ΑΠΟΨΕΙΣ

Έχετε παρατηρήσει κι εσείς πώς όταν κάποια εταιρεία καταφέρνει να κλείσει έναν καλλιτέχνη που δεν έχει να βγάλει album από την εποχή του βινυλίου για συναυλία στην Αθήνα συμπεριφέρεται λες και πιστεύει ότι κλαίμε νυχθημερόν από χαρά για τις προσευχές μας που εισακούστηκαν;

Γνωστός μου νεαρός αθλητής έλεγε σε συνεστίαση ότι από τον προπονητή του τού τέθηκε το ερώτημα τι θέλει να κάνει: Θέλει να ασχολείται με το στίβο ως χόμπυ ή θέλει να κάνει πρωταθλητισμό οπότε πρέπει να αρχίσει τη σχετική φαρμακευτική αγωγή;

Μα, τι άλλο πρέπει να κάνουμε πια για να μας αφήσουν οι Αμερικανοί να πηγαίνουμε στις ΗΠΑ χωρίς βίζα; Γιατί μας αρνούνται δηλαδή; Τι είμαστε εμείς; Δυτικοί δεν είμαστε; Μήπως δεν έχουμε και εμείς μέτρα που αποτρέπουν την μετανάστευση; Τι άλλο να κάνουμε;  

Ευτυχώς η κ. Αθηνά Ωνάση μας θυμήθηκε και ήρθε να μας βγάλει απο τη θερινή μας μιζέρια προσφέροντάς μας τη δυνατότητα να ασχοληθούμε μαζί της και με το νησί των προγόνων της. Γιατί όταν οι Ωνάσηδες και οι Γλίξμπουργκ μιλάνε, οι Έλληνες ξεροσταλιάζουν (κακά τα ψέματα, αδέλφια).