Σινεμά με τιμές... αεροπλάνου; Η νέα τάση στα multiplex και γιατί έχει διχάσει
Ακριβότερες θέσεις, διαφορετικές τιμές: οι αίθουσες μπαίνουν σε νέα εποχή και το κοινό διχάζεται.
Ακριβότερες θέσεις, διαφορετικές τιμές: οι αίθουσες μπαίνουν σε νέα εποχή και το κοινό διχάζεται.
Από τα 7,5€ του 2021 φτάσαμε σχεδόν στα 10€ μέσα σε λίγα χρόνια, και τώρα έρχεται μια νέα πραγματικότητα. Η διαφορετική τιμή εισιτηρίου ανάλογα με τη θέση. Είναι όμως αυτό το μέλλον του σινεμά; Θα πληρώνουμε αναλόγως το πού καθόμαστε;
Η νέα πολιτική τιμολόγησης που δοκιμάζουν τα multiplex και συγκεκριμένα τα Village Cinemas αλλάζει αυτό το δεδομένο, φέρνοντας ένα μοντέλο που θυμίζει αεροπορικά εισιτήρια ή θέατρα.
Οι «καλές» θέσεις, δηλαδή οι κεντρικές και πίσω σειρές με την ιδανική γωνία θέασης, κοστίζουν περισσότερο, ενώ οι μπροστινές ή λιγότερο προνομιακές είναι πιο φθηνές. Στα χαρτιά, μοιάζει λογικό. Στην πράξη, έχει ανοίξει μεγάλη κουβέντα.
Μια μερίδα θεατών θεωρεί ότι οι αντιδράσεις είναι υπερβολικές. Όπως λένε, η διαφορά τιμής είναι μικρή και δεν αλλάζει ουσιαστικά το κόστος της εξόδου, μιας και μιλάμε για 0,50€ διαφορά. Το σινεμά έτσι κι αλλιώς έχει ακριβύνει συνολικά τα τελευταία χρόνια, οπότε η διαφοροποίηση θέσεων είναι απλώς η επόμενη εξέλιξη.
Η βασική ένσταση που επαναλαμβάνεται από πολλούς σινεφίλ όμως δεν αφορά τόσο το κόστος, αλλά το τι παίρνουν σε αντάλλαγμα. Γιατί, όπως λένε, η εμπειρία της αίθουσας έχει χειροτερέψει. Φασαρία, κινητά που ανάβουν μέσα στην προβολή, θεατές που μιλάνε δυνατά, παιδιά που δεν κάθονται ήσυχα. Όλα αυτά διαλύουν αυτό που υποτίθεται ότι πληρώνεις, την εμπειρία μιας ταινίας.
Δεν είναι τυχαίο ότι όλο και περισσότεροι επιλέγουν να μείνουν σπίτι. Με μια μεγάλη τηλεόραση, ένα καλό ηχοσύστημα και streaming, η εμπειρία γίνεται πιο ελεγχόμενη και συχνά πιο απολαυστική. Με 10€ για εισιτήριο και άλλα τόσα (ή και περισσότερα) για ποπ κορν και αναψυκτικά, η έξοδος εύκολα φτάνει τα 25-30€ το κεφάλι. Γι’ αυτό πολλοί προτιμούν να παραγγείλουν φαγητό και να δουν την ταινία χωρίς ενοχλήσεις.
Υπάρχει βέβαια και η άλλη πλευρά: όσοι επιμένουν στο σινεμά έχουν βρει τρόπους να το χαίρονται.
Αποφεύγουν πρεμιέρες και γεμάτες αίθουσες, πηγαίνουν καθημερινές ή σε ώρες με λιγότερο κόσμο, και επιλέγουν προβολές δεύτερης ή τρίτης εβδομάδας. Εκεί, η εμπειρία μπορεί να θυμίσει τα παλιά. Κάποιοι στρέφονται και στα θερινά σινεμά, όπου το ζητούμενο δεν είναι η τέλεια εικόνα και ήχος, αλλά η ατμόσφαιρα. Μια μπύρα ή κοκτέιλ σε μεταλλικό τραπεζάκι, καλοκαιρινός αέρας και χαλαρή διάθεση.
Η συζήτηση ανοίγει και ένα άλλο θέμα: μήπως τα multiplex έχουν χάσει τον χαρακτήρα τους;
Μήπως αξίζει εν τέλει να στραφούμε σε μικρότερα, ανεξάρτητα σινεμά, που κρατούν πιο «σινεφίλ» εμπειρία και να στηρίξουμε τις συνοικιακές αίθουσες;
Τροφή – και ποπ κορν – για σκέψη.