Μάθανε πως γ...στε, πλακώσανε κι οι... φόροι

Μπορεί ο ρομαντικός τροβαδούρος του νέου κύματος, ο γνώστος Διονύσης Σαββόπουλος να σεμνύνεται πως πρόλαβε να δει τους ποιητές, ωστόσο η γενιά μας, είχε ακόμη μίαν χάρη: Πρόλαβε να αντικρύσει- έστω απ’ έξω- τα πολυτελή μπορντέλα και να ακούσει τους μεγαλύτερους να εξιστορούν τα όσα συνέβαιναν σε αυτά από άψης μέχρι σβέσεως φώτων. Αυτά βέβαια, παλιά. Προ φόρων.

Όλο νόμοι και αστυνόμοι

Oι χοντράδες στα Σώματα Ασφαλείας, είναι σύμφυτες με την ύπαρξή τους. Όταν οι άνθρωποι ήσαν χρηστοί, πριν 2.500 χρόνια, εξέλεγαν, μαζί με τον άρχοντα- πολέμαρχο και τους άλλους επί των οικονομικών, των θρησκευτικών των γυμνασιακών και των τελετουργικών άρχοντες, τον ”Αστυνόμο” που ως εκτελεστικά όργανα είχε 100 περίπου ”κορυνηφόρους”. Δηλαδή, άτομα οπλισμένα με ρόπαλα ή μακριά ραβδιά.

Κουμπαριές και... ”πράσσειν άλογα”

Η κουμπαριά, είναι χριστιανικός θεσμός, που οι ρίζες του ανάγονται στην αυστηρά δομημένη Ρωμαϊκή Πολιτεία. Ουσιαστικά είναι ένα τέχνασμα με το οποίο οι Ρωμαίοι ξεπερνούσαν τα όρια που έθετε η αυστηρά ταξική δομή της πολιτείας τους σύμφωνα με την οποία, κανείς δεν μπορούσε να αναλάβει ανώτατα αξιώματα στο Ρωμαϊκό Κράτος, αν δεν ανήκε στην ”ανώτατη τάξη”.

v