ΑΠΟΨΕΙΣ

Τον περασμένο Ιούνιο, εν μέσω Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου, βρέθηκα στη Θεσσαλονίκη καθ' οδόν για το γάμο ενός φίλου λίγο πιο βόρεια.

«Η δουλειά του λιποαναρροφητή μπορεί να μη μοιάζει με την απασχόληση των ονείρων σας, αλλά έχει οφέλη. Ένα από αυτά είναι τα δωρεάν καύσιμα» διάβασα στην αρχή της είδησης που κυκλοφορούσε αμέριμνη στο διαδίκτυο. Κοίτα να δεις λέω, που το πάχος θα είναι επένδυση!  

Ε, λοιπόν φέρτε τις δάφνες μου! Γιατί αυτό για το Νικοπολίδη το έχω γράψει πρώτος, πέρσι στις αρχές Νοεμβρίου. Και δεν είμαι τόσο ταπεινόφρων, ώστε να μην το μοιραστώ μαζί σας...     

Κατά κοινή παραδοχή η Κυβέρνηση άργησε, αλλά στο τέλος κατάλαβε την κρισιμότητα των περιστάσεων. Και μετά δεν έκαναν τίποτα. Όλοι; Όχι! Γιατί ο κ. Μιχάλης Λιάπης αγρυπνά. Και ζητά "χάρες". Συνειρμικά, παραθέτουμε τη φωτογραφία με τις βαρκούλες που αρμενίζουν...       

Περιμένοντας την "απόφαση" (sic) της αστυνομίας για το αν η σφαίρα στο Περιστέρι ήταν από αεροβόλο ή από πυροβόλο, έμαθα ότι υπάρχουν εκπρόσωποι της γενιάς των 700 ευρώ που από ό,τι διαβάζω συναντώνται και με τον Προεδρο της Δημοκρατίας. Αλήθεια, ποιος τους διόρισε;

Κραττώντας άλλη μια "ιστορική" συγγνώμη, ο Πρωθυπουργός απευθύνεται στον ελληνικό λαό και ζητά την αντιστροφή του αρνητικού κλίματος για την Κυβέρνηση. Για σκεφτείτε το λίγο... Σας φαίνεται για πολιτική αυτό;