(Ξανα)φάγαμε λουκουμάδες στο Αιγαίον… και άλλες εντυπώσεις από τη Στοά

Είναι ενδιαφέρον που τη λέμε πια σκέτο «Στοά», τη Στοά Αρσακείου. Τα «πήγες στη Στοά;», «πώς σου φάνηκε η Στοά;» δίνουν και παίρνουν στις συζητήσεις, κι είναι μάλλον απίθανο αν ήσουν τους τελευταίους μήνες στην Αθήνα να μην καταλάβεις με την πρώτη σε ποια στοά αναφέρεται ο άλλος.

Πήγαμε λοιπόν κι εμείς να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει κάτω από τη γυάλινη οροφή της, να δοκιμάσουμε μερικά από όσα μαγειρεύονται στις κουζίνες της και, κυρίως, να ξαναφάμε λουκουμάδες Αιγαίον μετά από χρόνια. Προτεραιότητες είναι αυτές.

Λίγη Ιστορία για αρχή…

Το Μέγαρο Αρσακείου κουβαλά σχεδόν δύο αιώνες αθηναϊκής Ιστορίας στις πλάτες του. Ο αρχικός πυρήνας του, το Καυτανζόγλειο Μέγαρο, χτίστηκε μεταξύ 1846 και 1852 σε σχέδια του Λύσανδρου Καυτανζόγλου, για να στεγάσει το Παρθεναγωγείο της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας. Στις αρχές του 20ού αιώνα ακολούθησαν οι παρεμβάσεις του Ερνέστου Τσίλλερ και, το 1907, τα εγκαίνια της Στοάς Αρσακείου, ενός από τα πρώτα κλειστά εμπορικά περάσματα της Αθήνας, με έμπνευση από τις παριζιάνικες στοές.

Βιβλιοπωλεία, χαρτοπωλεία και κοσμηματοπωλεία εγκαταστάθηκαν εδώ, τα Αρσάκεια Σχολεία έμειναν μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’30 και αργότερα στο αίθριο ήρθε ο κινηματογράφος Ορφέας, στη θέση του οποίου δημιουργήθηκε τη δεκαετία του ’80 η Στοά του Βιβλίου.

Στην τωρινή εκδοχή, την αναβίωση ενός μεγάλου μέρους του συγκροτήματος ανέλαβε η Legendary Food, με μακροχρόνια μίσθωση 35 ετών και συνολική επένδυση 20 εκατομμυρίων ευρώ. Ύστερα από επτά χρόνια αδειοδοτήσεων και κατασκευών, η Στοά επέστρεψε φέτος σε πλήρη λειτουργία, με φαγητό, αγορά, καταστήματα, πολιτισμό και εκπαιδευτικές δράσεις να μοιράζονται τον ίδιο, εντυπωσιακό χώρο.

Concept ΣΤΟΑ στη Στοά Αρσακείου - Είσοδος Σταδίου (2026 © Σπύρος Χαμάλης)

Το Αιγαίον που πολύ μας είχε λείψει

Ας ξεκινήσουμε από τα σημαντικά: Οι λουκουμάδες Αιγαίον είναι και πάλι εδώ.

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι: Το Αιγαίον λειτουργούσε στο κέντρο από το 1926, πέρασε από τρεις γενιές της οικογένειας Φύλλα και έκλεισε αφήνοντας πίσω του ένα μικρό λουκουμαδοκενό στην πόλη, το οποίο οι νοσταλγοί του θυμούνταν κάθε τόσο με ένα «αχ, το Αιγαίον».

Φωτό © Σπύρος Χαμάλης)

Ακριβώς εκατό χρόνια μετά την ίδρυσή του, η τρίτη γενιά της οικογένειας το επαναφέρει μέσα στη Στοά, μαζί με τη χειροποίητη μηχανή παρασκευής που είχε κατασκευάσει ο Μιχάλης Φύλλας και, το σημαντικότερο, μαζί με εκείνους τους κλασικούς λουκουμάδες με μέλι, άχνη και κανέλα.

