Ιωάννα Κραουνάκη: "Οι εκθέσεις είναι ένας τρόπος να έρθεις σε επαφή με τον κόσμο"

της Φιλουμένας Ζλατάνου

Η Ιωάννα Κραουνάκη είναι μια καλλιτεχνική προσωπικότητα. Αρχαιολόγος, συγγραφέας και δημιουργός κοσμημάτων που είναι καθαρή τέχνη. Πνεύμα ανήσυχο, που ελκύεται από σκληρά υλικά όπως τα μέταλλα, που δεν προτιμούνται για να τα μεταμορφώσει σε θηλυκά και ξεχωριστά κοσμήματα. Σε ένα ζεστό χώρο στη Νέα Σμύρνη, την Brasserie Omirou (Ομήρου 2) αποφάσισε να προβάλλει τη νέα της δουλειά, σε αντίθεση με την ευκολία ενός στείρου χώρου ή της κλασσικής εμπορευματοποίησης. Μας μίλησε για τις επιλογές, για τα υλικά, για τη συγγραφή και την ψυχανάλυση, για τη δύναμη της αγάπης και της οικογένειας στο in2life.gr

-Πώς άρχισε η ενασχόληση με τα κοσμήματα;
Ξεκίνησα να ασχολούμαι πριν πολλά χρόνια και η αιτία ήταν ότι ήθελα να κάνω κάτι με τα χέρια μου. Η δουλειά μου είχε να κάνει πολύ με το διάβασμα και τα βιβλία και μόλις είχα γυρίσει από ένα μεταπτυχιακό στη Γερμανία, όπου είχα κουραστεί αρκετά μες τις βιβλιοθήκες. Είχα μεγάλη επιθυμία να κάνω κάτι με τα χέρια, να απασχολώ τα χέρια μου και παράλληλα να ξεκουράσω το μυαλό μου. Είχα πάει στο Μοναστηράκι σε ένα φίλο που έχει κατάστημα με βίδες, κι όπως μπήκαμε μέσα είδα ένα κουτί με διάφορα πράγματα μέσα που μου γυαλίσανε πολύ, μπρούτζινες βίδες, παξιμάδια, ροδέλες. Εμένα με ενθουσίαζαν πάντα τα είδη κιγκαλερίας, με έλκυαν τα βιομηχανικά υλικά. Το πήρα το κουτί, πήρα και δέρμα και γυάλινες χάντρες και έτσι άρχισα να φτιάχνω τα πρώτα κοσμήματα.

-Θα μου μιλήσεις για την έκθεση που γίνεται εδώ στη Brasserie Omirou;
Η πρώτη έκθεση έγινε πέρυσι στην Αθηναΐδα και επειδή δεν έχω άλλο τρόπο να τα διοχετεύω καθώς δε δίνω ιδιαίτερα σε μαγαζιά. Πιστεύω ότι οι εκθέσεις είναι ένας τρόπος να έρθεις σε επαφή με τον κόσμο. Η Brasserie είναι ένας χώρος που συχνάζουμε πολύ τον τελευταίο καιρό και κάποια στιγμή το συζητήσαμε με τους ιδιοκτήτες και είπαμε να το δοκιμάσουμε. Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη γιατί πάει πάρα πολύ καλά η έκθεση. Μου κάνει εντύπωση ότι πράγματα που θεωρούσα περίεργα τα παίρνουνε διαφόρων ειδών γυναίκες.
Επίσης χαίρομαι γιατί επικοινωνώ με πολύ και διαφορετικό κόσμο.

-Η βασική σου ιδιότητα είναι αρχαιολόγος. Σε γοητεύει το παλιό γενικά;
Σίγουρα λειτουργεί μέσα μου, ασυναίσθητα. Δεν είναι ότι με τραβάει το παλιό μόνο γιατί σίγουρα με τραβάει και το μοντέρνο. Δηλαδή δε θα ήθελα να ζούσα σε ένα παλιό σπίτι. Μπορεί να έχω κάποια έπιπλα παλιά αλλά δε θα ήθελα να είναι όλο το σπίτι παλιό, θα προτιμούσα να έχει μοντέρνα στοιχεία μέσα. Μια τάση και έλξη προς την αρχαιότητα υπάρχει έτσι κι αλλιώς μέσα μου. Και τα κοσμήματα που φτιάχνω παρότι είναι από σύγχρονα υλικά, η αίσθηση που δίνουνε είναι αρχαία.

-Λένε πώς όσοι ασχολούνται με τα χέρια τους δημιουργώντας, αφήνουν σε ό, τι δημιουργούν ένα κομμάτι του εαυτού τους…
Σίγουρα.

-Είναι όμως και μια μορφή ψυχανάλυσης; Βοηθάει στην εκτόνωση;
Βοηθάει πάρα πολύ και επειδή έχω περάσει κάποιες φάσεις που ίσως θα έπρεπε να κάνω ψυχανάλυση, πιστεύω ότι διοχέτευα πολύ εσωτερικότητα στο γεγονός ότι έκανα κάτι με τα χέρια μου. Βέβαια πολύ περισσότερο βοηθάει το γράψιμο.

