Το 2010 υπόσχομαι να γίνω καλύτερος άνθρωπος

Η τελευταία σημαδιακή πρωτοχρονιά, για την οποία έγινε πολύς λόγος, ήταν αυτή του 2000, το λεγόμενο Millennium. Όχι ότι στην πράξη πραγματοποιήθηκε καμία κοσμογονική αλλαγή, συγκριτικά τουλάχιστον με την πρωτοχρονιά του 1999 ή του 2001, απλά για κάποιον λόγο την θυμόμαστε εντονότερα ως ορόσημο της νέας χιλιετίας που στο μυαλό των περισσότερων ξεκινούσε με τις καλύτερες προϋποθέσεις για κάτι μεγάλο, καινούργιο, μοναδικό. Η χρονιά πέρασε σα νερό, και μετά πέρασαν άλλα εννιά χρόνια και ξυπνήσαμε το πρωί της περασμένης Παρασκευής συνειδητοποιώντας ότι έχουμε 2010. Και πάλι, τίποτα δεν άλλαξε. Ίσως μόνο να παχύναμε λίγο και να χαλάρωσε το δέρμα μας.

Ζώντας με πρότυπα που θεωρούν τα νιάτα και την ομορφιά ύψιστα αγαθά, είμαστε αναγκασμένοι μεγαλώνοντας να νοσταλγούμε το παρελθόν. Το πρωί της περασμένης Παρασκευής, όσοι από εμάς έκαναν μία ανασκόπηση στην περασμένη δεκαετία σίγουρα είδαν, ανάμεσα στις καλές και κακές στιγμές, αρκετές χαμένες ευκαιρίες, οι οποίες -αν τις είχαμε χειριστεί διαφορετικά- θα μπορούσαν να έχουν αλλάξει την ζωή μας. Έχει σημασία; Η απάντηση βρίσκεται μέσα στον καθένα μας, στο κατά πόσο με τις αποφάσεις που τελικά πήραμε όλα αυτά τα χρόνια νιώθουμε καλύτεροι άνθρωποι. Το μέλλον όμως μπορεί να είναι διαφορετικό. Με ποιο τρόπο θέλουμε να ζήσουμε στο μέλλον;

Και επειδή, αν ευχόμαστε κάτι για το 2010, αυτό είναι οπωσδήποτε περισσότερα χαμόγελα και λιγότερα “what if”, παράλληλα με την προσωπική μας λίστα για τα «επιτεύγματα» της δεκαετίας που πέρασε -και, για πολλούς, δεν ακούμπησε- συγκεντρώσαμε παρακάτω δέκα υποσχέσεις-προτάσεις για την χρόνια που έρχεται. Με σκοπό, του χρόνου τέτοια μέρα, να μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε ότι καταφέραμε να γίνουμε λίγο καλύτεροι άνθρωποι και, ως εκ τούτου, ίσως πιο ευτυχισμένοι.

Το 2010, λοιπόν, υπόσχομαι να…

* Κάνω περισσότερους φίλους: Μεγαλώνοντας διαπιστώνουμε πόσο δύσκολο είναι να συναναστρεφόμαστε σε τακτικότερη βάση με περισσότερους από δύο-τρεις πολύ κοντινούς μας ανθρώπους. Πιστεύουμε ότι οι φιλίες μας είναι επαρκείς και ότι, ακόμα κι αν θέλαμε, δεν έχουμε τον χρόνο για νέες γνωριμίες. Κι όμως, ένας καινούργιος άνθρωπος μπορεί να αλλάξει την ζωή μας, να μας μάθει πράγματα και να μας ανοίξει πόρτες που ούτε είχαμε φανταστεί. Επιστημονικές έρευνες που κυκλοφορούν κατά καιρούς επιβεβαιώνουν ότι οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι είναι αυτοί που περιβάλλονται από οικογένεια και φίλους, αυτοί που περνούν τον λιγότερο δυνατό χρόνο μόνοι τους.

