούσαν. Η χωριάτικη (9€) έμοιαζε ενδεδειγμένη επιλογή για να συνοδέψει τις υπόλοιπες επιλογές μας και μετά βεβαιότητας μπορούμε να πούμε ότι μπαίνει στο top-3 των αντίστοιχων σαλατών που δοκιμάσαμε την προηγούμενη χρονιά. Καλοθρεμμένες ντομάτες σε μια υπερχορταστική μερίδα με τραγανά κρουτόν και μια βαρβάτη σε μέγεθος λαδοριγαρισμένη φετούλα όνειρο να συμπληρώνει το πιάτο και να του δίνει έξτρα νοστιμιά.
Στη συνέχεια ήρθε το μαστέλο Χίου με μέλι και σουσάμι (7,5€) έξτρα τραγανό κι όσο πρέπει μελάτο για να κρατά την ισορροπία του. Έπειτα ο μυτιληνιός γκιουζλεμές (7,5€) με μυζήθρα έκανε τον ουρανίσκο μας να σκιρτήσει από χαρά στο συναπάντημα μαζί του. Μπαμπάτσικος, τρομερά αφράτος και ευμεγέθης ήταν ένας μεζές που βάνει κάτω πολλές από τις ζύμες που βρίσκουν θέση σε καταλόγους αντίστοιχων ταβερνακίων.
Ακολούθησε το φρυγαδέλι (10€) ένας από τους τοπ κρεατομεζέδες της πιάτσας. Εδώ τον δοκιμάσαμε σε μια εξαιρετικά νόστιμη εκδοχή του με λεμονάκι σα συνοδευτικό μονάχα καθώς ήταν το μόνο που χρειάζεται για να αναδειχθεί η γεύση του. Διαλέξαμε το μοσχαρίσιο συκώτι γάλακτος (13€) στην ψητή εκδοχή του το οποίο ήρθε φιλεταρισμένο και πολύ ζουμερό, ενώ πολύ καλά ψημένο ήταν και το μοσχαρίσιο μπιφτέκι (11€) σε μια μπαμπάτσικη μερίδα. Σειρά είχαν τα παϊδάκια προβατίνα (30€ το κιλό) σε μια καλοψημένη εκδοχή με το απαραίτητο λιπάκι που χρειαζόταν για να δώσει έξτρα νοστιμιά και να προκαλέσει ρίγη στον μερακλήδικο ουρανίσκο μας. Το ψήσιμό τους μαρτυρούσε γνώση και μεράκι όπως μας απέδειξε η πρώτη κιόλας μπουκιά που δοκιμάσαμε. Τέλος από τα πιάτα ημέρας το φιλέτο της κοκκινιστής προβατίνας με μακαρόνια και μυζήθρα (16€) έμοιαζε σιγουράκι και δεν μας απογοήτευσε στιγμή. Αντίθετα βρέθηκε στην κορυφή των πιάτων που δοκιμάσαμε χάρη στη μαμαδίστικη μαεστρία με την οποία μαγειρεύτηκε και το ανέδειξε γευστικά. Το φιλέτο ήταν σιγομαγειρεμένο και έλιωνε μπρος σε κάθε μας πιρουνιά ενώ η κοκκινιστή μακαρονάδα έμοιαζε ταιριαστή συνοδεία για να δώσει μια έξτρα πινελιά σε ένα πιάτο που θα μεγαλουργούσε στα κυριακάτικα οικογενειακά τραπέζια μας.
Στο τέλος μας περίμενε κερασμένη μια πιατέλα με 4 χειροποίητα γλυκάκια που ήταν το ένα καλύτερο από το άλλο με μια νουτελένια φουντουκόπιτα να ξεχωρίζει.
