Μήπως σου βρήκαμε την επόμενη δουλειά σου; Στην Ουαλία ψάχνουν εθελοντές να ζήσουν για τρεις μήνες σε απομονωμένο νησί μετρώντας θαλασσοπούλια, με όλα τα έξοδα πληρωμένα.
γράφει:
Αν η καθημερινότητα με ωράρια, τρεξίματα και ενοχλητικούς συναδέλφους σε έχει κουράσει τελευταία, η Ουαλία ίσως σου έχει μια πρόταση που δεν μπορείς να αρνηθείς. Σε καλεί να περάσεις τρεις μήνες σε ένα απομονωμένο, αυστηρά προστατευόμενο νησί, με βασική αποστολή να μετράς θαλασσοπούλια –και κυρίως τους διάσημους παπαγάλους της θάλασσας, ένα είδος που σήμερα θεωρείται ευάλωτο.
Το σκηνικό λέγεται Νησί Σκόμερ και βρίσκεται περίπου ένα μίλι ανοιχτά από τις ακτές του Πέμπροκσιρ, στη νοτιοδυτική Ουαλία. Με έκταση μόλις 2,92 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αλλά τεράστια οικολογική σημασία, το νησί αποτελεί εθνικό φυσικό καταφύγιο. Το διαχειρίζεται η Υπηρεσία Άγριας Ζωής Νότιας και Δυτικής Ουαλίας, η οποία αυτή την περίοδο αναζητά εθελοντές που θα ζήσουν και θα εργαστούν στο νησί για αρκετούς μήνες, την άνοιξη, το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο.
Η δουλειά, βέβαια, δεν είναι απλώς να βλέπεις πουλιά. Οι εθελοντές χωρίζουν το νησί σε τομείς και ξεκινούν μετρήσεις περίπου δύο ώρες πριν από τη δύση του ήλιου, όταν τα περισσότερα πουλιά έχουν επιστρέψει στη στεριά. Με ειδικά χειροκίνητα εργαλεία, καταγράφουν όσα βρίσκονται στο έδαφος, στη θάλασσα και στον αέρα. Όπως εξηγεί ο υπεύθυνος επισκεπτών του νησιού, Ρομπ Νοτ, οι παπαγάλοι της θάλασσας είναι «απολύτως εμβληματικοί», αλλά και «εξαιρετικά απαιτητικοί» στην καταμέτρησή τους.
Μισθός δεν υπάρχει, υπάρχει όμως πλήρης κάλυψη εξόδων: διαμονή στο νησί, μετακινήσεις εντός Ηνωμένου Βασιλείου και μια υποτροφία που κυμαίνεται από 200 έως 400 λίρες. Αυτή την περίοδο προκηρύσσονται τρεις μακροχρόνιες θέσεις εθελοντών, καθώς και μία θέση ειδικά για παρακολούθηση θαλασσοπουλιών.
Οι παπαγάλοι της θάλασσας βρίσκονται στον Κόκκινο Κατάλογο της Διεθνούς Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης ως είδος ευάλωτο στην εξαφάνιση. Κι αυτό, όπως σημειώνει ο Νοτ, είναι οξύμωρο, αν σκεφτεί κανείς ότι παλαιότερα οι πληθυσμοί τους ευημερούσαν. Στο Σκόμερ, πάντως, τα νέα είναι ενθαρρυντικά: πέρυσι καταγράφηκαν 43.626 παπαγάλοι της θάλασσας, αριθμός-ρεκόρ, παρά τη γενική παγκόσμια πτώση.
Η εξήγηση; Άφθονη τροφή στα γύρω νερά και –ίσως πιο σημαντικό– πλήρης απουσία θηρευτών, όπως αρουραίοι και αλεπούδες. Και δεν είναι μόνο οι παπαγάλοι: το νησί φιλοξενεί περίπου 350.000 αναπαραγωγικά ζευγάρια Manx shearwaters, αλλά και χιλιάδες guillemots και razorbills, είδη σπάνια για τον Ατλαντικό.
Την άνοιξη, οι εθελοντές επικεντρώνονται κυρίως στις μετρήσεις παπαγάλων και στις καταγραφές που πραγματοποιούνται μέσα από θαλάσσια σκάφη. Το καλοκαίρι, παρακολουθούν την ανάπτυξη των νεοσσών, ενώ το φθινόπωρο το πρόγραμμα ανοίγει και σε άλλα είδη: από φάλαινες μέχρι τρωκτικά, ερπετά, κητώδη και νυχτοπεταλούδες.
Η παραμονή στο Σκόμερ διαρκεί για ένα από τα τρίμηνα ανάμεσα στα τέλη Μαρτίου και τα τέλη Σεπτεμβρίου, ενώ συγκεκριμένα η θέση παρακολούθησης θαλασσοπουλιών καλύπτει το διάστημα 23 Μαΐου με 23 Ιουνίου. Παράλληλα με τις επιστημονικές εργασίες, οι εθελοντές βοηθούν και στη λειτουργία του νησιού, που υποδέχεται περίπου 25.000 επισκέπτες τον χρόνο.
Το Σκόμερ δεν έχει καταστήματα. Ό,τι χρειαστείς το κουβαλάς μαζί σου. Δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι, μόνο το εποχικό προσωπικό της Υπηρεσίας Άγριας Ζωής μένει εκεί για περίπου εννέα μήνες τον χρόνο. Η πρόσβαση γίνεται αποκλειστικά με σκάφος, με συχνά δρομολόγια από τον Απρίλιο μέχρι τον Αύγουστο, και πιο αραιά τον Σεπτέμβριο.
