Πώς τα έντομα περπατάνε στο ταβάνι;
Μπορεί κάποιοι από εσάς να έχετε αναρωτηθεί πώς τα έντομα καταφέρνουν και περπατάνε αψηφώντας τους νόμους της βαρύτητας.
Τα έντομα έχουν αυτό το μοναδικό ταλέντο του να αψηφούν τη βαρύτητα και να κάνουν τα δικά τους ακροβατικά. Μύγες, μυρμηγκάκια και λοιπά έντομα μας κάνουν πραγματικά να απορούμε πώς καταφέρνουν να περιπλανώνται σε οροφές, φαινομενικά χωρίς καμιά προσπάθεια.
Δεν είναι και τόσο ανεξήγητο αυτό το φαινόμενο. Ορισμένα από αυτά έχουν ένα συγκεκριμένο τύπο ποδιών που τους επιτρέπει να αψηφούν τη βαρύτητα και να περπατούν σε μέρη που φαίνεται να είναι αδύνατο να προσκολληθούν. Οι άκαμπτες τρίχες, οι φυσικές κόλλες και τα μεγάλα νύχια μπαίνουν στο παιχνίδι και επιτρέπουν στο έντομο να περπατήσει κάθε τύπου επιφάνεια.
Pulvilli ή Arolia
Οι μύγες έχουν δύο στρώσεις πελμάτων σε κάθε πόδι που καλύπτονται από μια αέναη κόλλα η οποία είναι φτιαγμένη από το ίδιο υλικό που είναι φτιαγμένα και τα πέλματά τους. Αυτά τα «έμπλαστρα» ονομάζονται pulvilli, γνωστά και ως arolia, και καλύπτονται με ειδική φυσική κόλλα από σάκχαρα και έλαια. Αυτό το μείγμα είναι αρκετά δυνατό για να μεταφέρει το σώμα του εντόμου καθώς διασχίζει τα εμπόδια που βρίσκει στο διάβα του. Κάθε μύγα έχει αρκετό από αυτό το υλικό στα πέλματά της ώστε να καλύπτει το δικό της ατομικό μέγεθος.
Setae
Το εξωτερικό στρώμα των πελμάτων καλύπτεται από μικροσκοπικές τρίχες που έχουν πεπλατυσμένες, κοίλες άκρες. Αυτές οι εξειδικευμένες τρίχες είναι γνωστές ως setae και είναι οι αγωγοί μέσω των οποίων τα συγκολλητικά έλαια και τα σάκχαρα εκχέονται στο εξωτερικό στρώμα του πέλματος. Κάθε φορά που το πόδι έρχεται σε επαφή με μία επιφάνεια, η κόλλα από το στρώμα των πελμάτων προσκολλάται στην επιφάνεια. Αυτός είναι ο λόγος που οι μύγες τείνουν να αφήνουν μικρά, λιπαρά ίχνη όπου κι αν πάνε. (μπλιαχ)
Δύο μεγάλα νύχια
Κάθε πόδι έχει ένα ζευγάρι νυχιών μεγάλου μήκους τα οποία χρησιμοποιεί η μύγα για να αποσπάσει τα πόδια της από τον τοίχο ή την οροφή, επιτρέποντάς της να περπατήσει ακόμα κι αν τα πόδια της έχουν κολλήσει σε κάποια επιφάνεια. Για να σηκώσει το πόδι, η μύγα πιέζει προς τα κάτω χρησιμοποιώντας τα νύχια της και στρίβει λίγο το πόδι της για να το αφαιρέσει από την επιφάνεια. Κάθε βήμα που κάνει περιλαμβάνει αυτή τη διαδικασία, η οποία μπορεί να επιτευχθεί τόσο γρήγορα, που το έντομο δεν φαίνεται καν να κάνει παύση ενώ περπατά.
Μικροσκοπικές τρίχες στα πόδια
Τα πόδια των εντόμων έχουν συχνά μικροσκοπικές τρίχες που μοιάζουν με τρίχες, οι οποίες είναι σκληρές με τέτοιον τρόπο ώστε να βρίσκουν τις μικρές ασυνέπειες στις επιφάνειες. Τα περισσότερα υλικά οροφής και τοίχου όπως το ξύλο, οι γυψοσανίδες, τα πλακάκια οροφής, ακόμη και το σκυρόδεμα και το γυαλί, έχουν πολύ μικροσκοπικές λακκούβες και τρύπες, που τα καθιστούν πορώδη. Τα έντομα μπορούν να αισθανθούν τις τρύπες και τις κοιλότητες στην επιφάνεια και να τις πιάσουν με τις αυτές τρίχες που βρίσκονται στο κάτω μέρος των ποδιών τους. Αυτό κρατά το έντομο δεμένο στην επιφάνεια.
