Τσιμπολόι: Η κρητική κουζίνα αντεπιτίθεται στην Αγία Παρασκευή

Δεν είναι μία ούτε δύο οι φορές που έχουμε εκφράσει δημοσίως την αγάπη και την εκτίμηση μας για την κρητική κουζίνα. Μάλιστα, είμαστε τόσο φανατικοί υποστηρικτές της που εύκολα θα την κατατάσσαμε στην κορυφή της λίστας με τις καλύτερες κουζίνες παγκοσμίως χάρη στα πεντανόστιμα καλούδια της και τις λαχταριστές παραδοσιακές συνταγές.

Δεν θα θριαμβολογήσουμε άλλο υπέρ της καθώς έχει δώσει τα διαπιστευτήριά της μέσα από εξαιρετικά κρητικά ταβερνάκια και μεζεδοπωλεία σε όλη τη χώρα και δη στην πρωτεύουσα.

Για αυτόν τον λόγο αποδεχθήκαμε με χαρά την πρόσκληση από το Τσιμπολόι που άνοιξε πριν λίγο καιρό στην περιοχή της Αγίας Παρασκευής κι έχει μια δεδηλωμένη αγάπη στην κρητική κουζίνα και δη στις συνταγές της.

Μάς υποδέχθηκε λοιπόν σε έναν μεγάλο και φιλόξενο χώρο με αρκετά τραπεζάκια μέσα έξω απέναντι από μια μεγάλη πλατεία. Σχεδόν κάθε Παρασκευοσαββατοκύριακο διοργανώνεται τουλάχιστον ένα λάιβ με ελληνική μουσική για να γλεντήσει το κορμάκι εκτός από τον ουρανίσκο σου.

Εμείς βρεθήκαμε στον χώρο νωρίς κι ενώ είχαν ήδη ξεκινήσει οι ετοιμασίες και τα τελικά τσεκαρίσματα για το λάιβ με άπαντες έτοιμους στη θέση τους. Ξεκινήσαμε με το κρασί, διαλέγοντας μια αγαπημένη «κόκκινη» ετικέτα. Ο λόγος για την Νεμέα από το Κτήμα Παπαϊωάννου ένα εξαιρετικά γλυκόπιοτο κρασί που αξίζει να δοκιμάσεις σαν βρεθείς σε παρόμοια περίσταση.

Ενώ είχε ήδη φτάσει το ζυμωτό ψωμάκι, ακολούθησε η πρώτη σαλάτα, μια πράσινη version με ντοματίνια, μοτσαρέλα, πράσινα φύλλα και ένα dressing βαλσάμικου. Μια εκδοχή της αγαπημένης caprese που μοιάζει από μόνη της αρκετή για να φέρει το καλοκαιράκι στο πιάτο μας. Σωστά εκτελεσμένη και χωρίς γευστικές ανισορροπίες ήταν μια χαρά όπως και η έτερη  σαλατούλα με ξύγαλο, μαρούλι, ντοματίνια και λιαστή ντομάτα.

Συνεχίσαμε ακάθεκτοι με τα ορεκτικά και δη τα τηγανιτά κεφτεδάκια που ήρθαν με ένα ντιπ με κόκκινη συνοδευτική σαλτσούλα. Αφράτα και τραγανά δεν είχαν πολλά μπαχάρια στο μείγμα τους κι έτσι ικανοποίησαν όλους τους συνδαιτημόνες του τραπεζιού.

Οι χειροποίητοι κολοκυθοκεφτέδες από την άλλη ήρθαν με ένα συνοδευτικό ντιπ από αρωματικό γιαούρτι με μυρωδικά κι έλιωναν μπρος στις πηρουνιές μας σε μια από τις πιο νόστιμες εκδοχές που δοκιμάσαμε το τελευταίο διάστημα. Από κοντά και το τζατζικάκι, επίσης χειροποίητο χωρίς πολύ σκόρδο για να ισορροπεί τις αντιδράσεις όσων έχουν μια παραπάνω ευαισθησία.

Προφανώς και χρησιμοποιήθηκε ως πολεμοφόδιο στις μεγάλες μάχες της βούτας που ακολούθησαν με αντίπαλο την χοιρινή τηγανιά η οποία κατέφθασε σε ένα ρευστό ποταμάκι κόκκινης σαλτσούλας με λεπτοκομμένες κόκκινες πιπεριές. Η αρκετά κρεμώδης σάλτσα ήταν νόστιμη, μα κάτι της έλειπε σε γεύση για να απογειωθεί και να βρεθεί στην τριάδα των καλύτερων πιάτων που δοκιμάσαμε, όπως συνέβη με το καταπληκτικό τσιγαριαστό που ήρθε στη συνέχεια.

Όπου αρνάκι τσιγαριαστό βάλε ένα πιάτο προμετωπίδα της κρητικής κουζίνας που αν μαγειρευτεί σωστά και μαμαδίσια σβήνει τα φώτα σε κάθε πιθανό διεκδικητή του τίτλου του καλύτερου πιάτου ενός γεύματος.

Όπως μας εκμυστηρεύτηκε ο μάγειρας του ταβερνακίου το φτιάχνει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που το μαγείρευε η γιαγιά του με μια πηχτή λευκή σαλτσούλα βγαλμένη από γαστρονομικό όνειρο να δίνει το κάτι παραπάνω και να το κάνει αναπάντεχα γευστικό. Μετά το πολύ ευχάριστο σοκ του τσιγαριαστού περιμέναμε μόνο τα μπιφτεκάκια σχάρας, που έσκασαν μύτη σε μια έξτρα χορταστική μερίδα.

Τέσσερα καλοψημένα μπιφτέκια μεσαίου μεγέθους και λαδοριγανισμένες τηγανιτές πατατούλες πρωταγωνίστησαν σε ένα πιάτο που χρειάζονταν σίγουρα δύο για να το κάνουν καλά. Πέρα από το σωστό ψήσιμο, το μπιφτέκι είχε κι έξτρα νοστιμάδα χωρίς περιττά καρυκεύματα και ενισχυτικά γεύσης.

Τίμιο κρητικό ταβερνάκι με μεγάλες μερίδες και όλα τα πιάτα που δοκιμάσαμε να παίρνουν άνετα πάνω από τη βάση, με τα συνοδευτικά μπουζουκάκια να είναι πάντα ευπρόσδεκτα για να κουνήσουμε το κορμί μας το φιδίσιο σε μια ανεπιτήδευτη και χαλαρή ατμόσφαιρα που όλοι οι συνδαιτημόνες απολαμβάνουν.