Μπορεί να γίνεται ο κακός χαμός αλλά το μόνο που δεν διαταράσσεται είναι οι θέσεις των αρμοδίων (υπουργών και παρατρεχαμένων). Αλλά, τι λέω; Είχαμε τις παραιτήσεις- βόμβα. Εκείνες που υποβλήθησαν στις 2 παρά δέκα τα ξημερώματα, και στις 2 "δεν είχαν γίνει αποδεκτές"...
Σάββατο βράδυ, Κυριακή πρωί, Κυριακή μεσημέρι, Κυριακή βράδυ... «έβλεπα» τηλεόραση και δυσκολευόμουν να το πιστέψω: Η αναφορά του θανάσιμου τραυματισμού του εφήβου είχε σε όλα τα δελτία περιοριστεί στην ξερή αναφορά του συμβάντος.
Μια χυμώδης πορτορικάνα χορεύει ρυθμικά, αλλά κάπως άτσαλα, υπό τους ήχους του «Fight the Power» των Public Enemy. Έχει θυμωμένο ύφος, αλλά είναι απλώς στιλ, μια οργή κατασκευασμένη για να ταιριάζει με το κομμάτι που συνοδεύει το χορό της...
Ένας δεκαπεντάχρονος είναι πλέον νεκρός και οι δυνάμεις της τάξης μπορούν να είναι λίγο πιο ήσυχες για την ασφάλεια των μελών τους. Από μεθαύριο βέβαια, γιατί σήμερα και αύριο πρέπει να σβήσουν την Αθήνα που καίγεται…
Τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν τον θυμάστε; Εκείνος πάντως σίγουρα δεν μας έχει ξεχάσει μια που ήταν οι ενέργειες της ελληνικής πλευράς που τον οδήγησαν στα χέρια των Τούρκων και στην καταδίκη σε θάνατο. Τώρα μάλιστα, υποβάλει μήνυση κατά του ελληνικού δημοσίου για αποζημίωση. Έτσι είναι όμως: Ουδείς αγνωμονέστερος του ευεργετηθέντος (;).
