ΑΠΟΨΕΙΣ

Αν η βία είναι η μαμή της ιστορίας —φυσικά και ΔΕΝ είναι— τότε η κρίση πρέπει να είναι η μαμά της, αφού από τότε που την πρωτογνωρίσαμε, πιπίνι ακόμα με σταράκια και κοτσίδες, γεννοβολάει διαρκώς.

Η προσωπική μου σχέση με τις καταλήψεις είναι σχεδόν ανύπαρκτη.

Πάνω από όλα η νομιμότης. Το ελληνικό κράτος κάνει παντιέρα την εκκένωση των καταλήψεων στέγης και ανοίγει τον διαγωνισμό της ψηφοθηρικής "νοικοκυροσύνης". Η αντιπολίτευση σηκώνει το γάντι ευχαρίστως και χορεύει το χορό του νέου δικομματισμού, του οποίου ο καλύτερος πελάτης είναι απανταχού "νοικοκύρης".  

…και η κάθαρση της ποινικοποίησης. Αλληλοκατηγορίες με φόντο λοβιτούρες φέρνουν την απαξίωση που ο πολιτικός κόσμος προσπαθεί να γλιτώσει στην ημερήσια διάταξη. Οι λύσεις υπάρχουν αλλά έχουν ένα μικρό ελάττωμα: Δεν πολυβολεύουν.

Ξεχάστε τη Λίστα Λαγκάρντ. Είκοσι χρόνια αργότερα, η Βίλα Αμαλίας επιστρέφει από τη λήθη στην οποία την είχαμε αφήσει, με όπλα μαζικής καταστροφής.

Μια σούπερ υπάλληλος της εφορίας Χολαργού- Αγίας Παρασκευής με έκανε σκεφτώ ότι όλα είναι πιθανά, μια που υπάρχουν ορισμένοι που παίρνουν το αγγλοσαξωνικό “civil servant” τοις μετρητοίς. Ο Ιοβόλος δίνει τα μπράβο του και περιμένει την ημέρα που τέτοιες συμπεριφορές θα είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.

Το ΚΚΕ ετοιμάζεται να πουλήσει την τηλεοπτική συχνότητα του 902 που του παραχώρησε το κράτος και που- όπως και για όλες τις άλλες συχνότητες-δεν έχει εισπράξει ούτε πεντάρα. Και το δημόσιο συμφέρον ρε παιδιά;