Οι Dub Inc είναι αναμφισβήτητα το πιο εμβληματικό συγκρότημα της «made in France» reggae. Μέσα από τις ζωντανές εμφανίσεις τους, οι άλλοτε “Dub Incorporation” έχουν καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια ως πρωτοπόροι της γαλλικής σκηνής, φέρνοντας πάντα φρέσκο ήχο σε κάθε τους επίσκεψη στη χώρα μας.
Η «συνταγή» τους, που συνδυάζει μοναδικές μελωδίες και ειλικρινείς στίχους για τον άνθρωπο, τους επέτρεψε να εξάγουν τη μουσική τους πέρα από τα σύνορα (Μεξικό, Ηνωμένες Πολιτείες, Πορτογαλία, Ελλάδα, Αλγερία, Ινδία, Αυστραλία…) και να συνεργαστούν με καλλιτέχνες διεθνούς εμβέλειας, όπως οι Tiken Jah Fakoly, David Hinds και Alborosie.
Κινούμενοι ανάμεσα σε reggae, dancehall, kabyle και world music, το συγκρότημα καθοδηγείται από τις φωνές των Bouchkour και Komlan, με στυλ τόσο διαφορετικά όσο και συμπληρωματικά. Είτε τραγουδούν στα γαλλικά, στα αγγλικά ή στα καμπυλικά, το μήνυμα είναι καθολικό: η σημασία και η ανάδειξη της πολυ-πολιτισμικότητας. Και η ενέργειά τους επί σκηνής κάνει τα υπόλοιπα!
Ενόψει της εκρηκτικής επιστροφής των Dub Inc στην Αθήνα, και συγκεκριμένα στο Gagarin το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου συγκεντρώσαμε 7 αγαπημένα τραγούδια που αποτελούν τον πυρήνα των ζωντανών τους εμφανίσεων και ανυπομονούμε να τραγουδήσουμε μαζί τους.
Αν υπάρχει ένα κομμάτι που συμπυκνώνει την ταυτότητα των Dub Inc, αυτό είναι το Rude Boy. Προερχόμενο από τον δίσκο Diversité (2003), αποτελεί τον απόλυτο ύμνο της γαλλικής reggae σκηνής. Ο συνδυασμός της μελωδικής ανατολίτικης χροιάς του Bouchkour και της επιβλητικής, σθεναρής φωνής του Komlan δημιουργεί μια ατμόσφαιρα που ξεσηκώνει το κοινό από το πρώτο κιόλας δευτερόλεπτο. Στις live εμφανίσεις τους, το Rude Boy μετατρέπεται σε ένα συλλογικό ξέσπασμα, με χιλιάδες χέρια στον αέρα.
Βασικό κομμάτι του άλμπουμ Hors contrôle (2010), το Tout ce qu'ils veulent είναι ένας κοινωνικοπολιτικός ύμνος που στηλιτεύει την απληστία, τη διαφθορά και τον ατομικισμό της σύγχρονης εξουσίας. Οι στίχοι του, γεμάτοι αιχμηρή κριτική αλλά και ελπίδα για αλλαγή, βρίσκουν άμεση ανταπόκριση στις καρδιές των φίλων της συνειδητοποιημένης (conscious) reggae. Το ρυθμικό του τέμπος είναι σχεδιασμένο για να κάνει ολόκληρο το στάδιο να χορεύει.
Το Maché Bécif (από το άλμπουμ So What του 2016) προβάλλει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο τις πολυπολιτισμικές καταβολές της μπάντας. Με έντονα στοιχεία από την παραδοσιακή μουσική της Καβυλίας (Αλγερία) σε συνδυασμό με σύγχρονους reggae και dub ήχους, το τραγούδι είναι μια γιορτή της διαφορετικότητας και της ελευθερίας. Η ερμηνεία του Bouchkour στη γλώσσα των Βερβέρων δίνει μια μοναδική, μυσταγωγική διάσταση στις ζωντανές εμφανίσεις.
Με έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους και δυναμικούς ρυθμούς (riddims) που έχει συνθέσει η γαλλική μπάντα, το Better Run από το άλμπουμ Paradise (2013) αποτελεί εγγύηση για αδιάκοπο χορό. Η παραγωγή του κομματιού ήταν τόσο επιτυχημένη που οδήγησε στη δημιουργία ολόκληρου Riddim album, όπου διεθνείς καλλιτέχνες της reggae τραγούδησαν πάνω στη συγκεκριμένη σύνθεση των Dub Inc. Live, το μπάσο του κομματιού κυριολεκτικά δονεί το έδαφος.
Ένα παλαιότερο αλλά διαχρονικό διαμάντι, το My Freestyle φέρνει στο προσκήνιο την dancehall και ragga πλευρά του συγκροτήματος. Ο Komlan αναλαμβάνει τα ηνία με γρήγορο, κοφτό στίχο και εκρηκτική ροή, παρασύροντας το κοινό σε ένα ασταμάτητο πάρτι. Είναι το κομμάτι που αποδεικνύει την ευελιξία τους να μεταβαίνουν από τη βαθιά πνευματική dub στη γιορτινή dancehall ατμόσφαιρα.
Από το άλμπουμ Hors contrôle, το Dos à dos πραγματεύεται την ανάγκη για ενότητα απέναντι στις τεχνητές διαιρέσεις που επιβάλλει η κοινωνία. Με ένα εξαιρετικά κολλητικό ρεφρέν και στίχους που μιλούν για την αλληλεγγύη, αποτελεί ένα από τα πιο συναισθηματικά φορτισμένα στιγμιότυπα κάθε συναυλίας τους, όπου η μπάντα και το κοινό γίνονται ένα.
Το Partout dans ce monde είναι μια ταξιδιάρικη, οικουμενική ωδή στις ανθρώπινες σχέσεις και τις εμπειρίες που συλλέγει κανείς γυρίζοντας τον κόσμο. Ως ένα συγκρότημα που έχει γυρίσει κάθε γωνιά του πλανήτη, οι Dub Inc μεταφέρουν μέσα από αυτό το τραγούδι τη σοφία και τη χαρά της επικοινωνίας με διαφορετικούς πολιτισμούς, κλείνοντας με τον πιο όμορφο τρόπο το μήνυμα που πρεσβεύουν εδώ και δεκαετίες.