Φαν φακτ: Εκτός από τις αράχνες, υπάρχει ακόμα ένα είδος που χρησιμοποιεί τις μικροσκοπικές του τρίχες για να περπατήσει σε τοίχους: η σαύρα. Πάνω που σκεφτόσουν ότι όλα αυτά τα μικρά όντα δεν μπορούν να γίνουν πιο αηδιαστικά.
Δεν είναι και τόσο ανεξήγητο αυτό το φαινόμενο. Ορισμένα από αυτά έχουν ένα συγκεκριμένο τύπο ποδιών που τους επιτρέπει να αψηφούν τη βαρύτητα και να περπατούν σε μέρη που φαίνεται να είναι αδύνατο να προσκολληθούν. Οι άκαμπτες τρίχες, οι φυσικές κόλλες και τα μεγάλα νύχια μπαίνουν στο παιχνίδι και επιτρέπουν στο έντομο να περπατήσει κάθε τύπου επιφάνεια.
Pulvilli ή Arolia
Οι μύγες έχουν δύο στρώσεις πελμάτων σε κάθε πόδι που καλύπτονται από μια αέναη κόλλα η οποία είναι φτιαγμένη από το ίδιο υλικό που είναι φτιαγμένα και τα πέλματά τους. Αυτά τα «έμπλαστρα» ονομάζονται pulvilli, γνωστά και ως arolia, και καλύπτονται με ειδική φυσική κόλλα από σάκχαρα και έλαια. Αυτό το μείγμα είναι αρκετά δυνατό για να μεταφέρει το σώμα του εντόμου καθώς διασχίζει τα εμπόδια που βρίσκει στο διάβα του. Κάθε μύγα έχει αρκετό από αυτό το υλικό στα πέλματά της ώστε να καλύπτει το δικό της ατομικό μέγεθος.
Setae
Το εξωτερικό στρώμα των πελμάτων καλύπτεται από μικροσκοπικές τρίχες που έχουν πεπλατυσμένες, κοίλες άκρες. Αυτές οι εξειδικευμένες τρίχες είναι γνωστές ως setae και είναι οι αγωγοί μέσω των οποίων τα συγκολλητικά έλαια και τα σάκχαρα εκχέονται στο εξωτερικό στρώμα του πέλματος. Κάθε φορά που το πόδι έρχεται σε επαφή με μία επιφάνεια, η κόλλα από το στρώμα των πελμάτων προσκολλάται στην επιφάνεια. Αυτός είναι ο λόγος που οι μύγες τείνουν να αφήνουν μικρά, λιπαρά ίχνη όπου κι αν πάνε. (μπλιαχ)
Δύο μεγάλα νύχια
Κάθε πόδι έχει ένα ζευγάρι νυχιών μεγάλου μήκους τα οποία χρησιμοποιεί η μύγα για να αποσπάσει τα πόδια της από τον τοίχο ή την οροφή, επιτρέποντάς της να περπατήσει ακόμα κι αν τα πόδια της έχουν κολλήσει σε κάποια επιφάνεια. Για να σηκώσει το πόδι, η μύγα πιέζει προς τα κάτω χρησιμοποιώντας τα νύχια της και στρίβει λίγο το πόδι της για να το αφαιρέσει από την επιφάνεια. Κάθε βήμα που κάνει περιλαμβάνει αυτή τη διαδικασία, η οποία μπορεί να επιτευχθεί τόσο γρήγορα, που το έντομο δεν φαίνεται καν να κάνει παύση ενώ περπατά.
Μικροσκοπικές τρίχες στα πόδια
Τα πόδια των εντόμων έχουν συχνά μικροσκοπικές τρίχες που μοιάζουν με τρίχες, οι οποίες είναι σκληρές με τέτοιον τρόπο ώστε να βρίσκουν τις μικρές ασυνέπειες στις επιφάνειες. Τα περισσότερα υλικά οροφής και τοίχου όπως το ξύλο, οι γυψοσανίδες, τα πλακάκια οροφής, ακόμη και το σκυρόδεμα και το γυαλί, έχουν πολύ μικροσκοπικές λακκούβες και τρύπες, που τα καθιστούν πορώδη. Τα έντομα μπορούν να αισθανθούν τις τρύπες και τις κοιλότητες στην επιφάνεια και να τις πιάσουν με τις αυτές τρίχες που βρίσκονται στο κάτω μέρος των ποδιών τους. Αυτό κρατά το έντομο δεμένο στην επιφάνεια.
Φαν φακτ: Εκτός από τις αράχνες, υπάρχει ακόμα ένα είδος που χρησιμοποιεί τις μικροσκοπικές του τρίχες για να περπατήσει σε τοίχους: η σαύρα. Πάνω που σκεφτόσουν ότι όλα αυτά τα μικρά όντα δεν μπορούν να γίνουν πιο αηδιαστικά.
