Όλα όσα μας σπάνε τα νεύρα στα θερινά σινεμά

Το θερινό σινεμά είναι μία από τις αγαπημένες τελετουργίες του ελληνικού καλοκαιριού. Έχει γιασεμί, χαλικάκι, παγωμένη μπίρα, ήχο από τζιτζίκια, γάτες που περνούν μπροστά από την οθόνη και μυρωδιές από φρέσκο ποπ κορν βουτύρου.

Έχει όμως και ανθρώπους.

Και όπου υπάρχουν άνθρωποι, δυστυχώς, φέρνουν μαζί όλες τις παθογένειες του ανθρώπινου είδους.

Ώρα λοιπόν να γκρινιάξουμε για όλα όσα μας εκνευρίζουν στα θερινά τα σινεμά.

Εκείνοι που φτάνουν όταν αρχίζει η ταινία

Η προβολή ξεκινά στις 21.00. Οι πόρτες είναι ανοιχτές αρκετή ώρα νωρίτερα. Το θερινό δεν έχει αριθμημένες θέσεις. Παρ’ όλα αυτά, κάποιος θα εμφανιστεί στις 20.59, θα διαπιστώσει με έκπληξη ότι οι καλές καρέκλες έχουν καταληφθεί και θα κοιτάξει γύρω του με αγανάκτηση.

Ακόμα χειρότερα, μπορεί να έρθει αφού έχει ξεκινήσει η ταινία, μαζί με την παρέα και τα παιδιά του, και να ζητήσει από τους θεατές που έφτασαν νωρίτερα να μετακινηθούν για να καθίσουν όλοι μαζί.

Όχι, δεν είναι πάντα εύκολο να είσαι στην ώρα σου. Προκύπτει κίνηση, καθυστερεί το μετρό, δεν βρίσκεις να παρκάρεις. Όταν όμως φτάνεις αργά σε έναν χώρο χωρίς αρίθμηση, αποδέχεσαι ότι δεν θα κάτσεις στο κέντρο ούτε θα βρεις επτά συνεχόμενες θέσεις.

Η ουρά στο κυλικείο και το υπαρξιακό δίλημμα της μπίρας

Περιμένεις είκοσι λεπτά. Μπροστά σου βρίσκονται άλλοι σαράντα άνθρωποι. Το κυλικείο διαθέτει πάνω-κάτω όσα διαθέτουν όλα τα κυλικεία των θερινών κινηματογράφων: μπίρες, αναψυκτικά, νερά, ποπ κορν, πατατάκια, άντε και κανένα σάντουιτς.

Κι όμως, όταν έρχεται η σειρά του μπροστινού σου, εκείνος κοιτάζει τον κατάλογο σαν να βρίσκεται σε εστιατόριο με πλήρες μενού.

«Τι λες να πάρουμε;»

«Μπίρα ή αναψυκτικό;»

«Οι άλλοι τι θα θέλουν;»

Οι εργαζόμενοι στο κυλικείο δεν ζητούν από κανέναν να αποστηθίσει το μενού. Ζητούν απλώς, μέχρι να διανύσεις την ουρά που θυμίζει Σινικό Τείχος, να έχεις καταλήξει στο αν διψάς, πεινάς ή θέλεις και τα δύο.

Υπάρχει, βέβαια, και η άλλη πλευρά: αρκετές ουρές δημιουργούνται επειδή δύο άνθρωποι (ή ακόμα και ένας) καλούνται να εξυπηρετήσουν ολόκληρη την αίθουσα μέσα σε λίγα λεπτά. Τα συνοικιακά θερινά δεν είναι multiplex και συνήθως λειτουργούν με ελάχιστο προσωπικό. Αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος να μην κάνουμε τη δουλειά τους δυσκολότερη.

Ένα νερό με κάρτα και η αιώνια αναμονή του POS

Ναι, έχεις κάθε δικαίωμα να πληρώσεις με κάρτα. Ναι, τα μετρητά δεν είναι υποχρεωτικά. Και όχι, δεν είναι δική σου ευθύνη αν το μηχάνημα καθυστερεί.

Από την άλλη, όταν πενήντα άνθρωποι περιμένουν για να αγοράσουν ένα νερό και κάθε συναλλαγή χρειάζεται σύνδεση, επιβεβαίωση, απόδειξη και μερικές φορές δεύτερη προσπάθεια, λίγα ψιλά μπορούν να κάνουν τη ζωή όλων ευκολότερη.

Εκείνοι που μιλούν σε ολόκληρη την ταινία

Μερικοί ψιθυρίζουν. Μερικοί σχολιάζουν. Κάποιοι άλλοι εξηγούν την πλοκή στους διπλανούς τους. Υπάρχουν και εκείνοι που συζητούν για τη δουλειά, τις διακοπές, τη σχέση τους και το τι θα παραγγείλουν μετά.

Δεν χρειάζεται απόλυτη σιωπή. Το θερινό είναι πιο χαλαρό από μια κλειστή αίθουσα και μέρος της γοητείας του είναι οι μικροί ήχοι του καλοκαιριού. Άλλο όμως ο φυσικός θόρυβος της πόλης και άλλο η ζωντανή ανάλυση της ταινίας από τον θεατή της πίσω σειράς.

Το κινητό -προβολέας

Όταν ανοίγεις την οθόνη του κινητού κάθε πέντε λεπτά, το έντονο μπλε φως είναι αρκετό για να αποσπάσει όποιον κάθεται πίσω σου.

Δύο ώρες χωρίς ειδοποιήσεις, μηνύματα και ατελείωτο σκρολάρισμα δεν είναι κάτι το φοβερό. Και αν περιμένεις κάτι τόσο επείγον ώστε πρέπει να κοιτάζεις διαρκώς το κινητό, τουλάχιστον χαμήλωσε εντελώς τη φωτεινότητα ή βγες για λίγο από τον χώρο.

Τα (ανθρώπινα) σκουπίδια

Κουτάκια, μπουκάλια, ποτήρια, σακούλες, χαρτοπετσέτες και τσόφλια από σπόρια πάνω στα τραπεζάκια ή πεταμένα στα χαλίκια.

Σε πολλά θερινά δεν υπάρχει σέρβις. Παίρνεις μόνος σου ό,τι θέλεις από το κυλικείο και, όταν τελειώσει η προβολή, το λογικό είναι να το μεταφέρεις μέχρι τον κοντινότερο κάδο.

Οι εργαζόμενοι θα καθαρίσουν ούτως ή άλλως την αίθουσα. Αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να τους κάνουμε στρατιωτικά καψόνια.

Ιδιαίτερη κατηγορία αποτελούν τα αποτσίγαρα στα χαλίκια, ακόμα και όταν υπάρχουν τασάκια σε κάθε γωνιά.

Το κάπνισμα επειδή «είμαστε έξω»

Το θερινό είναι ανοιχτός χώρος, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο καπνός εξαφανίζεται μαγικά πριν φτάσει στον διπλανό σου.

Προσπάθησε λοιπόν να μην καπνίζει διαρκώς, χωρίς να βλέπεις αν ο καπνός κατευθύνεται σε παιδιά, εγκύους ή σε κόσμο που τον ενοχλεί.

Το ότι κάτι επιτρέπεται σε έναν χώρο δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνεται χωρίς καμία σκέψη για τους γύρω σου. Λίγη απόσταση και μια ματιά προς την κατεύθυνση του αέρα δεν βλάπτουν.

Όλες οι Ταινίες

Όλες οι Αίθουσες