Ιοβόλος

Εχει δει κανείς εκείνο το κορίτσι της διαφήμισης που σχεδόν μας παρακαλούσε να μην φοροδιαφεύγουμε; Τι απέγινε; Τελείωσαν τα κονδύλια του υπουργείου για τη διαφήμιση, γίναμε υπεύθυνοι πολίτες ή... δεν άντεξαν το κράξιμο; Δίπλα ή (καθόλου ομαλή) μετάβαση από τον κούκο στο αηδόνι.  

Τι καθήκοντα έχει ο καλλιτέχνης έναντι του κοινωνικού συνόλου; Όσον αφορα εμένα, παιδιά, μη χολοσκάτε: Κανένα! Το μόνο που μένει για να μην εκνευρίζομαι είναι να μην μπλέκονται τα πράγματα και να μην αυτοαναγορεύονται αυτοί που μού απευθύνονται, σε κήνσορες . (Δίπλα, ένας άμβωνας για να μην ξεχνάμε τους ρόλους.)       

Αντί να ασκεί την κριτική της από απόσταση ασφαλείας, η ελληνική αριστερά φαίνεται να τσαλαβουτά στη λάσπη του δικομματισμού και στις μεθόδους του.  Στόχος- τι άλλο;- η μεγιστοποίηση της εκλογικής δύναμης. Το μόνο που μετράει, ε;     

Για "προσβολή των Θείων και της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας" δικάζονται, λέει, οι συντελεστές της θεατρικής παράστασης "Εγώ είμαι το θείο βρέφος". Εκπλήσσεστε; Ούτε εγώ. Αυτό ακριβώς με προβληματίζει.

"Θα κάνουμε κι εμείς έναν ανασχηματισμό" είπε, σε μια παράσταση, ο Τζιμάκος. "Γιάννη, από τα ντραμς πήγαινε στο σαξόφωνο". Τρελά γέλια στο κοινό. Αυτά βλέπει ο Πρωθυπουργός και σου λέει, θα αφήσω αυτόν να μου κλέβει τη δόξα; Μπορώ κι εγώ να κάνω αστείο ανασχηματισμό. Και τον κάνει.

Α, ρε Γκάντι... Όταν έλεγες ότι το οφθαλμός αντί οφθαλμού θα μας τυφλώσει όλους, κάποιοι δεν άκουγαν. Και κάποιοι άλλοι δεν ήθελαν να ακούσουν. Γιατί δεν τους συνέφερε. Γιατί αυτός που θα μείνει μονόφθαλμος θα κυβερνήσει. Κι αυτό είναι το ζητούμενο.

Μέσα στο 2008 το Ίντερνετ ξεπέρασε τις εφημερίδες στην εμπιστοσύνη των πολιτών σε ό,τι αφορά την ενημέρωση. Και είναι μόνο η αρχή.  Χρόνια μας πολλά!  

Όσο και να προσπαθήσω, μού είναι δύσκολο να πάρω στα σοβαρά την πλευρά του ενός ή του άλλου σε μια στρατιωτική αντιπαράθεση, ακόμα και αν πρόκειται για δαυίδ και γολιάθ. Δεν θα ηθικολογήσω υπέρ της ειρήνης, αλλά θυμήθηκα ένα σχετικό αστείο mail που έλαβα προ μηνών. 

Το τετραήμερο που πέρασε, ο Ιοβόλος δεν έκανε απολύτως τίποτα. Εννοώ, τίποτα "χρήσιμο". Απλώς είδε ταινίες διάβασε βιβλία, άκουσε μουσική και έπαιξε επιτραπέζια. Και δεν έχει τύψεις.    

«Η δουλειά του λιποαναρροφητή μπορεί να μη μοιάζει με την απασχόληση των ονείρων σας, αλλά έχει οφέλη. Ένα από αυτά είναι τα δωρεάν καύσιμα» διάβασα στην αρχή της είδησης που κυκλοφορούσε αμέριμνη στο διαδίκτυο. Κοίτα να δεις λέω, που το πάχος θα είναι επένδυση!