Μία σελίδα από το ημερολόγιο ενός αντιεμβολιαστή

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Σήμερα το πρωί ξύπνησα με καλή διάθεση, ήθελα να βγω μια βόλτα να περπατήσω να πάρω καθαρό αέρα. Πάλι καλά δεν έχουν κάνει ακόμα τις μάσκες υποχρεωτικές. Σύντομα η διάθεσή μου χάλασε. Δεν ήθελα να πάω πάλι στην καφετέρια που απλώνει τραπεζάκια έξω. Ούτε να πάρω καφέ στο χέρι και να κάνω ξανά καθιστική διαμαρτυρία στην πλατεία θέλω. Δεν έχει νόημα πια, ζούμε σε βιολογικό πόλεμο.

Δεν στο κρύβω. Θέλω να πάω στα μαγαζιά να ψωνίσω. Πώς θα πάρω δώρο στους δικούς μου; Παρήγγειλα από το ίντερνετ και μου είπαν ότι θα έρθει μετά την Πρωτοχρονιά, γιατί λέει «έχουμε πολύ μεγάλο φόρτο αυτές τις ημέρες». Ούτε τον αδερφό μου βρίσκω∙ αυτή η σκύλα η γυναίκα του δεν τον αφήνει να με καλέσει επειδή, λέει, είμαι ανεύθυνος. Κάθε χρονιά με καλεί, αλλά φέτος τίποτα επειδή δεν εμβολιάζομαι. Τουλάχιστον στην εκκλησία με καταλαβαίνουν. Έκανα και κάτι φίλους εκεί που τα λένε ωραία, άλλοι όμως έχουν καιρό να έρθουν, άλλοι έρχονται με μάσκες. Το διανοείσαι; Με μάσκες στον οίκο του θεού; Υπάρχει καλύτερη προστασία από το σώμα και το αίμα του Χριστού; Οι «ειδικοί» λένε ότι εμείς που πάμε στην εκκλησία και δεν κάνουμε το εμβόλιο είμαστε δημόσιος κίνδυνος. Ο διαχωρισμός που προσπαθεί να μας επιβάλει το κράτος καλά κρατεί. Έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου σε όλους με την προπαγάνδα τους, γιατί δεν μπορούν να δουν πως όλα είναι μία απάτη; Ένα κόλπο της ελίτ για να μας ελέγχουν;

Γύρισα σπίτι. Το μεσημέρι δεν είχα όρεξη να φάω. Έβαλα να ακούσω λίγο Πετράκο. Οι ειδικοί… έχουνε γνώση, πείρα, κύρος, λογική… κι είν' από σένα λίγο πιο σημαντικοί…που θες να ζήσεις μια ζωή κανονική…

Χτύπησε η πόρτα. Ίσως ήρθε πάλι αυτός ο γκριζομάλλης ξερακιανός που περιφέρεται στη γειτονιά και ψάχνει πρόβατα να τους κάνει απογραφή. Εγώ δεν μασάω αγαπητό μου ημερολόγιο. Θέλουν να με κάνουν πειραματόζωο, θέλουν και να με απογράψουν; Πάει πολύ. Γιατί να πω πού μένω και τι επαγγέλλομαι; Μου αρκεί που τα ξέρει η τράπεζα.

Το απόγευμα δεν είχα καθόλου όρεξη. Μου φαίνεται πως η γυναίκα μου θέλει να κάνει το εμβόλιο. Μου έλεγε κάτι μισόλογα τις προάλλες, ότι τάχα μου δήθεν πρέπει να το κάνουμε για τη μάνα της, επειδή έχει λέει πρόβλημα με τα πνευμόνια της. ΟΚ, αν φοβάται τόσο πολύ ας το κάνει εκείνη. Οι δικοί μου γονείς δεν θέλω να κάνουν το μπόλι. Όσο τα σκεφτόμουν αυτά, την έβλεπα να κοιτάζει με ανυπομονησία το κινητό της. Φώτισε και το κλείδωσε∙ ευτυχώς την είδα τις προάλλες να βάζει τον κωδικό της. Και δεν θα σου πω ψέματα αγαπητό μου ημερολόγιο. Κοίταξα, ναι κοίταξα. Ήταν αυτό που φοβόμουν, το gov.gr. Το ραντεβού της λέει, προγραμματίστηκε. Τουλάχιστον έχει iPhone που δεν είναι του Μπιλ Γκέιτς. Τι να κάνω; Δεν με στηρίζει πια. Ίσως πρέπει να τη χωρίσω.

Κατηφόρησα προς το καφενείο, έπρεπε με κάποιον να μοιραστώ τις σκέψεις μου. Κοντοστάθηκα μια στιγμή και είδα αυτή τη σερβιτόρα με το αυτάρεσκο ύφος να σκανάρει τα ανθρωπάκια, σαν να είναι προϊόντα. Προσποιήθηκα ότι πάω προς το περίπτερο για τσιγάρα και πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Πάλι σπίτι, με τη γυναίκα μου που θα γίνει οικειοθελώς ζόμπι. Θα έρθει το βράδυ και ο γιος μας να μου μιλήσει, μου είπε. Ευκαιρία είναι να του βάλω εκείνο το βίντεο του Αντωνιάδη, σπουδαγμένος άνθρωπος είναι, δεν μπορεί να τον αμφισβητήσει. Δεν τον έσωσα από την πρώτη δόση, αλλά μπορώ τουλάχιστον να τον αποτρέψω από το να κάνει τη δεύτερη.

Ήθελα να δω τι έγινε σήμερα με τον αγώνα Ανδρομέδα – Ανουνάκι. Το Nova 0.33 το έδινε άσσο. Ελπίζω να κερδίσουν οι Ανδρομέδιοι. Πάλι ακούγονται αεροπλάνα. Ποτέ δεν περνούσαν από τη Σπάτα τόσα αεροπλάνα. Αφήνουν και κάτι λευκές γραμμές από πίσω τους. Πάντα πίστευα ότι έριχναν κάτι για να μας ελέγξουν. Τι άλλο θέλουν πια; Δεν τους αρκούσε που τόσα χρόνια μας είχαν υπνωτισμένους και μας χειραγωγούσαν σαν μαριονέτες; Παλιότερα νόμιζα ότι η μάσκα με προστάτευε από τα δηλητήριά της, αλλά ήταν αυτό λύση; Τώρα σου ζητάνε, λέει, να βάλεις τη μάσκα. Προστατεύει λένε. Παραμύθια. Σας καταλάβαμε και ο λαός θα ξυπνήσει.

Κατερίνα Σπανού