Village hopping σε Ροδόπη κι Αλεξανδρούπολη: Τα ομορφότερα χωριά τους

Όταν μιλάμε για την Κομοτηνή και την Αλεξανδρούπολη, συχνά το μυαλό πάει στην έντονη φοιτητική ζωή της πρώτης ή στον αέρα της θάλασσας και τον εμβληματικό Φάρο της δεύτερης. Aπό τις πλέον όμορφες πόλεις της χώρας η Αλεξανδρούπολη και η Ροδόπη πέρα από «συνοριοφύλακες» φυλάνε και κρύβουν υπέροχα μυστικά δρομάκια, ποδηλατάδες, αξέχαστα ηλιοβασιλέματα κι αμέτρητες θρακιώτικες ιστορίες που παίρνουν διαστάσεις θρύλου μέσα από τις ξεχασμένες ντοπιολαλιές της περιοχής.

Εμείς λοιπόν ετοιμάσαμε ένα οδοιπορικό για πάρτη σου για να ανακαλύψεις πανέμορφα χωριουδάκια στα πέριξ Αλεξανδρούπολης και Κομοτηνής εκεί που η ιστορία και η παράδοση μπλέκονται γλυκά, δημιουργώντας ένα μωσαϊκό που δύσκολα θα βρεις αλλού στην Ελλάδα.

Μαρώνεια

Ξεκινάμε από το πιο ιστορικό χωριό της Ροδόπης, που ωστόσο βρίσκεται σε απόσταση μόλις μισής ώρας από την Κομοτηνή. Σαν βρεθείς στη Μαρώνεια μοιάζει να μπήκες σε μια χρονοκάψουλα και να μεταφέρθηκες σε ένα τοπίο που ευτυχώς όλα κυλάνε λίγο πιο αργά. Καθώς ανηφορίζεις προς τον οικισμό, θα προσέξεις τα επιβλητικά αρχοντικά με τα σαχνισιά (τις παραδοσιακές προεξοχές των ορόφων) και τα έντονα χρώματα στους τοίχους. Είναι ένα χωριό που αρνείται πεισματικά να χάσει την αρχοντιά του.

Θα περπατήσεις στα λιθόστρωτα καλντερίμια και θα νιώσεις την αύρα των παλιών αμπελουργών που έκαναν το κρασί της Μαρώνειας διάσημο σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο. Μιλάμε άλλωστε για έναν  από τους πιο φημισμένους και ιστορικούς οίνους της αρχαιότητας, με καταγωγή από εδώ. Ο οίνος αυτός ήταν μάλιστα περιζήτητος από τα ομηρικά χρόνια. Στην «Οδύσσεια», ο Οδυσσέας μέθυσε τον Κύκλωπα Πολύφημο με αυτό το κρασί, χαρίζοντάς του και τη λογοτεχνική αθανασία. Η Μαρώνεια καταφέρνει να συνδυάζει το ορεινό τοπίο με τη θέα στη Θάσο και τη Σαμοθράκη, προσφέροντάς σου μια αίσθηση ελευθερίας που δύσκολα περιγράφεται με λέξεις.

Φανάρι

Συνεχίζοντας την περιήγησή σου στον νομό Ροδόπης, το Φανάρι θα σου προσφέρει μια εντελώς διαφορετική αίσθηση. Αν και είναι γνωστό κυρίως ως παραθεριστικό θέρετρο, η γοητεία του έγκειται πάνω από όλα στην τοποθεσία του. Βρίσκεται ανάμεσα στη λίμνη Βιστωνίδα και το Θρακικό Πέλαγος, δημιουργώντας ένα τοπίο σπάνιας οικολογικής αξίας με μπόλικους υγρότοπους στους οποίους συχνά ξαποσταίνουν φλαμίνγκο και άλλα σπάνια πουλιά. Συχνά το Φανάρι αναφέρεται ως το «διαμάντι του Θρακικού πελάγους» και αρκεί μια επίσκεψη στα μέρη του υπέροχου αυτού ψαροχωριού με τα καταγάλανα νερά για να υπερθεματίσεις στον παραπάνω χαρακτηρισμό.

Αν είσαι ψαροφάγος τότε εδώ θα κάνεις δεύτερη ανάσταση καθώς οι τράτες και τα ψαροκάΐκα εφοδιάζουν τα ταβερνάκια της περιοχής με θαλασσινούς γαστρονομικούς θησαυρούς. Σημείωσε τον Φάρο και το Λιμάνι στη λίστα και δεν πρόκειται να χάσεις.

Πάνδροσος

Συνεχίζουμε τη βουκολική περιήγησή μας στη Ροδόπη κάνοντας μια επιβεβλημένη στάση στην ξακουστή για τις φυσικές της χάρες Πάνδροσο. Χτισμένη εκεί, στους νότιους πρόποδες της Ανατολικής Ροδόπης, οκτώ χιλιόμετρα μόλις από την Κομοτηνή, στην είσοδο της χαράδρας που ανηφορίζει προς τη Νυμφαία λειτουργεί άτυπα ως το μπαλκόνι της πόλης. Η διαδρομή για να φτάσεις εκεί είναι καταπράσινη και, καθώς ανεβαίνεις, η θερμοκρασία πέφτει αισθητά, κάνοντάς την ιδανικό καταφύγιο τους καλοκαιρινούς μήνες. Δίπλα σου κυλά το Καρυδόρεμα, κι εσύ νιώθεις πως αυτό το μικρό χωριό των 115 κατοίκων κουβαλά πολύ περισσότερες ιστορίες απ’ όσες δείχνει.

