Goodbye Black Moses...

του Νικόλα Γεωργιακώδη
 
Το πρωί της Κυριακής 10 Αυγούστου, η παγκόσμια μουσική σκηνή χάνει ένα από τα μεγαλύτερα «μαύρα» αστέρια της. Ο Isaac Lee Hayes Jr., κατά κόσμον Isaac Hayes, κείτεται αναίσθητος δίπλα στον διάδρομο γυμναστικής στο σπίτι του, στο Μέμφις του Τένεσι. Λίγες ώρες αργότερα διαπιστώνεται ο θάνατός του στο νοσοκομείο Μεμόριαλ. Έχει αφήσει πίσω του 12 παιδιά, 14 εγγόνια και μία μουσική κληρονομιά οικεία, αλλά συνάμα τόσο ξεχωριστή.

Γεννημένος το 1942 στο Κόβινγκτον του Τενεσί, μεγάλωσε με τους παππούδες του μετά τον θάνατο των γονιών του. Στα παιδικά του χρόνια δούλευε στις βαμβακοφυτείες του Κόβινγκτον, ενώ παράλληλα τραγουδούσε από 5 χρονών στην τοπική εκκλησία. Αυτοδίδακτος στο πιάνο, στο φλάουτο και στο σαξόφωνο, ξεκινάει την μουσική του καριέρα την δεκαετία του 60’, συμμετέχοντας σε διάφορα μουσικά σχήματα. Το πρώτο του άλμπουμ, Presenting Isaac Hayes (1967), δεν πέτυχε εμπορικά παρά την αυτοσχέδια jazz αισθητική του.

Δύο χρόνια μετά το 1969, ο «Black Moses» όπως τον αποκαλούσαν, προκαλεί πάταγο με το άλμπουμ Hot Buttered Soul, εισάγοντας καινοτόμα στοιχεία πρωτόγνωρα για εκείνη την εποχή. Τα κομμάτια του φτάνουν τα 15 λεπτά(!), ενώ οι μονόλογοι του πριν τα τραγούδια θα κοπιαριστούν άπειρες φορές από διάσημους αστέρες της ραπ μουσικής. Το άλμπουμ συναντά τεράστια εμπορική επιτυχία, θέτοντας νέα στάνταρντς στον χώρο της «μαύρης» μουσικής. Αλλά αυτό είναι μόνο η αρχή για τον τροβαδούρο με την βαθειά φωνή…

Στις αρχές του 1971 ο Hayes γράφει ιστορία. Συνθέτει και ερμηνεύει την μουσική για το soundtrack της ταινίας “Shaft”, το οποίο γίνεται ανάρπαστο. Το ομώνυμο τραγούδι «χτυπάει» την πρώτη θέση στα charts παγκοσμίως και του χαρίζει το Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού την ίδια χρονιά.



Ακολουθούν πληθώρα από άλμπουμ (Black Moses, Joy, Disco Connection, Don’t let go) και τηλεοπτικές εμφανίσεις σε διάσημες σειρές και ταινίες της εποχής (Miami Vice, Escape from New York, Tales from the Crypt), με αποκορύφωμα την συμμετοχή του στην πολυσυζητημένη σειρά South Park (1997-2005), όπου δανείζει την φωνή του στον ερωτιάρη μάγειρα Chef και γίνεται γνωστός και στις νεότερες γενιές. Το 2005 θα αποχωρήσει από την σειρά καθώς σε ένα επεισόδιο, σατιρίζεται η σαϊεντολογία, θρησκεία την οποία υποστηρίζει ο Hayes.

Η καριέρα του μετά το South Park παραμένει στάσιμη. Παρ’όλα αυτά συνεχίζει τις περιοδείες του σε Αμερική και Ευρώπη, κάνοντας και ένα πέρασμα από την Ελλάδα και συγκεκριμένα από την Θεσσαλονίκη.  Τον Μάρτιο του 2006 ανακοινώνεται ότι υπέστη καρδιακή προσβολή. Το επιβεβαιώνει ο ίδιος μερικούς μήνες μετά… 


Την περίοδο αυτή ετοίμαζε το καινούργιο του άλμπουμ. Το πρώτο από το 1995. Δεν πρόκειται να το ακούσουμε ποτέ. Ίσως και να μην χρειαζόταν. Γιατί ο Isaac Hayes κατάφερε στα 40 χρόνια καριέρας αυτό που ελάχιστοι συνάδελφοι του έχουν καταφέρει μέχρι τώρα: να μείνει στην ιστορία. Πως; Εισάγοντας νέα στοιχεία στην soul, επηρεάζοντας τους μετέπειτα καλλιτέχνες με το στυλ του (Barry White), θέτοντας νέες βάσεις στην r’n’b μουσική και βάζοντας ουσιαστικά τα θεμέλια για την εξέλιξη της ραπ. Μέντορας για πολλούς καλλιτέχνες, είδωλο για άλλους, θρύλος για εμάς.


He was the Soul Man… και έτσι θα παραμείνει.