ΑΠΟΨΕΙΣ

Είναι τελικά αυτή η άτιμη η επικαιρότητα, άδικη. Σκεφτόμουν την υπόθεση της υπουργού Εσωτερικών της Βρετανίας Τζάκι Σμιθ, που ζήτησε συγγνώμη από τον βρετανικό λαό γιατί οι ταινίες που «αγόρασε» ο σύζυγός της, χρεώθηκαν στον λογαριασμό της βρετανικής Βουλής.

Στη δεκαετία του ΄70 οι γυναίκες σήκωσαν το λάβαρο της ισότητας. Σήμερα, τριανταπέντε χρόνια μετά, κανείς δεν τολμά να υποστείλει το λάβαρο. Εκτός ίσως από αυτές που θα βαδίσουν στο εργασιακό μονοπάτι του πολέμου για 15 επιπλέον χρόνια...

"Μα, πόσες ωραίες γυναίκες θα μαζέψει κοντά του ο εκλεκτός συνάδελφος Γιώργος Παπανικολάου;" απορούν οι κοσμικοί. Ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Αυτός μία πήρε. Η άλλη - αυτή της διπλανής φωτογραφίας- του προέκυψε. Και ήρθε και φουριόζα!      

Ο κ. Γ. Μυλωνάς φαίνεται να μας εξηγεί σε πόσο στέρες βάσεις ο Β. Παλαιοκώστας έχτισε τη δημοφιλία του, την ίδια ώρα που η Αλέκα Παπαρήγα κάνει παράπονα για τις δηλώσεις Πάγκαλου και ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος διαβεβαιώνει για το... ετοιμοπόλεμο του Πρωθυπουργού.  

Η επαναφορά της νομοθετικής απαγόρευσης των ύβρεων προς τα σώματα ασφαλείας, πραγματικά βάζει το "μαχαίρι στο κόκκαλο". Ποιο κάθαρμα θα τολμήσει τώρα να φωνάξει το "σύνθημα που όλους μας ενώνει"; Ε, ποιο;  

Ένα ιδιαιτέρως επίκαιρο άρθρο έκανε την εμφάνισή του σαν κεντρικό αφιέρωμα στο Guardian Weekly της περασμένης εβδομάδας. Ο τίτλος του πιασάρικος, «Children of the Revolution» και το θέμα του, τι άλλο; Η διαρκής εξέγερση που βιώνει η ελληνική κοινωνία απ' το Δεκέμβρη και μετά (!!!).

Βιάστηκα τις προάλλες να μιλήσω για την πρόθεση της κυβέρνησης να δαιμονοποιήσει την υποτιθέμενη έλλειψη επαρκούς αστυνόμευσης του κέντρου για να αντισταθμίσει το επικοινωνιακό disadvantage από την έξαρση της εγκληματικότητας.