Ο Ιοβόλος υπάρχει από την εποχή που τα blogs ήταν «κάτι καινούριο». Ρίχνει τα βέλη που ετοιμάζει φτιάχνει η συντακτική ομάδα του In2life και λέει τη γνώμη του χωρίς φόβο, αλλά συχνά με πάθος από το 2008. Κάποιοι λένε ότι πίσω από τη μυστική του ταυτότητα κρύβονται ανύπαντροι χαβαλετζήδες, κάποιοι άλλοι ότι την ύλη του φροντίζουν σεβαστοί οικογενειάρχες που φλερτάρουν με τον συντηρητισμό της μέσης ηλικίας. Εσύ μην δινεις σημασία.
Ο Πρωθυπουργός μας νοιάζεται για τους άνεργους. Αυτοί δεν έχουν ούτε κατώτατο, ούτε 13ο, ούτε 14ο μισθό απάντησε στους "υπευαίσθητους" που κόπτονται για τις μειώσεις στον κατώτατο μισθό και την κατάργηση των δώρων στον ιδιωτικό τομέα. Και για να δείξει πώς πολεμιέται η ανεργία, είπε να προσλάβει και ο ίδιοςκαμιά 100αριά βοηθούς.
Το αθάνατο ελληνικό δημόσιο αποφάσισε να χαρακτηρίσει "ασθενείς" τους παιδόφιλους, τους ηδονοβλεψίες, τους σαδομαζοχιστές, τους φετιχιστές και τους επιδειξιομανείς. Ως ασθενείς δε, τους αναγνώρισε καιτο δικαίωμα σε επιδόματα! Όχι, δεν είναι αστείο.
Ο Νίκος Παπανδρέου, θεωρώντας ότι χειρίζεται επαρκώς την ελληνική γλώσσα αλλά και ότι κατέχει τις δαιδαλώδεις πτυχές της πολιτικής στην Ελλάδα, συνέταξε μια επιστολή- υπεράσπιση του ΓΑΠ που- εκτός των σολοικισμών- εντυπωσιάζει και με την αφέλειά της. Ο Ιοβόλος δεν αντιστάθηκε τελικά στον πειρασμό.
Η υπόθεση Καπελέρη αποκάλυψε ανάγλυφα ότι τα προβλήματα του ελληνικού κράτους θα εξακολουθήσουν να ταλαιπωρούν ότι μόνο τους θιασώτες του "οργανωμένου κράτους", αλλά όλους μας.
Τελευταία εργάσιμη του χρόνου, ο Ιοβόλος δεν γκρινιάζει. Το θεωρεί γρουσουζιά. Σας στέλνει την αγάπη του, δυο γλυκά φιλιά και ένα υπέροχα ξεκαρδιστικό βιντεάκι με τον Σαρκοζί μπάτλερ και τη Μέρκελ οικοδέσποινα στην ετοιμόρροπη βίλλα της Ευρώπης. Περισσότερη γκρίνια... του χρόνου.
O Ιοβόλος προσπαθεί να κρατήσει χαρακτήρα και να σεβαστεί (όσο μπορεί) τον θάνατο ενός ηγέτη, ενός ανθρώπου. Αλλά και αυτοί οι γ(*&@@% Βορειοκορεάτες είναι απίστευτοι!
Ακούει κανείς τους σοσιαλιστικούς θρήνους για τον βορειοκορεάτη δικτάτορα; Έρχονται από τη μεριά του ΚΚΕ που πιστό στο νέο (;) του σταλινικό δόγμα, κουνάει την ουρά του σε ό,τι μοιάζει ακραιφνώς σοσιαλιστικό. Φροντίζοντας βεβαίως να αδιαφορεί για ό,τι άλλο, όπως π.χ. η ανθρωπιστική πλευρά.
Μια δικαστική πλάνη έριψε τον Ιοβόλο στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Προτού αθωωθεί πρόλαβε να πάρει για μία καόμη φορά γεύση από όλο αυτό το υπέροχο πανηγύρι που λέγεται "ελληνικό σύστημα απονομής δικαιοσύνης".
Όλο και περισσότερο ο Ιοβόλος νιώθει ότι τα πλοκάμια της γραφειοκρατείας παρεισφρύουν στην καθημερινότητά του. Και το χειρότερο; Έχει συνείδηση πως αυτή τη μάχη δεν μπορεί να την κερδίσει!