Περπατώντας ανάμεσα στα σπίτια των προσφύγων, μονώροφα και διώροφα, με τις αυλές που κάποτε φιλοξενούσαν βοϊδάμαξες, ζώα και μνήμες μιας αλλοτινής εποχής μαθαίνεις πως εδώ έφτασαν άνθρωποι από την Ανατολική Ρωμυλία και τη Μικρά Ασία, λίγο μετά τη Μικρασιατική καταστροφή.

Εδώ θα βρεις την ηρεμία που σου λείπει. Το χωριό διατηρεί μια χαμηλών τόνων γοητεία, με περιποιημένα σπίτια και κήπους που μοιάζουν να συναγωνίζονται σε ομορφιά. Είναι το μέρος όπου θα πας για να περπατήσεις στα δασικά μονοπάτια που ξεκινούν από τις παρυφές του οικισμού και να καταλήξεις σε κάποια από τις ταβέρνες της περιοχής για να δοκιμάσεις ντόπιο κρέας, το οποίο θεωρείται από τα κορυφαία της Θράκης.

Στην πλατεία στέκεται η πετρόκτιστη εκκλησία του Προφήτη Ηλία από το 1867, φύλακας παραδόσεων και γιορτών. Λίγο πιο πέρα, στο παλιό κοινοτικό κατάστημα, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας δίνει άλλο έναν καλό λόγο στους μουσειολάγνους να σπεύσουν και να το επισκεφθούν. Σηκώνοντας το βλέμμα σου οι αρχαίες ακροπόλεις και τα περάσματα σε καλούν να συνεχίσεις μέχρι να ξεψαχνίσεις κάθε ομορφιά του πανέμορφου αυτού χωριού.

Μάκρη (Αλεξανδρούπολη)

Μεταφερόμαστε στον δήμο Αλεξανδρούπολης και στην πανέμορφη Μάκρη. Είναι ίσως το πιο αγαπημένο χωριό των ντόπιων, και μόλις φτάσεις θα καταλάβεις το γιατί. Η Μάκρη είναι πνιγμένη στους ελαιώνες οι οποίοι με τους αιωνόβιους κορμούς τους σε ξεγελούν και μοιάζουν με γλυπτά. Η ατμόσφαιρα εδώ είναι καθαρά μεσογειακή, με μια δόση από την αίγλη της παλιάς Θράκης.

Το χωριό είναι χτισμένο αμφιθεατρικά, προσφέροντας συγκλονιστική θέα προς τη θάλασσα και το νησί της Σαμοθράκης. Περπατώντας στα γραφικά δρομάκια του με έντονες τις μουσουλμανικές αναφορές θα καταλήξεις στην πλατεία με τον θεόρατο πλάτανο που αποτελεί ένα από τα τοπόσημα του χωριολυ. Παλιά πέτρινα σπίτια γειτονεύουν πλέον με κομψές παραθεριστικές κατοικίες ενώ κάθε ντόπιος που θα συναντήσεις θα σε συμβουλεύσει να μην φύγεις από το χωριό προτού επισκεφθείς τον αρχαιολογικό χώρο και τη σπηλιά του Κύκλωπα, εκεί που ο μύθος λέει πως ο Οδυσσέας αντιμετώπισε τον Πολύφημο.

Δίκελλα (Αλεξανδρούπολη)

Συνεχίζοντας παραλιακά από τη Μάκρη, θα συναντήσεις τα Δίκελλα. Αν και συχνά τα αναφέρουν μαζί με τη Μάκρη, τα Δίκελλα έχουν τη δική τους ξεχωριστή ιστορία η οποία κινείται συνήθως γύρω από το λιομάζωμα και τη θάλασσα.

Γοητευτικό και μακριά από τα ινσταγκραμικά ποστς το χωριό σε καλεί να δεις πώς ζουν οι άνθρωποι της υπαίθρου στον Έβρο, μακριά από τα φώτα της τουριστικής προβολής. Οι παραλίες γύρω από τα Δίκελλα είναι πεντακάθαρες και περιτριγυρισμένες από ελαιόδεντρα, προσφέροντας ένα σκηνικό που θυμίζει κάτι από την παλιά αποτουριστικοποιημένη Ελλάδα. Η ομώνυμη παραλία του χωριού απλώνεται σε μια βοτσαλωτή διακεκομμένη λωρίδα μήκους σχεδόν τριών χιλιομέτρων και μοιάζει το ιδανικό καταφύγιο για τους ανοιξιάτικους και καλοκαιρινούς μήνες.

Άβαντας (Αλεξανδρούπολη)

Λίγα χιλιόμετρα βόρεια της Αλεξανδρούπολης, το σκηνικό αλλάζει δραματικά καθώς μπαίνεις στον Άβαντα. Το χωριό βρίσκεται σε μια περιοχή με άγρια ομορφιά, γεμάτη βράχια και φαράγγια. Πρόκειται για αγαπημένος προορισμός όσων θέλγονται από την περιπέτεια και τους θρύλους, καθώς η περιοχή είναι γεμάτη με ερείπια μεσαιωνικών κάστρων και οχυρώσεων.

Ο Άβαντας είναι ένα χωριό με αυθεντική θρακιώτικη ψυχή, που πάλλεται ανάμεσα σε απόκρημνους βράχους, χαρίζοντάς σου ουκ ολίγα αξιοθέατα παρά τη μικρή του έκταση. Το κάστρο του 13ου αιώνα είναι το καμάρι του Άβαντα όπως αντίστοιχα και οι Φράγκικοι πύργοι των Γατελούζων που χτίστηκαν το 15ο αιώνα. Το φαράγγι με τις εντυπωσιακές σπηλιές, κι ο βραχώδης ναό των Αγίων Θεοδώρων με τοιχογραφίες του 11ου αιώνα συμπληρώνουν ένα απόκοσμα όμορφο τοπίο που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την παραθαλάσσια ζώνη της Αλεξανδρούπολης που βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση.