ΑΠΟΨΕΙΣ

Κάποτε, ενώ καθόμουν στην καρέκλα του μπαρμπέρη μου στο χωριό, εμφανίστηκε στο μαγαζί ένας απ' τους τύπους που έρχονταν συχνά, κατά το μεσημεράκι, για να πιούν κανένα τσίπουρο και να κάνουν μασλάτι. Αν και μιλούσαν ακατάπαυστα, μεταξύ τους ή μόνοι τους, ο μπαρμπέρης δεν τους έδινε ιδιαίτερη σημασία, όσο τουλάχιστον έκοβε μαλλιά ή ξύριζε φαβορίτες.

Λίγες ημέρες πριν τις εκλογές ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Νικήτας Κακλαμάνης εξαγγέλει μέτρα κατά της κοπής δέντρων και πρασίνου, επιχειρώντας να αλλάξει το σε βάρος του κλίμα και να ξεπλύνει το- ήσσονος σημασίας- άγος της Πατησίων.   

Ακούω τόσες ημέρες τη μπούρδα που είπε το ΠΑΣΟΚ περί "σοσιαλισμού και βαρβαρότητας" και προσπαθώ να αντισταθώ στον πειρασμό να την σχολιάσω. Δεν είναι εύκολο, ξέρετε, όταν η βλακεία κυκλοφορεί ελεύθερη να κάνεις ότι δεν την βλέπεις.  

Μπορεί να κατηγορηθώ δίκαια ως "μελό". Θα το αντέξω όμως γιατί... "έχω παρακολουθήσει μια σκηνή", που έλεγαν και "Οι Πατρινοί", για όσους γνωρίζουν, και θέλω να την κοινοποιήσω, γιατί με έθλιψε πρώτα, και μετά με τσάντισε.        

Η οργάνωση "Λαϊκή Θέληση" που ανέλαβε την ευθύνη για τις επιθέσεις της Τετάρτης στο Κολωνάκι και της 19ης Μαρτίου στην Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου, δε νομίζω ότι διαφέρει από τις παρόμοιες μισοάγνωστες φράξιες που αναλαμβάνουν τα τελευταία δύο- τρία χρόνια την ευθύνη για παρόμοιες ενέργειες. Είναι άλλωστε όλες "παιδάκια" της 17 Νοέμβρη.  

"Αγανακτισμένοι πολίτες" εξοργίστηκαν με την απόφαση του αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου να οργανώσει συσσίτια για απόρους ανεξαρτήτου εθνικότητας και κατέφυγαν σε απειλές για να τα εμποδίσουν. Προφανώς, σκεπτόμενοι ότι, όπως και οι δουλειές, έτσι και το φαγητό δε φτάνει για όλους... Και θα μείνουν απέξω τα δικά μας τα παιδιά...