* Καταναλώνω λιγότερο: Οι ψυχολόγοι επιμένουν ότι «ο υλισμός είναι τοξικός για την ευτυχία». Ακόμα και τα άτομα που έχουν την οικονομική άνεση να καταναλώνουν ασύστολα, έχει από έρευνες αποδειχθεί ότι δεν είναι τόσο ευτυχισμένα όσο τα άτομα που αδιαφορούν για το πόσα θα αποκτήσουν και πόσα θα ξοδέψουν. Άλλες έρευνες που δημοσιεύτηκαν μέσα στην χρονιά που πέρασε απέδειξε πόσο πιο καλά μπορεί να νιώθουμε αν αρχίσουμε να δίνουμε πράγματα που μας ανήκουν ή να ανακυκλώνουμε άλλα που δεν χρησιμοποιούμε πια. Αν οι δυσοίωνες οικονομικά προβλέψεις για το 2010 βγουν αληθινές, ο περιορισμός της καταναλωτικής μας μανίας μόνο σε καλό μπορεί να μας βγει.

* Μολύνω το περιβάλλον λιγότερο: Πόσο δύσκολο είναι πια να κλείνουμε την βρύση όταν βουρτσίζουμε τα δόντια μας; Να ανακυκλώνουμε τα σκουπίδια του σπιτιού μας; Να χρησιμοποιούμε λιγότερο το αυτοκίνητο; Να μην πετάμε από το παράθυρο του αυτοκινήτου μας ό,τι σκουπίδι μας πιάνει χώρο; Ναι, γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι όταν προσπαθούμε να επιβαρύνουμε λιγότερο τον πλανήτη που μας φιλοξενεί και, κυρίως, γινόμαστε παραδείγματα για τους γύρω μας.

* Κάνω περισσότερη γυμναστική: Περιττεύει να επαναλάβουμε την σημασία της άσκησης τόσο για την εξωτερική μας εμφάνιση όσο και για την ψυχική μας υγεία. Μπορεί η γυμναστική καθεαυτού να μην μας κάνει άμεσα καλύτερους ανθρώπους, μας κάνει όμως αναμφίβολα πιο ήρεμους, πιο χαρούμενους, πιο ισορροπημένους και αυτό μας βοηθά να είμαστε πιο αποτελεσματικοί στις αποφάσεις μας. Έχει βρεθεί από έρευνες, μάλιστα, ότι οι εργαζόμενοι που ασκούνται τακτικά είναι πολύ πιο παραγωγικοί στην δουλειά τους. Αυτό ως συνέπεια έχει την εκτίμηση των συναδέλφων και των εργοδοτών τους αλλά και την δική τους, προσωπική ικανοποίηση.

* Συγχωρώ: Ακόμα κρατάτε μούτρα στην πρώην φίλη σας επειδή σας κατέστρεψε την αγαπημένη σας φούστα; Ακόμα δε μπορείτε να ξεχάσετε ότι ο κολλητός σας σάς αποκάλεσε αθεράπευτα εγωκεντρικό και αναξιόπιστο; Τι νόημα έχει να διατηρείτε αρνητικά συναισθήματα για σημαντικούς ανθρώπους στην ζωή σας; Αν δέχεστε ότι αυτή η κατάσταση σας στεναχωρεί δεν αξίζει να την διαιωνίζετε από εγωισμό. Κανείς μας δεν είναι τέλειος, όμως όλοι πρέπει να προσπαθούμε και η συγχώρεση είναι ένα βήμα για να γίνουμε εμείς οι ίδιοι καλύτεροι άνθρωποι –το να νιώσουν και οι άλλοι καλύτερα ακολουθεί.

* Είμαι ελεύθερος/ -η: Το υπέρτατο και πιο παρεξηγημένο αγαθό αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της ευτυχίας μας. Είτε αυτό σημαίνει την δυνατότητά μας να εκφραζόμαστε δημιουργικά είτε το να επιλέγουμε οι ίδιοι για τον εαυτό μας, η προσωπική ελευθερία είναι το πρώτο βήμα για την λήψη σωστών αποφάσεων.

