Γιατί ο Σεπτέμβρης στην Αθήνα είναι καλύτερος και από Ιούνιο
Συναυλίες, θέατρα, μπάνια, ζεστές θάλασσες, ανθρώπινες θερμοκρασίες, και όλα όσα κάνουν τον Σεπτέμβρη τον καλύτερο μήνα της Αθήνας. Ποια μελαγχολία της επιστροφής;
Συναυλίες, θέατρα, μπάνια, ζεστές θάλασσες, ανθρώπινες θερμοκρασίες, και όλα όσα κάνουν τον Σεπτέμβρη τον καλύτερο μήνα της Αθήνας. Ποια μελαγχολία της επιστροφής;
Αν ήταν μέρα θα ήταν Σάββατο, αν ήταν ώρα θα ήταν 22.00 το βράδυ. Ο Σεπτέμβρης είναι μακράν ο πιο απολαυστικά αθηναϊκός μήνας της Αθήνας, κι αν δεν έχεις διαπιστώσει/ σκεφτεί/ βάλει ακόμα σε λόγια το γιατί, άφησέ μας να σου το αναλύσουμε.
Δε μιλάμε, προφανώς, για την πρωινή κίνηση στον δρόμο που σε κάνει να σιχτιρίζεις την ώρα που πηγαίνεις στη δουλειά. Λέμε για την άλλη, την καλή, αυτή που κάνει τις παρέες να ξεχειλίζουν στα πεζοδρόμια έξω από τα μπαρ, που ευνοεί το socializing και τις νέες γνωριμίες, που φτιάχνει ατμόσφαιρα κεφάτη ακόμα και τις καθημερινές, κάνοντας κάθε μέρος που πηγαίνεις να μοιάζει με μικρή γιορτή.
Τόση πολλή μουσική ούτε ο Ιούνιος (που είναι ο δεύτερος πιο γεμάτος μήνας της Αθήνας) δεν την χωρά. Στην Τεχνόπολη, τον Λυκαβηττό, τα Θέατρα Βράχων, Πέτρας, Κολωνού, όπου και αν κοιτάξεις παίζει κάθε μέρα κι άλλη συναυλία –πολλές μέρες και δυο και τρεις και τέσσερις ταυτόχρονα, να μην ξέρεις πού να πρωτοπάς.
…βάζοντας τέλος στο στερητικό μας σύνδρομο, γιατί ένας ολόκληρος μήνας χωρίς παραστάσεις είναι πολύς, και μια Επίδαυρος μόνη της τι να σου κάνει; Οι θεατρικές περιοδείες επιστρέφουν κάθε Σεπτέμβριο στην Αθήνα, και γεμίζουν τα ανοιχτά θέατρα και τις θεατρόφιλες καρδιές μας.
Σε πόσες άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες θαρρείς έχουν οι άνθρωποι το προνόμιο να πηγαίνουν μετά τις διακοπές τους για μπάνιο κάθε Σαββατοκύριακα –ενίοτε και καμιά καθημερινή, φεύγοντας από τη δουλειά; Και δεν είναι μόνο ότι οι παραλίες απέχουν λιγότερο από μια ώρα από την πόρτα του σπιτιού ή του γραφείου σου, είναι και που το νερό έχει την ιδανική θερμοκρασία για τις βουτιές σου. Δεν λέγανε τυχαία οι παλιοί πως η καλύτερη θάλασσα είναι τον Σεπτέμβρη.
Δεν ιδρώνεις ακίνητος/η, δεν ψάχνεις απεγνωσμένα σκιά σε κάθε φανάρι και δεν χρειάζεται να οργανώσεις τη μέρα σου γύρω από το κλιματιστικό. Ο Σεπτέμβρης κρατά όλη τη λιακάδα του καλοκαιριού, αλλά κατεβάζει λίγο την ένταση, τόσο όσο να μπορείς να περπατήσεις, να καθίσεις σε μια πλατεία, να φας έξω το μεσημέρι και να θυμηθείς ότι η Αθήνα είναι πόλη για βόλτες και όχι τεστ αντοχής στη θερμοπληξία.
Οι περισσότεροι έχουν επιστρέψει, τα αγαπημένα σου μαγαζιά έχουν ξανανοίξει, οι φίλοι σου είναι πάλι διαθέσιμοι για αυθόρμητα «πού είσαι; πάμε για ένα ποτό;», αλλά κανείς δεν έχει μπει ακόμα για τα καλά σε χειμωνιάτικο mode. Τα τραπεζάκια είναι έξω, τα παράθυρα ανοιχτά, τα μπαρ δουλεύουν σαν να είναι ακόμα διακοπές και η Αθήνα μοιάζει να έχει ξαναβρεί όλο της τον κόσμο χωρίς να έχει χάσει ακόμα την καλοκαιρινή της ανεμελιά.
Μπορεί ημερολογιακά η χρονιά να ξεκινά τον Ιανουάριο, αλλά μεταξύ μας τώρα: τον Σεπτέμβρη είναι που πραγματικά νιώθεις ότι κάτι αρχίζει. Καινούρια προγράμματα, σχέδια, μαθήματα, δουλειές, αποφάσεις που πήρες χαζεύοντας το πέλαγος τον Αύγουστο και τώρα λες μήπως να τις κάνεις πράξη. Μόνο που, σε αντίθεση με τον Ιανουάριο, αυτή η νέα αρχή συμβαίνει με κοντομάνικο, παγωμένη μπίρα και τη θάλασσα ακόμα στο πρόγραμμα.
Στο μεταίχμιο μεταξύ καλοκαιριού και εργασιακής καθημερινότητας, ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας που μπορείς να ξεκινήσεις για συναυλία, να καταλήξεις με περιπτερόμπυρες σε κάποια παραλία, να κάνεις και μια βραδινή βουτιά, και πριν το καταλάβεις να δεις τον ήλιο να ανατέλλει και να πας σερί στη δουλειά. Θα γλιτώσεις και την πρωινή κίνηση.