Κομματάρες που περιμένουμε να ακούσουμε από τους Death To All στο Gagarin

Η περιοδεία Symbolic Healing των Death To All είναι αφιερωμένη σε δύο δίσκους-σταθμούς: το Spiritual Healing του 1990 και το Symbolic του 1995. Δύο άλμπουμ που δείχνουν δύο διαφορετικές, αλλά εξίσου σημαντικές πλευρές του οράματος του Chuck Schuldiner. Από τη μία, η μεταβατική περίοδος όπου το ωμό death metal άρχισε να γίνεται πιο τεχνικό και σκεπτόμενο.

Από την άλλη, η ώριμη κορύφωση μιας μπάντας που έδειξε ότι η ακρότητα μπορεί να έχει μελωδία, φιλοσοφία, δομή και ψυχή.

Και κάπως έτσι, αρχίζουμε να μετράμε αντίστροφα για τις κομματάρες που περιμένουμε να ακούσουμε το Σάββατο 13 Ιουνίου στο Gagarin – εισιτήρια εδώ. 

Defensive Personalities – Spiritual Healing (1990)

Από το Spiritual Healing, το Defensive Personalities είναι ένα από τα κομμάτια που πιάνουν τους Death ακριβώς στη στιγμή της μετάβασης. Έχει ακόμα την ωμή, thrashy ενέργεια των πρώτων χρόνων, αλλά το riffing του δείχνει ήδη προς το πιο τεχνικό έδαφος που θα ακολουθούσε.

Living Monstrosity – Spiritual Healing (1990)

Αν υπάρχει ένα κομμάτι από το Spiritual Healing που μπορεί να ξεσηκώσει άμεσα το Gagarin, αυτό είναι το Living Monstrosity. Πιασάρικο και thrashy, αποδεικνύει πως ακόμα και στον λιγότερο αποθεωμένο δίσκο των Death υπάρχουν στιγμές καθαρής έμπνευσης.

Sacred Serenity – Symbolic (1995)

Το Sacred Serenity είναι ίσως από τις πιο «υπόγειες» ομορφιές του Symbolic. Δεν έχει την άμεση αναγνωρισιμότητα του Crystal Mountain, ούτε την επιβλητικότητα του ομώνυμου κομματιού, αλλά κουβαλά όλη την κομψότητα της ώριμης περιόδου της μπάντας.

Zero Tolerance – Symbolic (1995)

Εδώ έχουμε ένα από τα riffs που σου κολλάνε το κεφάλι. Το Zero Tolerance έχει ξεκάθαρο το DNA του Symbolic: τεχνικό, δυνατό, μελωδικό όσο χρειάζεται και απόλυτα συγκροτημένο. Είναι το είδος του κομματιού που δείχνει γιατί οι Death δεν ήταν μόνο μια σπουδαία death metal μπάντα, αλλά ένα γκρουπ που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο μπορείς να γράφεις ακραία μουσική.

Empty Words – Symbolic (1995)

Από τα τραγούδια που μπορούν να λειτουργήσουν σαν ιδανική είσοδος στον κόσμο του ώριμου Schuldiner. Έχει τεχνική, αλλά δεν χάνεται στην επίδειξη. Έχει μελωδία, αλλά δεν μαλακώνει. Έχει riffs που θυμάσαι, leads που ανεβάζουν την ένταση και μια αίσθηση δραματικότητας που το κάνει να ξεχωρίζει.

Symbolic – Symbolic (1995)

Το ομώνυμο κομμάτι του Symbolic είναι από μόνο του λόγος να πας στη συναυλία. Με απλά αλλά ιδιοφυή riffs, προοδευτικές αλλαγές και εκείνη τη χαρακτηριστική αίσθηση καθαρής αυτοπεποίθησης, συνοψίζει ιδανικά το πού είχαν φτάσει οι Death το 1995.

1,000 Eyes – Symbolic (1995)

Ρυθμικά σύνθετο, μελωδικό και σκοτεινά φορτισμένο, το 1,000 Eyes είναι από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του Symbolic. Έχει την τεχνική ακρίβεια που περιμένεις από αυτή την περίοδο των Death, αλλά ταυτόχρονα έχει συναίσθημα και μια σχεδόν προφητική ανησυχία.

Without Judgement – Symbolic (1995)

Γεμάτο αλλαγές, προοδευτικά περάσματα και καταιγιστικά riffs, είναι από τα τραγούδια που ακούγονται σαν να συμβαίνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα, αλλά όλα κουμπώνουν με απόλυτη λογική. Στη σκηνή μπορεί να γίνει μία από τις πιο δυνατές στιγμές της βραδιάς, μακάρι να το ακούσουμε.

Crystal Mountain – Symbolic (1995)

Έπος. Ίσως το πιο αναγνωρίσιμο κομμάτι του Symbolic, ίσως και ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια των Death συνολικά. Έχει τα πάντα: μελωδία, τεχνική, αξέχαστα riffs, υπέροχα lead κιθαριστικά σημεία.