Αφράτοι μέσα, ωραία τηγανισμένοι έξω, χωρίς να γίνονται λαδεροί, με το μέλι και την κανέλα ακριβώς όπως πρέπει. Φτιάχνονται μπροστά στα μάτια σου, βγαίνουν και σε σύγχρονες παραλλαγές, με σοκολάτα, φιστικοβούτυρο και δε συμμαζεύεται, ενώ στο μενού βρίσκεις επίσης ρυζόγαλο, μπουγάτσα και ελληνικό καφέ. Μια μερίδα λουκουμάδες με μέλι και κανέλα τιμάται στα 6€.

Τρωγοπίνοντας στη Στοά

Το φαγητό καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της νέας ζωής της Στοάς και η λογική του είναι αρκετά απλή στην πράξη: διαλέγεις τι θέλεις από τα διαφορετικά μαγαζιά, παίρνεις τον δίσκο σου και κάθεσαι στα μεγάλα κοινόχρηστα τραπέζια στη μέση. Έτσι, κάποιος μπορεί να τρώει σουβλάκια, άλλος ζυμαρικά κι ένας τρίτος ψάρι, χωρίς να χρειάζεται κανείς να υποχωρήσει για χάρη της παρέας.

Κεντρικό τραπέζι concept ΣΤΟΑ στη Στοά Αρσακείου (2026 © Σπύρος Χαμάλης)

Η όλη φάση έχει κάτι από φεστιβάλ φαγητού, μόνο που αντί για πάγκους σε κάποιο πάρκο βρίσκεσαι κάτω από τη γυάλινη οροφή μιας αθηναϊκής στοάς του 1907. Τα μεταλλικά και μαρμάρινα στοιχεία, η μίνιμαλ αισθητική και τα μεγάλα κοινόχρηστα τραπέζια δίνουν στον χώρο μια κομψότητα που σε σημεία γέρνει λίγο προς το ψυχρό, αφήνοντας μια μικρή αμηχανία εκεί όπου θα περίμενες περισσότερη ζεστασιά. Πάντως, η αίσθηση του μοιράσματος και του κοινού τραπεζιού λειτουργεί.

Φωτό © Σπύρος Χαμάλης

Όσο για το τι θα (πρωτο)φάς; Εδώ η επιλογή δυσκολεύει. Στον Αψύ, ο σεφ Γιάννης Λιόκας πιάνει το σουβλάκι και τα κρέατα της ελληνικής υπαίθρου, με ανοιχτή κουζίνα και σχάρα σε πρώτο πλάνο. Το τυλιχτό στα 4,50€. Στο Macarios, ο MasterChef Πάνος Ιωαννίδης στήνει ένα γρήγορο comfort-food concept γύρω από τα φρέσκα χειροποίητα ζυμαρικά, σε κλασικές ή πρωτότυπες συνταγές (δοκίμασε αυτή με το λεμονάτο χοιρινό, ή το «μπριάμ» με κολοκύθι, μελιτζάνα, πιπεριά, κρεμμύδι και ντομάτα). Οι τιμές τους, από 7€ έως 12€.

Φωτό © Σπύρος Χαμάλης

Αν πάλι είσαι της θάλασσας, το Kalanisa των Θωμά Μάτσα και Αριστοτέλη Ζέρβα έχει ψάρι σε πιο street εκδοχές, από σάντουιτς και fish burgers μέχρι ψαρόσουπα, αλλά και κανονικό dine-in με όστρακα, ωμά και ψάρια ωρίμανσης. Στο δε Table Molon Lave, ο σεφ Νίκος Θωμάς κινείται στη λογική του σύγχρονου μαγειρείου, με ελληνικές ρίζες, αστείρευτη φαντασία, και το ελαιόλαδο σε πρωταγωνιστικό ρόλο.

