Πώς να μην κανονίσεις τίποτα τις φετινές γιορτές (και να το χαρείς)

Κάθε Δεκέμβριο το ίδιο πράγμα. Το ημερολόγιο ξεκινά άδειο, αθώο, με μια γιορτινή αισιοδοξία τύπου «φέτος θα ξεκουραστώ», και μέσα σε τρεις μέρες μοιάζει με sudoku. Τραπεζώματα, καλέσματα, θέατρα, «έλα έστω για λίγο μωρέ», «δε θα το τραβήξουμε πολύ, δε θα κουραστείς». Ψέματα, θα κουραστείς.

Γιατί, βλέπεις, οι γιορτές έχουν ένα περίεργο κοινωνικό καθήκον. Ξαφνικά όλοι θυμούνται ότι υπάρχουμε. Θα σε καλέσουν σε πάρτι, θα σου ζητήσουν να βγείτε έξω να φάτε, θα σου προτείνουν να κάνετε ανταλλαγή δώρων.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι σου τα ζητάνε. Το πρόβλημα είναι ότι εσύ λες «ναι» ενώ μέσα σου ουρλιάζεις «όχι». Και κάθε τέτοιο «ναι» είναι σαν να κλείνεις απαλά, αλλά αποφασιστικά, την πόρτα σε κάτι που θα ήθελες πραγματικά να κάνεις.

Να μείνεις σπίτι. Να δεις τρεις ταινίες στη σειρά. Να φας μελομακάρονα γυμνός στο κρεβάτι (με ανοικτό καλοριφέρ). Να μην μιλήσεις σε κανέναν μέχρι την παραμονή Πρωτοχρονιάς ή και πιο μετά.

Το «όχι, ευχαριστώ» δεν είναι αγένεια. Είναι αυτοσυντήρηση. Μπορεί η κουλτούρα μας να μας έχει μεγαλώσει με το «μην πεις όχι, θα παρεξηγηθεί», αλλά η αλήθεια είναι πως το να λες πάντα ναι σε κάνει μόνιμα κουρασμένο και ελαφρώς εκνευρισμένο με όλη την ανθρωπότητα.

Πρακτικές οδηγίες για να μην κανονίσεις τίποτα (χωρίς να εξαφανιστείς στο βουνό):

Πρώτον, απάντα γρήγορα. Το αργοπορημένο «να το δω» καταλήγει πάντα σε «εντάξει, θα έρθω». Το άμεσο «ευχαριστώ πολύ, αλλά δεν θα μπορέσω» κόβει τον βήχα εγκαίρως.

Δεύτερον, μην υπερεξηγείς. Δεν χρειάζεται λόγος ή αναλυτική PowerPoint παρουσίαση. Δεν χρωστάς σε κανέναν το πρόγραμμα της ψυχικής σου υγείας.

Τρίτον, κράτα τουλάχιστον μία μέρα εντελώς άδεια. Όχι «δεν έχω κάτι ακόμα». Άδεια. Κενή. Ιερή. Μια μέρα που δεν μετακινείται, δεν διαπραγματεύεται και δεν γεμίζει «επειδή κάτι έτυχε».

Τέταρτον, αποδέξου ότι κάποιοι θα απογοητευτούν. Θα το ξεπεράσουν. Το πιθανότερο είναι ότι την ίδια ώρα θα έχουν και οι ίδιοι πει «όχι» και σε άλλους δέκα.

Τέλος, εξασκήσου. Το «όχι, ευχαριστώ» θέλει προπόνηση. Στην αρχή βγαίνει σφιγμένο, μετά γίνεται φυσικό και κάπου εκεί ανακαλύπτεις ότι οι γιορτές μπορούν να είναι ήσυχες, προσωπικές και απροσδόκητα απολαυστικές.

Γιατί, τελικά, δεν είναι υποχρεωτικό να γεμίσεις τις γιορτές με κόσμο για να έχουν νόημα. Μερικές φορές, το καλύτερο δώρο που μπορείς να σου κάνεις είναι να μην κανονίσεις απολύτως τίποτα.