Ιοβόλος

Με αφορμή τα όσα χαριτωμένα συνέβησαν και συμβαίνουν στη Μύκονο, σκεφτόμουν ότι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που θα πρέπει να μας απασχολούν ως χώρα, αφορά το συμβιβασμό με τη σύνθετη έννοια του «φιλόξενου τσαμπουκά».

Τελικά ο Γ' Παγκόσμιος δε θα γίνει για το νερό. Θα γίνει για το πάρκινγκ. Το έχω ξαναγράψει παλιότερα αυτό. Αλλά τώρα τα γεγονότα με επιβεβαιώνουν.

Ποια αλλαγή πιστεύατε ότι θα επέφερε η μεταβολή του ποσοστού των ορθόδοξων μαθητών στα ελληνικά σχολεία; Δεν πιστεύω να πήγε το μυαλό σας σε καμιά αλλαγή εγκυκλίου. Θεός φυλάξοι! Απλούστατα, οι μαθητές που πιστεύουν σε άλλα δόγματα θα απαλλάσσονται από το μάθημα των θρησκευτικών, υπογράφοντας "μια απλή δήλωση".

"Pour boire" έλεγαν πριν από μερικούς αιώνες στη Γαλλία τα χρήματα που άφηνε ο πελάτης που πλήρωνε το λογαριασμό στο σερβιτόρο, "για να πιει" (κάτι στην υγειά του). Στην Ελλάδα του 2008 είναι αυτά που του αφήνει "για να φάει" (μία τσίχλα).

Ο Ιοβόλος πηγαίνει... super market στα νησιά, φρίττει με τις τιμές και διερωτάται: πόσο ακριβό μπορεί να είναι το εισιτήριο που πληρώνει η φέτα μέχρι τη Σύρο για να δικαιολογεί τη διαφορά στην τιμή της;

Εάν ο πολιτικός τελικά όντως κρίνεται από το έργο του και όχι από την εικόνα του, ο «Νομάρχης» (ξέρετε ποιον εννοώ) δεν φαντάζομαι να ανησυχεί.

"Επικοινωνήστε μαζί μας στέλνοντας τα "αιτήματα της καρδιακής σας προσευχής προς την Παναγία", και εμείς θα μνημονεύουμε τα ονόματά σας στην Ιερά Πρόθεση του Ιδρύματος και μπροστά στην Εικόνα της Μεγαλόχαρης...." (sic) 

Αγουρος πολιτικά και αρκούντως νεαρός φίλος του Ιοβόλου δεν τού έκρυψε, ότι κατά τις τελευταίες εκλογές ψήφισε Καρατζαφέρη. Τεκμηρίωσε δε την εν τινί μέτρο προκλητική επιλογή του λέγοντας ότι ο συγκεκριμένος πολιτικός του φαίνεται ο ειλικρινέστερος όλων.

Ο Ιοβόλος υποπίπτει σε γραφικότητες και (νομίζει ότι) προστατεύει τα ζώα. Αισιοδοξεί δε, ότι οι ΗΠΑ θα αισθανθούν προσβεβλημένες από το post του, και θα αλλάξουν στάση. Λογικό;   

Ο κ. Αλογοσκούφης βρίσκει στον... ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του κ. Βουρλούμη την αιτιολογία για την κριτική που δέχεται ο τελευταίος. Ανερυθρίαστα μάλιστα!