-Έχεις ήδη ένα βιβλίο στο ενεργητικό σου, το «Η εποχή μας τότε λεγόταν σήμερα».
Εκεί είναι η μεγάλη ανακούφιση της ψυχής γιατί είναι άλλο πράγμα ο λόγος. Τα υλικά πράγματα είναι κατά κάποιο τρόπο σύμβολα, έχουν συμβολική αξία, ενώ στο γράψιμο αναλύεις το συναίσθημά σου.

-Διαβάζοντας το βιβλίο, αισθάνθηκα ότι ηλικιακά μπορεί να διαβαστεί και να αγγίξει από το παιδί μέχρι τον πολύ μεγάλο σε ηλικία και έχει και μια διδαχτική χροιά. Σκέφτηκες ποτέ να διδάξεις;
Το βιβλίο αυτό ενώ φαίνεται απλοϊκό και κυλάει πολύ εύκολα και η γλώσσα του είναι στρωτή άρα μπορεί να διαβαστεί από όλο τον κόσμο, έχει πολλά κρυφά νοήματα μέσα και αυτό το έχει εντοπίσει ο Γιώργος Μανιώτης και ίσως είναι από τους λίγους ανθρώπους που ανακάλυψαν με τόση μεγάλη λεπτομέρεια όλα τα στοιχεία που κρύβονται μέσα στο βιβλίο.

-Υπάρχει έντονα και το στοιχείο της αγάπης. Υπάρχει στις μέρες μας;
Υπάρχει, εγώ είμαι αισιόδοξη. Καταρχήν υπάρχει η πρωταρχική μορφή αγάπης είναι αυτή της οικογένειας. Μετά διευρύνεται ο κύκλος, περνάμε στους φίλους, τις σχέσεις. Είναι σίγουρα πιο δύσκολα τα πράγματα, αλλά υπάρχει κρυμμένη και θα τη βρούμε. Παρότι δεν είμαι προκατειλημμένη και πιστεύω στη φιλία και στην αγάπη που αναπτύσσεται ανάμεσά στους φίλους, έχω διαγράψει πάρα πολλές φιλίες από τη ζωή μου πια κι ας ήταν 30 χρόνια φίλες, έρχεται κάποια στιγμή όμως που λες, δε θέλω πια να μου κάνουνε στραβές. Είμαι πάρα πολύ τυχερή γιατί είμαι πολύ καλυμμένη και από την οικογένειά μου. Εκτός δηλαδή από τον αδερφό μου, που είναι και αδερφός και πατέρας και φίλος, έχω και τη μικρή μου αδερφή, που είναι άλλη η καθημερινή σχέση οπότε δε μου λείπουν οι φιλίες.

-Εργάζεσαι στο δημόσιο…
Εργάζομαι στο Υπουργείο Πολιτισμού, στην υπηρεσία που ασχολείται με την υποβρύχια αρχαιολογία, με την οποία έχω ασχοληθεί και τώρα πια ασχολούμαι με έναν τομέα που μου είναι πιο ευχάριστος και έχει να κάνει με το γράψιμο και με παιδιά. Μου έχουν αναθέσει να κάνω τα εκπαιδευτικά προγράμματα. Ήταν ένα κομμάτι που το άνοιξε η Μελίνα Μερκούρη και έχει να κάνει με τη σχέση των σχολείων με την αρχαιολογία. Να φεύγει η γνώση προς τα παιδιά.

-Καθώς είσαι μέσα στα πράγματα, υπάρχει ελπίδα σε αυτή τη χώρα;
Ενώ στο βάθος είμαι απαισιόδοξη, πιστεύω ότι υπάρχει ελπίδα. Απλώς κάποιοι άνθρωποι που είναι ταλαντούχοι και πραγματικά μεγάλα κεφάλια στην ιστορία της χώρας μας, αν ήταν στο εξωτερικό θα είχανε λάμψει, ενώ τώρα αγωνίζονται για τον επιούσιο.

-Άρα η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της;
Ναι, τα τρώει. Αυτό που εδώ μπορεί να θεωρείται πρωτοποριακό και να μην το πλησιάζει κανείς εύκολα ή να το πλησιάζει με δυσπιστία, στο εξωτερικό θα είχε πολύ μεγάλη πέραση. Αυτό μου το έχουν πει κάποιοι άνθρωποι από τον καλλιτεχνικό χώρο και για τα κοσμήματά μου, ότι αν ήμουν στη Νέα Υόρκη θα ήμουν δημοφιλής.
 
-Δε σκέφτηκες ποτέ να φύγεις στο εξωτερικό;
Δεν έχω κάνει όνειρα να βγω έξω, ίσως γιατί είμαι και τελειομανής και δεν τα θεωρώ τέλεια. Ένα παιχνίδι του μυαλού είναι. Αν μου δοθεί η ευκαιρία ίσως, αλλά μόνη μου δεν το κυνηγάω.

-Τα επόμενα σχέδιά σου;
Τα επόμενα σχέδια μου είναι να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό διότι μέχρι στιγμής τα κοσμήματα στηρίζονται στα μεταλλικά στοιχεία και έχουν εμπλουτιστεί με διάφορες χάντρες και χρώματα, αλλά θέλω να φτιάξω καινούρια πράγματα. Να χρησιμοποιήσω περισσότερο το δέρμα και το ύφασμα, πάντα με μεταλλικά στοιχεία βέβαια και πάλι το επόμενο βήμα θα είναι μια έκθεση.