* Εργάζομαι με νόημα: Αυτό δεν σημαίνει πάντα υψηλόμισθη εργασία. Στην πραγματικότητα, και κυρίως στις μέρες μας, οι υψηλότερα αμειβόμενες δουλειές είναι συνήθως αυτές που κάνουν τους ανθρώπους δυστυχισμένους –εκτός αν κανείς λατρεύει την συγκεκριμένη δουλειά, πράγμα σπάνιο. Δυστυχώς δεν καταφέρνουν να ακολουθούν όλοι το επάγγελμα των ονείρων τους. Με την -οικονομική έστω- βοήθεια του επαγγέλματος που αυτήν την στιγμή ασκούμε, όμως, έχουμε την δυνατότητα να βρούμε το νόημα της εργασίας σε άλλες «δουλειές», π.χ. στον εθελοντισμό ή σε ένα δημιουργικό χόμπι. Τότε, ακόμα και το πιο βαρετό επάγγελμα βρίσκει νόημα.

* Αναγνωρίζω αυτό που δεν με κάνει καλύτερο άνθρωπο: Με την στοιχειώδη παιδεία και τις αρχές που έχει ο καθένας μας δεν είναι δύσκολο να αναγνωρίσει πότε κάνει κάτι που τον μειώνει σαν άνθρωπο ή πότε θα μπορούσε να κάνει «καλό» και δεν το έκανε. Όλοι, φυσικά, διαφέρουμε μεταξύ μας και δε μπορούμε να γίνουμε κάποιος άλλος. Ας ακολουθούμε, τουλάχιστον, αυτό που προστάζει η καρδιά και η συνείδησή μας, αυτό που νιώθουμε ότι είναι σωστό. Σε τελική ανάλυση, ο καθένας είναι ο εαυτός του και αυτό είναι κάτι που οι γύρω μας θα πρέπει απλά να δεχτούν. Σημασία έχει, όταν οι περιστάσεις το απαιτούν, να είμαστε σε θέση να διακρίνουμε ποιοι ακριβώς είμαστε.

* Μάθω κάτι καινούργιο: Είτε διαβάζοντας ή μέσω της συναναστροφής με άλλους ανθρώπους που κρίνουμε πως έχουν να μας μάθουν κάτι. Με την γνώση δεν γινόμαστε απαραίτητα εξυπνότεροι, αλλά εξοπλιζόμαστε καλύτερα όταν θέλουμε να υποστηρίξουμε με επιχειρήματα την άποψή μας. Συνεπώς, συμβάλλουμε αποτελεσματικότερα σε μία απόφαση, η οποία σκοπό έχει να βελτιώσει ή να διευκολύνει την ζωή μας. Παράλληλα, μαθήματα παίρνουμε από τις εμπειρίες των συνανθρώπων μας. Το να μπορούμε να ακούμε, πριν μιλήσουμε, αυτά που έχουν να μας πουν βοηθάει στο να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.

* Χαμογελώ περισσότερο: Επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει πως όταν χαμογελάμε, είτε νιώθουμε χαρούμενοι ή όχι, η διάθεσή μας βελτιώνεται. Επιπλέον, άλλες έρευνες αποδεικνύουν πως η ευτυχία είναι μεταδοτική. Με αυτά τα στοιχεία σκεφτείτε τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει ένα απλό χαμόγελό στην ψυχοσύνθεση των άλλων και πόσο καλά θα νιώσουμε όταν αυτό το χαμόγελο μας ανταποδοθεί. Ακόμα πιο σημαντικό, ωστόσο, είναι να χαμογελάμε σε ανθρώπους που αδυνατούν να επιστρέψουν το χαμόγελο, καθώς είναι αυτοί οι άνθρωποι που συνήθως χρειάζονται το χαμόγελό μας περισσότερο από τους άλλους.

Επιμέλεια: Έλενα Μπούλια