Κοινωνικόποίηση και άδειες τσέπες: Πώς να βλέπεις κόσμο αν δεν έχεις μία
Δεν χρειάζεται γεμάτο πορτοφόλι για να έχεις κοινωνική ζωή. Θέλει ειλικρίνεια, λίγη φαντασία και παρέες που αντέχουν και στα απλά.
Δεν χρειάζεται γεμάτο πορτοφόλι για να έχεις κοινωνική ζωή. Θέλει ειλικρίνεια, λίγη φαντασία και παρέες που αντέχουν και στα απλά.
Υπάρχουν περίοδοι που το να βγεις έξω σε βάζει… μέσα. Ένας καφές εδώ, ένα ποτό εκεί, ένα ταξί πήγαινε, ένα ταξί έλα, κάτι να τσιμπήσεις και πάει το 50ευρω.
Κι όμως, η κοινωνικότητα δεν χρειάζεται ιδιαίτερο μπάτζετ. Θέλει λίγο θράσος, λίγη ειλικρίνεια και μερικές έξυπνες ιδέες για να βλέπεις τους ανθρώπους σου χωρίς να ροκανίζεις το μηνιάτικο.
Το πρώτο και πιο απελευθερωτικό βήμα είναι να σταματήσεις να παριστάνεις ότι όλα είναι οκ όταν δεν είναι. Δεν χρειάζεται να κάνεις αναλυτικό οικονομικό απολογισμό στην παρέα, ούτε να απολογηθείς επειδή δεν θες να δώσεις λεφτά για να φάτε/πιείτε έξω. Ένα απλό «αυτές τις μέρες είμαι λίγο άφραγκος/η, πάμε κάτι πιο χαλαρό;» αρκεί.
Οι φίλοι που θέλουν όντως να σε δουν, θα το καταλάβουν.
Μετά την καραντίνα ξεχάσαμε ότι μπορούμε να βλεπόμαστε και σε σπίτια. Όχι απαραίτητα για τραπέζια με δεκαπέντε πιάτα και τρία ταψιά, αλλά για πιο απλά πράγματα. Ένα κρασί από το σούπερ μάρκετ, μια μακαρονάδα, ένα επιτραπέζιο, μια ταινία, μια playlist αρκούν. Δες εδώ τα καλύτερα επιτραπέζια για χαβαλέ με την παρέα.
Το σπίτι έχει και ένα μεγάλο πλεονέκτημα: δεν σε πιέζει κανείς να παραγγείλεις δεύτερο ποτό, δεν κοιτάς το ρολόι για το τελευταίο μετρό, δεν σκέφτεσαι αν πρέπει να πάρεις ταξί επειδή το μαγαζί είναι στου διαόλου τη μάνα. Αν ο καθένας φέρει κάτι μικρό, το κόστος πέφτει σχεδόν στο μηδέν και η φάση συχνά βγαίνει πιο ωραία από μια έξοδο.
Το να δεις κόσμο δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι πρέπει να καθίσεις κάπου και να αγοράσεις κάτι. Μια βόλτα στο κέντρο, μια διαδρομή στη γειτονιά, ένα περπάτημα στη θάλασσα, ένα ανέβασμα σε λόφο, μια χαλαρή κουβέντα σε παγκάκι μπορούν να κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά: να σε βγάλουν από το σπίτι και να σε φέρουν κοντά με ανθρώπους.
Δεν χρειάζεται κάθε συνάντηση να γίνεται σε μαγαζί. Ένας καφές στο χέρι και μια βόλτα μπορεί να είναι πολύ πιο οικονομική και, πολλές φορές, πιο ανθρώπινη επιλογή. Το ίδιο ισχύει και για μικρά σνακ. Αντί για brunch μπορείς να προτείνεις κάτι πιο απλό, όπως ένα σάντουιτς, μια τυρόπιτα, κάτι στο χέρι και περπάτημα. Η παρέα μετράει, όχι τα βιολογικά αυγά ποσέ με 12 ευρώ.
Συναυλίες, προβολές, εκθέσεις, φεστιβάλ, δράσεις δήμων, παρουσιάσεις βιβλίων, μικρά live, θεματικές βραδιές, ανοιχτά μουσεία συγκεκριμένες ημέρες, πολιτιστικά κέντρα με δωρεάν πρόγραμμα. Η πόλη έχει δεκάδες αφορμές για δωρεάν έξοδο. Να, για παράδειγμα δες τις εκδηλώσεις του This is Athens Festival και σημείωσε στο ημερολόγιο τι σε ενδιαφέρει.
Ακούγεται αυτονόητο, αλλά δεν είναι. Υπάρχουν παρέες που έχουν μάθει να κοινωνικοποιούνται μόνο μέσα από κατανάλωση. Κάθε έξοδος πρέπει να είναι σε νέο μαγαζί, κάθε συνάντηση πρέπει να έχει φαγητό, κάθε Σάββατο πρέπει να «φάμε κάπου καλά». Αν αυτό δεν ταιριάζει με την τσέπη σου, κάποια στιγμή θα σε εξαντλήσει.
Ίσως λοιπόν να χρειάζεσαι και σχέσεις που αντέχουν στο απλό. Ανθρώπους που μπορούν να περάσουν καλά με σουβλάκια στο χέρι, με ταινία και κρασί στο σπίτι ή με ένα καλό επιτραπέζιο.