Φωτό © Σπύρος Χαμάλης

Και για ποτό, το Drunky Goat είναι από τις στάσεις που έχουν ενδιαφέρον: ελληνικό κρασί, κυρίως από γηγενείς ποικιλίες, wine dispensers που σου επιτρέπουν να δοκιμάσεις διαφορετικές ετικέτες χωρίς να δεσμευτείς σε ολόκληρο μπουκάλι, και αρκετά χαλαρή προσέγγιση για να μη χρειάζεται να προσποιείσαι ότι αναγνωρίζεις «νότες βρεγμένης πέτρας» εκεί που απλώς σου αρέσει ένα Ασύρτικο.

Και τι άλλο έχει να κάνουμε εδώ;

Περισσότερα απ’ όσα προλαβαίνεις σε μια στάση για λουκουμάδες, είναι η σύντομη απάντηση.

Η ΣΤΟΑ Agora λειτουργεί σαν μεγάλο σύγχρονο μπακάλικο ελληνικών προϊόντων, με περίπου 4.000 κωδικούς από 370 παραγωγούς: τυριά, ζυμαρικά, τραχανάδες, όσπρια, μέλια, μαρμελάδες, βότανα, μπύρες και αποστάγματα, μαζί με εργαστήριο που φτιάχνει καθημερινά πίτες, ψωμιά και σάντουιτς από υλικά που βρίσκονται στα ράφια.

ΣΤΟΑ AGORA προιόντα μικρών και μεσαίων Ελλήνων παραγωγών (2026 © Σπύρος Χαμάλης)

Στα καταστήματα δημιουργών θα βρεις από κεραμικά, κοσμήματα και design αντικείμενα στο Object N.9 μέχρι ελληνικά χειροποίητα γυαλιά στο Faos. Έχει ενδιαφέρον και το ‘ergon, το brand της Μαριέττας Καρπαθίου που δουλεύει με ελληνικό βαμβάκι και επαναφέρει την τεχνική του αργαλειού σε σύγχρονα ρούχα περιορισμένης παραγωγής.

Αριστερά, το 'ergon, δεξιά το Object N.9 | Φωτογραφίες © Σπύρος Χαμάλης

Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι, όμως, για εμάς είναι ό,τι σχεδιάζεται γύρω από τον πολιτισμό: Το Στοά Culture καταλαμβάνει το αίθριο με εκδηλώσεις, εργαστήρια, μικρά live, pop-up studio ηχογράφησης, εικαστικές εγκαταστάσεις και συνεργασίες με πολιτιστικούς φορείς. Τα Σάββατα προγραμματίζονται δράσεις γύρω από το βιβλίο, με pop-up βιβλιοθήκη, παρουσιάσεις και ομιλίες, μια ωραία σύνδεση με τη μακρά ιστορία της Στοάς του Βιβλίου.

ΣΤΟΑ CULTURE- Αίθριο της Στοάς Αρσακείου

Δίπλα σε όλα αυτά, το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν συνεχίζει κανονικά τη ζωή του, το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο επιστρέφει στις Αίθουσες Λόγου και Τέχνης, ενώ το δωρεάν Europa Experience σε ξεναγεί, μέσα από διαδραστικές εφαρμογές, στον κόσμο των ευρωπαϊκών θεσμών και των αποφάσεών τους.

Κι ίσως κάπου εκεί βρίσκεται τελικά και ο καλύτερος λόγος να περάσεις από τη Στοά. Για να την ξαναβάλεις στη διαδρομή σου μέσα στην πόλη. Να περάσεις από τη Σταδίου στην Πανεπιστημίου, να χαζέψεις λίγο το κτίριο, να πιεις ένα ποτήρι κρασί, να πετύχεις κάποια έκθεση ή παρουσίαση, να μοιραστείς τραπέζι με φίλους που τρώνε ο καθένας από αλλού.

Και, εννοείται, να πάρεις λουκουμάδες φεύγοντας. Κάποιες αξίες παραμένουν σταθερές σε τούτη εδώ την πόλη.